U bent hier: Home / Permanente Vorming / UDL / Ingrid Vander Veken

Ingrid Vander Veken

 Mevr. Ingrid Vander Veken (auteur)
 

Curriculum vitae /Inhoud voordacht

 

Ingrid Vander Veken is geboren in Antwerpen, waar zij woont en werkt. Zij studeerde rechten, maar begon parallel met een journalistieke loopbaan, te schrijven. Na scripts voor ballet, televisie en film, maakte ze in 1991 haar prozadebuut met de verhalenbundel “Tiramisu”. Sindsdien verschenen van haar hand vierromans, twee kinderboeken, een dagboek over zestig worden, en een tweede verhalenbundel.

Onderwerpen zijn vaak ontleend aan de actualiteit. Zo gaat “Zestig. Een dagboek” (2009) over vergrijzen in een tijd van jongerencultuur. “Nieuwe mannen, nieuwe vrouwen” (2004) verkent nieuwe verhoudingen tussen de seksen. Haar jongste roman, “Aankomen in Bali” (2011) verkent de verschillen tussen Oost en West.
Dat laatste inspireerde ook het script voor “Rijstap, tulpen en jihad”, een voorstelling die met veel succes door Vlaanderen toerde. Ook van de kinderfabel Olikonijneendpauwpanter” liep een theaterversie. Met haar jongerenstuk “102.8” won Ingrid Vander Veken de Corry Lievensprijs. Haar jeugdboek “Sam” werd bekroond met een Boekenwelp, geselecteerd door de Kinder- en Jeugdjury, en genomineerd voor de Gouden Uil. Zowel “Nieuwe mannen, nieuwe vrouwen” als “Dubbelspoor” werden opgenomen in de Literaire Lente.
De voorbije jaren ging Ingrid Vander Veken op tournee met de podiumversie van “Zestig” en ook van haar laatste roman komt er een literaire voorstelling. “Bali”, met Balinese dans en muziek, gaat in première op 14 en 15 december in het Zuiderpershuis.

Als columniste was Ingrid Vander Veken vaak te gast op Radio 1, o.m. in “De Toestand is Hopeloos maar niet ernstig” en “Het Salon”, het zondagmiddagprogramma van Kurt van Eeghem. Maar ook op de culturele en de regionale VRT-zenders en in diverse kranten en tijdschriften waren haar columns te horen en te lezen. Tijdens haar journalistieke loopbaan was Ingrid Vander Veken verbonden aan De Nieuwe Gazet en Het Laatste Nieuws. Daarnaast schreef zij voor een waaier van andere kranten en tijdschriften. Zij legde zich in hoofdzaak toe op interviews en culturele verslaggeving. Op Radio 1 had ze een eigen interviewprogramma, “Dat geeft de burger moed”. Daarnaast maakte zij reportages over de meest uiteenlopende onderwerpen, van het Lybië van Khadafi over de Ronde van Frankrijk tot Oezbekistan aan de vooravond van 9/11. Hoewel haar literaire arbeid vandaag de overhand heeft, blijft zij actief als interviewster en journaliste.

Ingrid Vander Veken doceert aan de afdeling woord van de Artesis Hogeschool in Antwerpen en is mede-oprichter van de Vlaamse Auteursvereniging. Tot voor kort was zij vice-voorzitter van PEN Vlaanderen en verantwoordelijk voor de Schrijversflat in Antwerpen.

www.ingridvanderveken.be

 

Inhoud van de voordracht

 

"Zestig, een dagboek"


Zestig worden. Is dat banaal of bijzonder? Zijn rimpels mooi of onfatsoenlijk?
Is het beste voorbij of moet het nog komen? Kijkt een vrouw van zestig verder dan haar spiegel? (En wat ziet ze dan?) Hoe zit dat met liefde en sex? Met mannen, kinderen, vrienden en vriendinnen? En niet te vergeten, met de eekhoorntjes in het park?

Mijn rimpelboek, noemde Ingrid Vander Veken “Zestig” (1). Aantekeningen over vergrijzen in de hoogdagen van een jongerencultuur. Een jaar lang hield ze een dagboek bij. Een half jaar om zestig te worden, een half jaar om het te zijn.
Elke dag zou ze genadeloos om zich heen en in de spiegel kijken. Als ze aan het einde van dat jaar alle bladeren bij elkaar harkte, zou ze weten wat het betekent herfst te zijn. En waarom iedereen om haar heen dat zo apart vond, zestig worden.

Maar toen werd er aangebeld. Voor de deur stonden ziekte en eindigheid en die keken niet op een rimpel meer of minder, maakten geen onderscheid tussen jong of oud, bekend of onbekend. Was dit zestig worden, deze verschrikking van verval, deze oefening in afscheid nemen? Dan moest het leven meer dan ooit worden gevierd. En wel nu meteen.

Een tweede kantelmoment in dat jaar wordt een reis naar Bali, ter voorbereiding van de nieuwe en inmidels verschenen roman “Aankomen in Bali” (2). Immers, op het eiland van de duizend tempels wordt heel anders gekeken naar ouder worden, naar leven en dood.

Zestig, een schatkist voor een slinkende toekomst.
Zestig, genieten als nooit tevoren, sterven als nooit tevoren. Zestig, een laatste tussentijd, een vurig feest.
Inspirerend, eerlijk en indringend.

Enkele reacties:

“Dit zijn niet de dagboeknotities van een zestigjarige, wel die van een 7 tot 77-jarige. Het is een leven als een queeste, altijd gretig speurend naar kennis en inzicht, naar schoonheid en troost.” (Jelle Van Riet)

“Ik heb het jongste boek van Ingrid Vander Veken ervaren als een schilderij, soms pointillistisch met tinten van paars en soms met felle borstelstreken en de kleuren van Matisse of Rik Wouters.” (Tessa Vermeiren)
“Bezig zijn en blijven en dan nog genieten van alles en nog wat, dat is de boodschap. Dan voel je geen leeftijd. Ik vind dit een prachtig boek! Ik raad het iedereen aan.” (Janine Bisschops)
(1) Zestig, Meulenhoff/Manteau, 2009, 336 blz.
(2) Aankomen in Bali, De Bezige Bij 2011, 255 blz.

 

Terug menu