/281/ Het Vijfde Deil
Eerste titul
Van
verscheiden manieren van burgelicke procedueren
Nadem veelderley manieren van
rechtsvoorderinge in desen Ruremundtschen Quartier des forstendombs Gelre sijn
geweest, ende dat mitderdaet bevonden is, dat verscheiden misbruycken,
ongerechticheiden ende ongelijckheiden daerinne sijn voirgeloepen ende ontstanden,
Soe sal men deshalven van nu voortaen allein bie vijffderley manieren sijn
recht mogen vervolgen.
Als te weeten bie wegen:
1. Van ordentlicke ende gemeine
rechtsvorderinge
2. Bie maniere van onvertoghen
recht.
3. Bie commerrecht oft arrest
4. Bie pendinghe ende
5. Voightsgedinghe.
Sonder dat men voirtaen einich
jaergedingh, oft andere dergelijcke sal gebruycken, gelijck men tot noch toe op
veel plaetsen heeft gedaen.
D'welck (d'weil geschiede) tot
affwinninge, ende behaldinge van eins anders landt, oft goet, bie besatt ende
vervolch van jaer ende dach, oft vorderen tijt, sonder anderssints van sijn
gerechticheit, 't waere van eigendom, schuldt, oft schaede te doen blijcken,
wordt bie desen opgenomen, ende teniete gedaen.
Welverstaende, dat als men misbetaelinge
heeft van renthen, tinsen, erffpachten, oft oick van schulden, ende dat men
daervan sijn verhael wilt nemen op erffgoederen, men daerin sal volgen den voet
ende maniere van vervolch, van deselve die elck op 't sijn is gestelt, ende
verhaelt, die men daerin niet te buyten sal gaen.
/282/
Tweede titul.
Van
ordinarisse rechtsvorderinghe.
1.
Ordinarisse rechtsvorderinge is, als
men sijn vervolgh begundt bie wege van dagemente, ende dat men die
op gewoenlicke gerichtsdagen vervolght, d'welck geschiedt in den steden van
acht dagen tot acht dagen, uuytgenomen dat tot Straelen, Wachtendonck ende
Echt, alwaer des landts ende der stadt ein gerichtsbanck is, die gerichtsdagen
van veerthien dagen tot veerthien dagen gehalden sullen worden, gelijck ten platten
lande, naer het alde gebruick.
2.
Bie ordinarisse rechtsvorderinge
wordt gedinght tegens alle ingesetenen deses Ruremundtschen Quartier, niemandt
uuytgescheiden, ende geschiedt hetselve in de ierste instantie in personele
actiën, ofte vanwegen schult ende schaede voir de schepenen ende gerichte ter
plaetsen daer der beclaeghder is wonende, Ende in reële actiën, ter plaetsen
dae die twistige goederen gelegen sijn, ende sie oversulcx te rechte
staen.
3.
Niet allein d'ingesetene, maer oick
alle vrembdelingen, sijn gehalden den ingesetenen mit ordinarisse
rechtsvorderinghe voir hunnen ordinarissen richter aen te spreken, ende te
vervolgen, sonder daertoe den wegh van onvertogen rechte te mogen gebruicken:
Ten waere dat der vrembdelinge, oft uuitheimische woenachtig waere ter
plaetsen, daer den ingesetenen van desen Quartier oick onvertogen recht
vergundt wordt, als wanneer hem 't selve oick alhier vergundt sal worden.
4.
Niemandt en is gehalden voir
ordinarisse, oft andere richters sijn recht te vervolgen oft verantworden, ende
daerop vonnisse te verwachten, 't sij als cleger oft verweerder, als hie die
uuyt wettige redenen voir suspect, oft in naerdencken solde halden, maer sullen
in sulcken gevalle, in hun plaetse andere on-
/283/ partijdige schepenen uuyt die naeste banck, oft stadt genomen
worden, om recht te doen.
5.
Als veel persoenen onder verscheiden
gerichten sijn geseten, die om ein sake aengesproecken werden mogen, Soe magh
der heischer die al voir ein overbanck, oft behoirlick overgericht in recht betrecken,
om menighte van processen, groete costen, ende contrarieteit van vonnissen
te schouwen,
6.
Mit den bescheide nochtans, dat
insoevern veel personen vanwegen eins goets onder einich gerichte gelegen
aengesproecken werden, 't selvige sal geschieden voir 't gerichte daeronder 't
goet gelegen is, niettegenstaende, dat die personen onder verscheiden gerichten
geseten sijn.
7.
Soe wanneer jemandt als momboir, oft
anderssints d'onderwindt van einige wees oft pleeghskinders goeden heeft
gehadt, magh oick aengesproecken werden vanwegen derselver momboirie, ende het
onderwindt van derselver weesen goederen, oft om rekeninge, bewijs, ende
reliqua van derselver ter plaetsen daer hie die momboirie oft onderwindt heeft
aengenomen.
8.
Van gelijcken magh ein erffgenaem
vanwegen schulden, legaten ende fideicommissen van de afflijvigen
aengesproecken werden, ter plaetse daer het sterffhuys gelegen is, soeverre hie
aldaer wordt bevonden, oft dat aldaer goederen sijn om te besetten, oft
becommern: Beheltlick dat die legaten, ende fideicommissen uuitgericht moeten
werden ter plaetsen daer die sijn, oftwel daer d'afflijvige bevolen heeft, dat
die voldaen solden werden.
9.
De saken die den Raedt des landts
van Gelre bie de alde ende nieuwe instructie in de ierste instantie toegestelt
sijn, mogen aldaer betrocken werden, ende sullen derselver cancelrije
verblijven, om aldaer bedinght ende gewesen te werden.
/284/
Derden titul
Van
onvertogen rechtsgedingh oft rechtsvorderinghe.
1.
Bie onvertogen recht word gedinght
van dage tot dage: ten waere dat het gericht uuyt einige beweeglicke oirsake
bevonde, dat d'ein oft d'ander partie, sekeren tijt, om haer nootwehr, oft
bewijs te doen, behoirde vergundt te werden.
2.
D'welck als geschiedt, sal denselven
tijdt overstrecken sijnde, sonder einigen wijderen uuytstel van dage tot dage
geprocedeert, oft gedinght worden, ende sal die sake des daechs (naerdat die
voldinght, ende voir recht gebracht is) voirgenomen ende terstondt, is 't
doenlick, gewesen worden.
3.
Men dinght bie onvertogen recht, als
twee vrembde d'ein d'ander alhier bie wege van arrest in recht betrecken
(gelijck sij vermogen te doen) uuytgenomen ten tijde van jaer, ende
wekemercktdagen, ende dat 't selve onvertogen recht bie d'eine oft d'ander
partie versocht wordt.
4.
Item wanneer einich ingeseten einen
vrembden aen sijne persoen oft goederen arresteert ofte becommert, ende wordt
alsdan den gearresteerden op sijn gesinnen dat onvertogen recht vergundt.
5.
Insgelijcx vanwegen huyshuire,
verdienden loen, pachten, renten ofte thijns binnen 's jaers verschienen, wie
insgelicx van eedt ende drinckware, binnen jaer ende dach gehaeldt, ende niet
overjaert sijnde.
6.
Ende oft men alsulcke schulden ierst
naer jaer ende dagh wilde eischen, sal men 't selve moeten doen, soe ende
gelijck 't selve elck op sijne plaetse gesaght sal worden, sonder dat alsdan
onvertogen recht plaetse grijpt.
/285/
Vierde titul
Van
commer, besett, oft arrestrecht
§ 1. Wanneer, ende tegens wat
persoenen men arrest, oft commerrcht magh gebruicken.
1.
Bie commerrecht wordt gedinght, als
men einige persoen, oft goederen in commer, oft arrest heeft gelaght, om te
geraecken tot betalinge van sijne schult, ofte schade, oft tot sijn eigen, oft
gecocht goet, ende daervan leveringe te hebben.
2.
Ende al is 't, dat hierbevoiren op
einige plaetsen onderscheidt gemaeckt wordt, oft aen die goederen commer waere
gedaen, oft dat die in arrest waeren gelaght, soe en sal nochtans voirtaen 't
selve verblijven, ende niet meer gemaeckt worden, Dan sal d'ein, ende d'ander gelijcke
cracht hebben, ende mit gelijcke maniere vervolght worden.
3.
Beheltlick, dat men alnoch sal
gebruycken d'onderscheidt van vervolgh op commer, arrest, ofte besett van
ruerlicke ende onruerlicke, ofte erffelicke goederen, om te commen tot
vonnisse, ende tot executie, ofte voltreckinge van deselve, volgent 't geene
hierbeneden, ende onder den titel van Vervolg van renthen wordt gesaght.
4.
Commer, arrest, oft besettrecht,
wordt in 't gemein allein gebruickt, ende heeft plaetse tegens vrembde, die onder
't selve gericht niet en sijn geseten, ende moegen hun daermede behelpen,
soewel vrembde als ingesetene des landts: Ten waere dat den gearresteerden hem
daertegens mit einigh privilegie, tractaet, onverdencklick aldt gebruick, ende
hercommen conste bevrijen.
5.
D'ondersaeten deses Overquartiers,
oft Overdeels en moegen buyten het Quartier tegens malcandern, noch
bie wege van arreste, oft commer, noch anderssints in rechte treden, oft
vorderinge doen, 't sij door hunselven, oft jemandt anders, maer heb-
/286/ ben sie iet tegens malcanderen uuytstaende, sijn gehalden 't
selve te vorderen binnnen 's landts, mit sulcken leen, landtrecht oft
stadtrecht als daertoe staet.
6.
Ende oft jemandt hiertegens ietwes
dede, sal 't selve sijn crachteloos, ende van onweerden, ende die hem
onderstaen sal hebben sulcx te doen, sal gehalden sijn 't selve costeloos, ende
schadeloos aff, ende teniet te doen, ende tot dien betalen ein boete van
vijftich goltguldens, bie soevern, hie daerin acht dagen gebreckelick waer,
naedem hem 't selve op de voorschreven boete gerichtelick is belast: Ten waere
dat hie hadde einige erheffelicke redenen van weigeringe, oft ontschuldinge.
7.
Van gelijcken, en mogen vaste
ingesetene onder ein gericht, oft dinghbanck naer gemein landtrecht, d'ein den
anderen binnen, noch buyten der plaetsen van 't selve gericht mit commerrecht,
oft arrest niet voirnemen, dan moeten bie wege van dagement, hunne
rechtsvorderinge tegens malcanderen aenvangen, voir 't gerichte van hunne
woenstede, op pene als voir .
8.
Niettemin soeverre jemandt vluchtig
waere, hem verborgen hiele, oft sijne haeve, ende goederen hadde doen dragen,
op vrije plaetsen, oft anderssints mit goede redenen suspect, oft bedacht waere
van bancqueroet te maecken, alsdan magh tegens hem, ende sijne goederen, bie
commer, arrest, oft verbott, soe binnen, als buyten 's landts naer gelegentheit
van de sake, vervolgh gedaen worden.
9.
Desgelijcx, magh 't selve gedaen
worden, soe wanneer jemant sijn eigen goet vervolght, oft als hie begeert
gelevert te sijn van 't goet dat hie heeft gecocht, ende tot sulcken einde 't
selve heeft doen arresteeren, oft in commer leggen, oft dat hie op ein pandt
soe hem verbonden is, vervolgh dede, om die in sijne macht te hebben, oft
daerin gestelt te worden, ende sijn schuldt, verloep van pachten, pensionen,
renthen, oft tinsen daeraen te mogen verhalen.
§ 2. Tot wat plaetse men
d'arresten magh doen, als te weeten soewel te water, als te landt, ende duer
wat persoonen.
1.
Men magh niet allein arresteren in
steden, ende ten platten
/287/ lande maer oick op alle revieren, soe schippen 't sij groet oft
clein, ende oft die vast aen den lande liggen, oft midtsen op den stroom, als
de goederen ende coepmanschappen daerin geladen: voirbehalden dat daerbie
niemandt belett oft vercort en worde, die 't selve arrest niet en raeckt noch
aen en gaet.
2.
Ende oft geviele dat 't schip waere
liggende midden in ein rivier, dat tweeheerich is, soe sal d'arrest gedaen
worden van der sijden daer 't selve naeste aen light, ende soe men niet weten en
can aen wiens sijde 't selve naeste ligge, soe sal alsdan alsulck schip aen de
sijde daer der lijnpaedt is, gearresteert worden.
3.
Die maniere van schippen
t'arresteeren, is dese, dat der gerichtsbode, oft in affwesen desselven,
dergeene der daeromm versocht wordt, diegeene die in 't schip sijn,
aenroept, dat hie alsulcken schip vanwegen N.N. arresteert, ende dieselve
voirts bevelen, dat sie 't selve schip aen landt brengen, 'T welck soe niet
aenstondt gedaen wordt, sal 't selve schip mit genouchsaeme persoenen aen landt
gehaelt worden.
4.
D'arresten mogen gedaen worden doir
drossarden, scholtis oft andere officieren oft gerichtsboden, als des
macht hebbende, ende daertoe aensocht sijnde. Ende oft sie 't selve niet en
wilden doen, oft d'arrest gedaen hebbende, die gearresteerde persoenen, oft
goet lieten gaen, oft versteken, sonder dat den arrestant bie
behoirlicke burgschap, ofte pandtschap versekert waere, sijn sie selver
gehalden te verantwoirden, ende in te staen voir de schuldt oft gerechticheit,
daervoir d'arrest is gedaen.
5.
Als der drossardt, scholtis,
gerichtsbode, ofte andere officiers macht hebbende om t'arresteeren, niet
voirhanden sijn, soe magh partie d'arrest doir ein ofte twee naebueren doen
doen, midts dat hun die behoirlicke gerechticheit gepresenteert wordt, die
daertoe versocht sijnde, hun daerin niet weygeren en mogen, op gelijcke pene
als voir, maer dieselve en sijn niet gehalden voir de bewaeringe van den
gearresteerden persoen, oft die goederen te verantworden.
/288/ § 3. In welcker gestalt oft manier d'arresten gedaen worden,
ende de breuck van 't breken derselver.
1.
D'arrestant is gehalden ten tijde
van sijn arrest te verclaren uuyt wat oirsake, oft voir wat somme hie sijn
arrest is doende, ende sal 't selve terstondt daernaer, oft ten selven dage op
't protocol van den gerichtsschrijver doen aenteickenen, ende daervan, dunckt
het hem goet, tot sijn versekeringe attestatie nemen.
2.
Als commer ofte arrest op einige
goederen is gedaen, sal in einen wege verbott gedaen werden, aen dengeenen
daeronder, ofte bie denwelcken die gearresteerde goederen sijn, dat hie
dieselve uuyt sijnen huyse, oft bewaer niet en laet gaen, voir ende aleer der
arrestant is vernueght, oft dat hie daerinne bewillight, oft dat die mit
vonnisse van den arreste sijn ontslagen, 't sij onder genouchsame versekerheit,
oft t'einemael.
3.
Ende oft hie, des niettegenstaende,
die becommerde goederen liet volgen, aen dengeenen die dieselve hem in
bewaeringe heeft gegeven, oft dien hie die gearresteerde penningen schuldigh
is, Soe sal hie derwegen niet allein moeten verantworden aen den arrestant,
aloft hie dieselve noch onder hadde: Beheltlick hem sijn verhael op den
schuldenaer, maer sal oick betaelen des heren breucken, te weten vijff marck
groot, makende einen goltgulden.
4.
Soe wanneer der gearresteerde selver
doirgaet, 't sij allein oft mit sijn goederen, die onder hem, oft andere
gearresteert sijn, sonder 't recht te verwachten, oft burge te stellen, soe sal
hie aen den heere verbrueckt hebben voir ein clachte van 't hondert, tien
gulden, ende ist die daerover, oft onder, naer advenant, ende geschiedt sulcx
bie bloote moetwill, ende wedersprekinge, mundtlicke ende daetlicke verachtinge
des gerichts, sal neffens die voirschreven boete staen tot erkentenisse des
gerichts.
5.
Al is der gearresteerde selver oft
mit sijn becommerde goederen duergegaen: Soe sal evenwel doir den arrestant tot
sijnen laste op d'arrest gerichtelick vervolgh gedaen mogen worden, aloft hie,
oft sijne goederen noch tegenwordich waeren, ende 't vonnisse dat tot sijnen
last sal gaen, sal tot behoirlicke executie, oft volstreckinge gestelt worden
op sijne persoon ende goe-
/289/ deren daer die vindtbaer sijn, aloft hie sijne volcomene
verantwordinge gedaen hadde.
§ 4. Vervolgh op arresten, ende
in wat maniere 't selve gedaen magh worden.
1.
Die ein persoon heeft doen arresteren,
moet hem vanwegen sijn arrest binnen drye dagen, insoevern die gearresteerde
het arrest niet en heeft ontsatt, in recht aenspreken, ende soe hie denselven
heeft ontsett, binnen vierentwintich uren nae gedaenen ontsatt: ten waere
datter ein vyerdagh oft ander dergelijck beletsel voirviel, oft anderssints,
ende bie gebreke van sulcx, wordt den gearresteerden, op sijn versueck,
costeloos ende schadeloos van den arreste ontslaegen, ende daernaer heeft hie
vierentwintich uren vrie, om hem te vertrecken, ende te gaen ende staen daer 't
hem gelieft.
2.
Naerdat den arrest ofte commer op
einige gereide goederen is gedaen, ende dat der eigenaer derselver, oft die hem
die aendraeght, ter plaetse van den arreste wordt bevonden, sal d'arrestant hem
daervan den wete doen, ende tegens den iersten gerichtsdagh voir recht
bescheiden, om t'aenhoeren alsulcken eisch, oft aenspraeke, als der arrestant
alsdan gehalden sal sijn te doen, oft over te geven, op pene dat d'arreste
gehalden sal worden voir niet gedaen, ende van onweerden.
3.
Ende oft der eigenaer, oft die hem
die goederen aendraeght, ten aengestelden dage voir recht niet en quaeme, ende
hemselven, oft het goet tegen den eisch des arrestants niet en verantworde, soe
sal bie den arrestant op het becommert goet vervolgh gedaen worden, aloft hie
ter plaetsen van den arreste niet en waere geweest, noch geseten, maer tot
verdedinge bie den gerichte waere beschreven, oft hem einen weet-brieff
toegesandt.
4.
Soe wanneer dergeener welcx goederen
gearresteert sijn, tot den iersten gerichtsdagh toe, niet en begeerde te
wachten, soe magh hie terstondt den arrest ontsetten, ende den arrestant voir
't gericht doen dagen, om te verclaren die redenen van sijn arrest, ende sijnen
eisch te doen.
5.
Ende soe der arrestant daertoe niet
gereit en is, oft voir 't gericht niet en compt, soe sullen die gearresteerde
goederen
/290/ terstondt van het arrest ontslagen worden, ende heeft der
opponent, oft geaerresteerde vierentwintich uren vrie, om mit sijn becommert
goet te doen, dat hem belieft, sonder ondertusschen van nieuws gearresteert te
mogen worden.
6.
Maer d'arrestant gereit sijnde mit
sijnen eisch, ende redenen van arrest, sal den heisch mundtlick doen, ende op
't protocol laten aenteickenen, ende daernaer sal den verweerder, ofte
gearresteerde oick alsoe antwoirden, ende die sake vorts mundeling uuitgedinght
worden, is 't doenlick, ende soe niet, sal vorts gedient worden van replycque
ende duplicke, ende die sake tot den einde beleidt worden bie bewijs,
wederlegginge, ende verantwoirdinge, naer behoiren.
7.
Het vervolgh dat d'arrestant op het
gearresteerde goet, naer landt ende stadtrecht heeft te doen, is dat hie doir
sich, ofte sijnen volmechtigen van vierthien dagen, tot vierthien dagen, tot
drie reisen achtervolgents, het arrest voir schepenen moet comen verwecken,
ofte vernieuwen, om daerin ein volcommen gewin te hebben, ende alsdan 't bewijs
van sijne gerechticheit, oft vermeten te mogen doen.
8.
Der weetbrieff van den arrest oft
commer moet aen den eigenaer tot welcx last d'arrest is gedaen, toegesonden
worden, terstondt naer den gedaenen arrest, ten lancxsten binnen drie dagen
naerdat d'arrest gedaen is, ende daermede moet gaen d'acte van den
arrest, ende moet dieselve wete oick gedaen werden naer elcke verweckinge, soe
der eigenaer des gearresteerde goets binnen 's landts is.
9.
Der weetbrieff moet inhalden, dat
insoevern hem goetdunckt, hie d'arrest come ontsetten, oft den arrestant
voldoene, oft dat anderssints naer den overstrijck van ses weecken ende drie
dagen, oft soeveel langer tijt, als hie daertoe, naer de vernte van sijne
woenplaetse, tot erkentenisse des gerichts van doen solde mogen hebben, daerop
vorts geprocedeert sal worden naer landt ende stadtrecht.
10.
Van gedaene wete, ende besonder dat
die is geschiedt bie overleveringe van den weetbrieff aen de persoen wiens
goederen becommert sijn, oft aen jemant van sijnen huyse, bequaem sijnde om den
weetbrieff t'ontfangen, als hie niet voirhanden en is, sal den gerichtsbode,
oft die anderssints van den gerichte daer-
/291/ van last heeft gehadt, pertinent verhael doen bie geschrifte,
ende 't selve den arrestant geven, om hem daermede in recht te behelpen.
11.
Ende oft men die woenplaetse van
dengeenen welcx goet becommert is niet en wiste, soe sal men 't becommert goet
doen opropen, ende d'arrest kondigen bie drie kerckgeboden, van veerthien dagen
tot veerthien dagen, ende bie pleckinge van billetten op de principaele
kerckenduere van de plaetse, oft daer men 't selvige van alts
gebruicklich is te doen, teneinde, dat soe jemandt d'arrest solde willen
ontsetten, hie 't selve solde commen doen binnen den voirschreven tijdt.
12.
D'welck insoevern terstondt, oft
tusschen d'ierste ende tweede gebodt, oft veerthien dagen naer de overleveringe
des weetbrieffs niemandt en dede, ende dat het gearresteerde goet
verderffelick, oft terende pandt waere, dat hemselven solde opeeten oft
verderven, soe sal men 't selve bie behoirlicker manieren gerichtelick doen
vercoepen ten hoichsten prijse, ende minste schade, tot peryckel, last, schaden
ende interesten van dengeenen, die in ongelijck bevonden wordt.
13.
Ende oft der arrestant bevonden
worde wel ende terecht sijn arrest gedaen te hebben, ende dat hem sijnen eisch
aengewesen wordt, soe sullen hem die penningen van het gearresteert goet
gemaeckt, volgen, op oft tot voldoeninge van sijnen eisch, ende terwijlen dat
kennisse genomen wordt op de duechdelickheit van d'arrest, ende
rechtveerdicheit van de schult, sullen die in arrest, ende in handen des
gerichts blijven, tot behoeve van dengeenen die daertoe berechticht is: ten
waere dat die bie den eigenaer onder genouchsame burgschaft ofte sekerheit
waere gelicht, oft dat beide partijen des anders eens weren omme meerder schade
voir te commen.
14.
Als der commer binnen den
voirschreven tijdt van sees weken ende drie dagen niet ontsatt en wordt, sal
der arrestant ofte cleger mit die leste verweckinge van denselve ,
ende die relatie oft gerichtelicke, oder schriftelicke verhael des boden van de
weete, bie hem gedaen, oftwel mit die attestatie van de kerckegeboden ,
ende pleckinge van billetten sijne clachte doen bie opentlick verhael van
sijner gerechticheit, ofte schult, mit den bescheide daertoe dienende, ende wie
hie van meininge
/292/ is die te bewiesen, ende al 't selve dergestalt vortsbringen dat
men dieselve claghte daeruuyt volcomentlick can verstaen.
15.
Welck bewijs als bevonden wordt
genouchsam te sijn, soe wordt dem arrestant daerop sonder voirder
dingen, oft procedure, sijnen eisch aengewesen, mit toelatinge dat hie
denselven sal mogen verhaelen op de gearresteerde goederen, soeverre die onder
behoirlicke cautie, oft versekerheit niet en sijn gelicht, blijvende vorts in
sijn geheel van sijn voirder verhael op andere des gecondemneerde goederen, bie
executie van denselven vonnisse.
16.
Maer ingevalle die
becommerde goederen oft penningen daervan gecommen onder burghschap waeren
gelicht, gelijck geschieden magh, soe hieronder wordt gesaght, soe sal der
burge daervoir gepandt oft geëxecuteert worden, naer inhalt ende vermogen
sijnder burghschap: Beheltlick den winner sijn vorder verhael als voir, soe hie
op den burge niet alles en couste ofte vermoghte becommen.
17.
Ende oft des arrestants bescheidt
niet geheel volcommen, oft overal claer en waere, maer allein
waerschijnlick, als hem behelpende mit ein instrument voir notaris ofte
schepenen verwillekeurt, oft mit ein handtschrift, oft ander waerschijnlick
bescheidt, ofte bewijs oft oirconde den gerichte niet bekendt, soe solde hem op
sijnen eidt van dat sijn bescheidt ofte kondtschap, ende sijnen eisch oprecht
ende waerachtich is, die handtvuldingh onder genouchsaeme
versekerheit aengewesen mogen worden.
18.
Wie oick van gelijcken gedaen sal
mogen werden, als de gearresteerder oft eigenaer van de
gearresteerde oft becommerde goederen bie den weetbrieff van arrest
oft commer wordt belast, dat hie op de redenen van den arrest oft heisch sal
antworden bie kennen oft ontkennen, onder eidt der calumnia, oft dat
anderssints dieselve voir bekandt ende voir waerachtig aengenommen sullen
worden op den eidt van partie, om denselven bie provisie
sijnen eisch aen te wijsen, ende dat hem daervan van die ierste
reise der weet is gedaen, mit waerschouwinge dat alsdan men daerop, volgent het
landt ende stadtrecht, vort sal vaeren.
19.
Soe aevers der arrestant
sijnen eisch niet en bewijst noch
/293/ bethoent, oft in der manieren vors., niet voir bewesen gehalden
wordt, oft dat die sake soe gelegen is, dat dieselve hem ten eide niet behoirt,
ofte can gestelt werden: 't waere ten principalen, oft tot handtvuldinge, als
voir, sal d'arrest van onweerden erkant, ende der arrestant in de costen,
schaden, ende interesten verdampt worden, sonder dat van nu voirtaen in
aenschow genoemen sal worden, oft het einen gewonnen commer sije ofte niet.
§ 5. Ontset van arresten ende
lichtinge derselver onder cautie ofte versekerheit.
1.
Welches persoen oft goet is
gearresteert, oft becommert, magh d'arrest ontsetten, ende versuecken dat
hetselve sal gelicht oft opgeheven worden, mits stellende genouchsame burgen
ofte panden, van ter plaetse van den arrest terecht te staen, ende 't gewijsde
te voldoen, ende 't selve geschiedt sijnde, sal der becommerde, ofte sijne
goederen des arrests vrij ende ledich gelaten werden, als sijnde alle arresten
ontsetbar onder genouchsame versekerheit, als voir.
2.
Soe wanneer der gearresteerde voir
sijne persoen oft goederen gein versekerheit van goederen oft burge can vinden,
sal hie bie den bode, oft in versekerde plaetse bewaert worden, oft sal het
becommert goet in arrest blijven, des sal oick der arrestant, soe hie onder den
gerichte des arrests niet vast geseten, oft geguet ende geërft is, burge
stellen voir de costen, schaden ende interesten van des gearresteerde persoon
ofte goederen, tot erkentenisse des gerichts.
3.
Als diegeene, welches guederen
gearresteert sijn, binnen de ses weken ende drie dagen d'arrest ontset,
(d'welck hem vrij sal staen te doen) Soe sal de arrestant, op pene van
versteeck, sijne aensprake den naesten gerichtsdagh gehalden sijn te doen, ende
sal alsdan op 't gesinnen van d'ein oft d'ander partijen, mit onvertogen recht
de sake bedinght ende vervolght werden, wie boven gesaght is.
§ 6. Vonnissen op arresten ende
den effect van dien, 't sij dat die behoirlick ende onbehoirlick
sijn gedaen en vervolcht ofte niet
1.
Soe wanneer d'arresten mit alle die
voirs. sollenniteiten sijn
/294/ gedaen, ende vervolght, ende daerop vonnis verworven, 't sij in
strijdige gerichten, oft allein op des arrestants schijn, ende
bescheidt in der manieren hiervoor verhaelt, soe magh men uuyt crachte van dien
gerichtelicke vercoepinge doen van de gearresteerde, ofte becommerde
goederen, gelijck onder den titel van Vervolgh van betaelinge van renten,
ende van executiën van vonnissen is gesaght.
2.
D'arresten, al en sijn die alnoch
niet bevonnist, werden van sulcker cracht ende werckinge gehalden, dat der
ierste arrestant, doende daerop sijn behoirlick vervolgh, volgende 't geene
hiervooren is gesaght, gaet voir alle andere creditueren die van tevoirens
geine bestendige pandtschap oft verschrijvinge op 't goet en hebben gehadt, oft
die anderssints niet geprivilegeert en sijn, om van hun schult ende
t'achterheit voir anderen voldaen te werden, volgende 't geene onder den titel
van Preferentie oft voirdeel van de creditueren is gesaght.
3.
D'welck oick plaetse heeft, 't sij
dat der schuldenaer sijne scholt betalen can ofte niet, al waer 't oick soe,
dat ein ander naer den iersten arrestant, arrest hadde gedaen, ende mit die
ierste verweckinge sijne claghte ingestelt, sonder dat die
voirgaende arrestanten hun recht van preferentie ofte voirdel van ierst betaelt
te werden, daerduer verliesen: Beheltlick altijt den voirgaenden verpanden,
ende geprivilegeerden hunne preferentie ende voirdel, als voir.
4.
Maer als die voirgesaghte forme ende
maniere van vervolgh van den arreste bie den arrestant in alle sijne puncten
niet gehalden en is, sal den aengelaghten commer ofte arrest van onweerden
sijn, niettegenstaende, dat der arrestant einige puncten daervan onderhalden
ende achtervolght hadde, ende sal alsdan der arrestant gehalden sijn, alle
lasten, schaden ende interesten daerduer geleden, te betalen aen den
gearresteerden, oft eigenaer van de gearresteerde goederen.
5.
Ende opdat die voors. forme al
richtich magh onderhalden werden, sullen die landtschrijvers in elcke
gerichtsplaetse gehalden sijn te hebben einen bewaerder van hun plaetse, die
als bie hun, ende van 't gerichte daertoe gemechticht, sal gehalden sijn in hun
affwesen van alles aenteickeninge te doen, ende register te halden.
6.
Sonder dat voirtaen einige heimlicke
commeren ofte ar-
/295/ resten toegelaten sijn, maer worden die al bie desen opgenomen
ende verboden, ende soe einige hinvorts geschieden, die niet wie vors., duer
den gerichtsschrijver oft bewaerder van sijne plaetse op 't protocol aengeteickent
sijn, soe sullen die in sich nichtich ende van onweerden sijn.
7.
Als jemandt rechtsvorderinge wilt
doen vanwegen verloepen pachten, tinssen, renten, pensionen, oft oick voir
sekere heuftsomme op onruerende goederen, 't sij dat die daervoir verbonden
sijn, ofte niet, magh oick dieselve goederen in commer leggen, ende daerop
gerichtlick vervolgh doen, soe ende gelijck hiervooren onder den titel van Vervolgh
van renten naerder is gesaght.
8.
Ende soeverre niemandt van tevoirens
op alsulcke goederen commer oft arrest heeft gedaen, noch dieselve goederen
voir dato van den arreste sijn verplicht, ofte verbonden, soe heeft den
arrestant oick recht van preferentie, oft voirdel voir alle andere creditueren
oft schulthebberen , die naemaels daerop commer solde mogen hebben
gedaen, oft einich recht daerop aen, oft toe solde hebben vercregen, wie van Arresten
oft commer op ruerende goederen hiervooren is gesaght.
Vijffden titul
Van
pandunge ofte peyndunge
1.
Men magh panden oft bie pandungh
vervolgh doen vanwegen schattingen, uuytgeset tot behoeve des landtsheeren,
steden, gemeinten, ende andere heerlicheiden, bie dengeenen die daertoe sijn
berechticht, ende alsulcke uuytsettinge mogen doen.
2.
Item voor heerepenningen, tinsen,
renten, ende andere geprivilegeerde penningen, die men den heere schuldich is,
als vanwegen ontfanck van sijne tollen, ende andere bekende gerechticheiden van
sijn princelick incommen.
/296/ 3.
Van gelijcken vanwegen makinge ende
onderhaldinge van gemeine straeten, oft wegen, bruggen, ruiminge van grachten
waterloepen, ende beeken, oft becostinge derselver, ende van den dobbelen
penninck voir den officier daer hem die toestaet, vanwegen sijn verschiet, in
saken voors.
4.
Ende oft tegens die pandinge
pandtkeeringe geschiede, soe sal den pandtkeerder bie sittenden gerichte
betalinge moeten bewijsen, oft betalinge doen, sonder tot einige wederspraeck
oft onschult ontfangen te worden, om de betalinge op te halden.
5.
Des blijft den pandtkeerder in sijn
geheel naer de gedaene betalinge van hem te verdedigen, ende sijne
wederspraecke volcomentlick te doen, ende soeverre die rechmetich word
bevonden, sullen hem die betaelde penningen wederom aengewesen werden, mit den
interest ofte verloop van deselve, rentsgewijse ende den schade daerom geleden.
6.
Men magh oick panden vanwegen
huyshuer, verdiende loon, pachten, renten, ende tinssen binnen 's jaers
verschenen, wie insgelijcx van eetwaer, ende drinckwaer binnen 's
jaers gehaelt, ofte vertheert, voir schulden, bie hylicx onderschrevene ofte
besegelde voirwaerden, bie maechgescheiden, moetsoeningen ,
schepenebrieven ofte op de gerichtsboecken beleden oft bekendt, die binnen 's
jaers verschenen sijn.
7.
Soe tegens sulcke pandunge oick
pandtkeeringe gebuerde: sal den verweerder insgelicx sittens gerichts betalinge
moeten bewijsen, oft terstondt daervan betalinge doen, sonder anderssints tot
onschuldt ofte verantworden ontfangen te worden, oft wederspraeck te mogen
doen, dan op den voet hiervoer gesaght.
8.
Ende dese proceduere van pandunge
heeft plaetse vanwegen huyshuere, verdiende loon, pachten, renten ende tinssen,
eet ende drinckbaere wahre, ende andere partiën hiervoer verhaelt, binnen 's
jaers verschenen, niettegenstaende dat derwegen oick magh worden gedinght bie
onvertogen recht, gelijck hiervoor is gesaght.
9.
Maer wordt jemandt gepandt vor
overjaerden verloep van renten, pachten, gerichtelicke bekende
schulden, verteerde costen, end dat naer het jaer van den verschijndagh,
gelijck oick magh geschieden, ende dat daerop pandkeeringe wordt gedaen,
/297/ Soe sal der pandtkeerder oft pandtweerder tot sijn verantworden
ontfangen worden, mits doende den eidt daerinne niet gehalden te sijn.
10.
Doch en sal hem denselven eidt niet
helpen om sijne verantwordinge ende wederspraecke te mogen doen vanweghen den
achterstel binnen jaers verschienen, noch van de schulden binnen jaers
vervallen, dan naer voldoeninge als voir, ende alsdan sal op sijn antwoorde oft
wederspraecke de sake vorts bedinght worden naer behoiren.
11.
Item men magh panden tot voldoeninge
van gewesene vonnissen van schulden ende schaden, wie oick van bruecken die
gerichtelick sijn bekent, oft mit den rechte gesleten ende bie vonnisse
aengewesen, naerdat dieselve vonnissen sijn gegaen in cracht van gewijsde.
12.
Des moet den verdampden bie den
gerichtsboden aengesocht sijn tot voldoeninge, ende daernaer hebben den
ordinarissen tijt staende tot voldoeninge van den vonnisse, volgende 't gene
dat onder den titel van Executie oft uuytrichtinge van vonnissen naerder
wordt gesaght.
13.
Welverstaende, dat in onvertoegen
rechtssaken men magh het gegeven oirdeil oft vonnisse nae den omganck van drie
dagen van d'aensueck des bode, tot voldoeninge, tewerckstellen, ende mit die
pandung vortvaeren.
14.
Soe wanneer pandtkeringe geschiedt,
moet den opponent oft pandtkeerder den iersten naevolgenden gerichtsdagh sijne
redenen van pantkeeringe voirbrengen, op pene van versteeck, ende dat den
pander mit sijn pandinghe sal mogen voirtvaeren, ende tot dem in eenen
gulden tot profijt van den heere werden verdampt, doch sonder naedeil ende
onvercort in sijn verantwordinge naer de voldoeninge.
15.
Insgelicx wanneer die redenen van
pandtkeeringhe niet bestendich bevonden werden, soe sal den schuldenaer tot
betalinge der gevorderter somme, ende in allen costen, boven vijff marck groot
tot een bruecke verdampt, ende tot pandtkeeringe niet meer ontfangen worden.
16.
Ende ter contrariën als der pander
ten naesten gerichtsdagh naer de pandtkeeringe aldaer niet gereet en is, om
sijne pandinge te verdedigen, soe vervalt hie van deselve pandinge
/298/ ende wordt brueckachtich aen den heer, gelijck den pandkeerder
geweest solde sijn, soeverre hie in onrechte gevonden waere geweest.
17.
Van gelijcken als den pander wordt
bevonden onbefueght te sijn in sijne pandungh, soe sal hie in deselve bruecke
ende alle costen verdampt werden, uuytgenomen dat soe wanneer pandtkeeringe
gedaen wordt tegens vonnisse oft oirdeel, 't selve alsdan sal staen tot
discretie ende goetduncken van den gerichte.
Seeßden titul
Van
voeghtgedinge
1.
Alsoe de voeghtgedingen niet overal,
noch op einen tijt, noch op eine maniere, noch van einerhande sake gehalden
worden, soe sal elcke gerichtsbancke, soe in steden als dorpen, ter plaetsen
daer die gebruyckelick sijn, daerinne plegen, ende onderhalden d'alt
hercommen, ende maniere van doen, om te geraken tot kennisse van 't geene, dat
der gemeinte voirderlick ende schadelick solde mogen sijn, ende daerop te
versien naer behoiren.
2.
D'welck gemeinlick geschiedt bie
daghvaerdinge, ende vergaderinge van der gemeinte ten platten lande uuyt elcken
huys ein, die alsdan elck naer sijn beste weete aenbringen, dat hun dienlick
dunckt te wesen, naementlick aengaende die waterleyen, wegen, straeten, stegen,
limiten ofte paelen, maete, ende gewichte, ende dat daerin is misdaen,
versuimpt, ofte mishandelt, ende dat daertegens dient gedaen, mitsgaders om
t'ontdecken, ende vernemen naer alle misdaden, als dyverie, hoererie, quaede
ophalt, ende alle saken die der gemeinte schadelick solden mogen sijn, om die
te straffen naer behoiren.
3.
Sonder dat in deselve voeghtgedingen
sullen gedaen ende gehandelt werden einige saken, raeckende den eigendom oft
/299/ besitt van goet, schult, schaden, lasteringe, oft andere
dergelijcke, maer sullen die alle commen ende vervolght werden voir den
ordinaris gerichte, d'welcke duer het voightgedinge niet belet, noch opgehalden
mogen werden.
Sievende Titul
Van
gerichtelicke dagementen, ende uuytblijven van
partijen.
§ 1. Gerichtelicke dagementen.
1.
Niemandt en magh bie ordinarisse
rechtsvorderinge in rechte aengeclaeght, ofte betrocken worden, hie sij
tebevorens bie den gerichtsbode, oft soe hie schepen is, bie twee schepenen
gedaeght, niettegenstaende dat hie in persoene voir den gerichte bevonden solde
mogen werden, ende moet die daeginge gedaen worden aen den gedaeghden in
persoene, ofte immers aen jemandt van sijnen huyse, die des verstaet, ende 't
selve solde mogen aenseggen.
2.
Ende alsoe van aldts gebruickelick
is geweest, dat die gerichtsboden sonder bevel, ofte last van den scholtis alle
dagingen ende arresten hebben mogen doen ende verrichten, soe sal 't selve
alnoch alsoe gehalden worden: Beheltlick dat sie geine arresten sullen
doen, tensij dat sie ierst blinckent gelt gesien ende becommen hebben.
3.
Ingevalle den gerichtsbode niet
voirhanden noch te vinden is, sal jemandt anders d'arrest mogen doen, alwaer
hie oick gein officier, des sal hie gehalden sijn 't selve terstondt, oft
immers binnen twelff uren aen den scholtis, sijnen stadtholder, oft
gerichtsbode te kennen geven.
4.
Alle ierste dagingen sullen
tenminsten drie dagen voir den gerichtsdagh geschieden, ende die doende, moeten
die gerichtsboden aen den gedaeghden verclaren, d'oirsaecke waeromme
/300/ sie gedaeght worden, om sich daerop te beraden eer sie voir
rechte commen.
5.
Die gerichtsboden moeten van alle
hunne arresten ende dagingen, ende aen wien sie die hebben gedaen, 't sij aen
de persoene des gedaeghde, oft aen jemandt van sijnen huyse, schriftelick
aenteickeninge doen, ende bewaren, oft aen den gerichtsschrijver die
aenbringen, om bie hem opgeteickent te worden (gelijck hie schuldig is te doen)
opdat partije altijt daervan 't bescheidt magh vinden, om haer daermede te
behelpen.
6.
Ein jeder die ein ander heeft doen
dagen, oft selver is gedaegt, is schuldich op alsulcken tijdt ende plaetse, als
den dagh aengestelt is, voir recht te erschijnen, om aldaer te doen, oft sien,
ende hoiren doen, 't geene daertoe den dagh aengestelt is, ende 't sij dat hie
compt oft niet, sal die sake bedinght worden, soe hiernaer wordt gesaght.
§ 2. Uuitblijven van partijen, 't
sij versuymlick oft versmadelick.
1.
Als der cleger ten aengestelden
dinghdagh versuimpt voir recht te commen, ende sijne aensprake niet en doet, 't
sij in persoene, doir sijnen volmechtigen, procureur ofte voirspreker, soe sal
der gedaeghde op sijn versueck ende begeren van der instantie, oft aengestelde
gerichtsvoirderinge ontslagen, ende der cleger in alle costen verdampt werden,
welcke costen hie betalen sal, aleer hie op deselve sake van nieuws in rechte
sal mogen commen, ofte handelen.
2.
Welverstaende, dat soeverre der
gedaeghde selver gerichtelick begeerde, dat den cleger einen sekeren tijdt
gestelt solde worden om sijne claghte in te bringen, oft sijnen eisch te doen,
op pene van ein eeuwich swijgen, 't gericht alsdan op sijn begeeren gehalden
sal sijn 't selve alsoe t'ordonneren, ende den aenlegger te belasten.
3.
D'welck geschiedt sijnde, insoevern
der cleger alsdan (naerdat hem de wete daervan sal sijn gedaen) alnoch mit die
overgevinge van sijne claghte in gebreke blijft, sal hem op sijne
ongehoirsaemheit ein eeuwich stilswijgen mit oirdel ende recht opgelaght
worden, ende daerbeneffens sal hie schuldich sijn den heere sijne bruecke, ende
den gedaeghden alle costen te betalen.
/301/ 4.
Maer of 't gebuerde, dat jemandt
buyten 's recht hem van einige actie ofte claghde vermaet, ende dat sulcx
bewesen conde worden, soe magh der befaemde, oft den sulcx aentreft, bie den
richter om daginge aenhalden, opdat hie sijne voirderinge instelle, op pene van
ein euwich swijgen, ende sal den gedaeghden in den val, drie dagingen moeten
hebben, eer ende bevoerens den clegern ein euwich stilswijgen operlaght sal
connen worden.
5.
Als der cleger ten gesetten
gerichtsdagh voir recht compt, sal hie sijn aenclaght, oft eisch op 't register
doen aenteickenen, oft bie geschrifte mit alle sijne schijn ende bescheidt
aldaer overgeven, ende soe der gedaeghde niet en erschijnt, ende over sijne
ongehoirsamheit, oft uuitblijven, bie den cleger beclaeght ende beschuldight,
wordt, sal sich dat gericht erkundigen, uuyter des boden, oft
gerichtsschrijvers opteickeninge, van de gedaene daginge, oft der beclaeghde
ter rechter tijdt gedaeght is, oft niet.
6.
Ende soevern der tijdt tecort is,
als min dan van drie dagen tebevoirens, sal der cleger den beclaeghden
andermael doen dagen, sonder dat dieselve alsdan in einige costen ofte bruecken
verdampt sal werden vanwegen sijn uuytblijven, aloft hie in einige
ongehoirsaemheit waere gevallen.
7.
Maer soe jemandt ter rechter tijdt
gedaeght is, ende blijckt dat hie bie openbaere moetwillicheit oft
ongehoersaemheit niet en waere te recht gecommen , als verclaert
hebbende, dat hie niet en begeerde, oft van meininge was te commen, soe sal hie
voir 't profijt van sulcx, op aenhalden des clegers, versteken
werden van alle exceptiën declinatoire ende dilatoire, ende
gewesen ter bruecke van vijff marck groot: Voirbeheltlick hem sijn bewijs van
noot, ofte wettige oirsake van onschuldt ten naesten gerichte.
8.
Tot welcken einde sal men den
beclaeghden anderwerff doen dagen mit intimatie, ofte wete, dat soe hie niet en
compt, hie versteken sal worden van alle exceptiën peremptoire, oft van
alle middelen die hem solden mogen dienen om des clegers eisch t'ontgaen ,
ende aff te weren, ende den cleger toegelaten sijnen eisch te bewijsen, d'welck
oick alsdan, soe hie voir recht niet en compt, sal geschieden.
/302/ 9.
Maer quaem alsdan den
beclaeghden voir recht, sonder dat hie einige erheffelicke redenen ofte
oirsaecken couste voirbringen, om sijne ongehoirsaemheit te ontschuldigen, en
sal niet anders tot verantworden van de sake ontfangen worden, dan mits
betalende die voirgaende costen ende boeten, ende soeverre hie 't selve niet en
solde willen doen, sal oick alsdan versteken worden van sijne
exceptie peremptoire.
10.
Ende oft niet en bleke van
moetwillich uuytblijven, oft dat hetselve gebuert solde sijn bie openbaere
ongehoirsaemheit, oft versmaedtheit des gerichts, soe sal tegens hem verleent
worden acte van deffault, oft van gebreke van voir recht niet gecomen te sijn,
ende voir 't profijt van 't selve sal versteken worden van sijne exceptiën
declinatoire, dat is van aldaer niet te recht te staen, noch gehalden te sijn,
aldaer te dingen, mit aenwijsinge van costen, ende des heeren boete van einen
gulden, ende nieuw dagement, hem voirbehalden sijn onschuldt van noot, ofte
wettich beletsel ten naesten gerichtsdage.
11.
Ten welcken dage, soe der verweerder
behoirlick gedaeght sijnde, niet en compt, sal tegens hem andere acte van
gebreke gegeven worden, ende sal voir 't profijt van 't selve versteken worden
van sijne exceptiën dilatoire, ende vorts gedaen als voir, gelijck op 't ierste
gebreeck is gesaght. Ende oft hie voir die derde reise gedaeght sijnde alnoch
niet en quaeme, sal 't derde acte van deffault, oft gebreeck verleent worden,
ende voir 't profijt van 't selve, versteken worden van alle defensiën ende
exceptiën peremptoire, ende verdampt worden in de costen ende
boeten als voir, ende den aenlegger toegelaten sijn vermet, oft aenspraeck te
bewijsen.
12.
Ende opdat, als den uuytgebleven
gedaeghde voir recht compt , om sijn ontschuldt te doen, d'ein
rechtsvoorderinge uuyt d'andere niet en comme t'onstaen, ende die principale
sake opgehalden werde, sal der gedaeghde gehalden sijn op den bestimpten dagh
alsulcken wettelick beletsel te bewijsen, 't sij mit getuigen, wettich
schriftelick bescheidt, ofte mit sijnen eidt, ingevalle 't selve beletsel mit
levendige tuygen ofte schriftelicken schijn niet bewesen can worden.
13.
D'welck soevern den gedaeghden solde
willen seggen, sal der richter insien, niet allein die gelegentheit, ende
qualiteit der
/303/ persoenen, ende gewichticheit van der saken, maer oick des
gedaeghdes qualiteit, ende gelegentheit ende van het beletsel, ende de gemeine
faeme oft gerucht, ende andere circumstantiën.
14.
Ende oftwel hierbevorens allein vier
saken voir wettige beletselen gehalden sijn gewest, te weten, gevanckenisse,
cranckheit tusschen sijn vier stijlen, bedevaert (soeverre dieselvige
bedriechelickerwijse niet en geschiedt,) ende affwesen in saken van
de gemeinte, soe sullen doch mede daeronder begrepen sijn, ende voir wettige
beletselen gehalden worden dese naervolgende, ende andere dergelijcke.
15.
Ten iersten onweer, waetersnoot,
oirlooge, vreese van de vijanden, doodelicke siecten van sijn eigen persoon,
huysfrouwe, vader, moeder, kinderen, ende andere naeste vrunden ende
bloetsverwandten, peste, in openbaere ofte heimlicke vijandts handt, ofte macht
sijn, bruyloft, ofte hylicxdagh , begenckenisse daer der gedaeghder
erffgenaemen is, Item gedaeght te sijn voir einen hoeger richter.
16.
Alle welcke beletselen magh der
gedaeghde, oick ten dage dienende, mit einen bode daervan sonderlinge last
hebbende, den gerichte te kennen geven, om daermede sijn onschult te doen, dat
hie voir recht niet en can comen, ende te beletten dat tot sijnen last gein
profijt van deffault, oft van gebreke van voir recht niet erschenen te sijn, en
worde gegeven.
17.
Als den gedaeghden op 't tweede, oft
derde dagement ierst voir recht comt, ende geine gewichtige redenen
van sijn voirgaende uuytblijven bie en bringht, soe en sal hie naermaels tot
sijn verantwordinge tegens des aenleggers heisch niet ontfangen worden: tensij
dat hie ierst oplegge, ende erstadige de costen bie den eisscher gedaen.
18.
Ende soe de gedaeghde dat niet en
doet, soe sal men hem alsdan van alle exceptiën, ende defensiën versteken, ende
sal der cleger tot bewijs van sijnen eisch ontfangen worden, ende denselven
bewijsende den rechten genouch sijnde, sal hem oick bie den richter toegewesen
worden mit de costen.
19.
Maer bewijst hie sijnen eisch niet,
soe sal 't gericht letten ende achte nemen, oft de sake op sijnen eydt tot
volcominge van sijn bewijs gestelt magh worden, ende bevindende de sake
/304/ daertoe gestelt te sijn, sal den cleger ierst den eydt affnemen,
ende alsdan den gedaeghden verdammen, als voir.
20.
Soe der cleger sijnen eisch niet en
bewijst, noch oick die sake alsoe gelegen is, dat dieselve ten eide behoert
gestelt te worden, sal 't gericht den gedaeghden van den eisch ontslaen, ende
hem desniettemin in de costen verdammen, soe oick hierboven onder den titel van
Commerrecht is gesaght.
21.
Als jemandt op 't ierste, tweede,
oft derde daegement dagh heeft genomen, om de sake te comen verantwoirden, ende
dat hie daerinne alsdan gebrekelick valt, sonder einige wettige redenen van
ontschult, soe wordt hie versteken van alle exceptiën declinatoire, dilatoire,
peremptoire, ende wordt voirts gedinght, als hiervoor is gesaght.
22.
Ende wiewel men gemeinlick om
jemandt van sijne defensie, oft verantwoorden te versteken, drie dagementen van
doen heeft, gelijck gesagt is, soe sijn nochtans menigerley saken daertoe, om
't versteeck van alle exceptiën, oft het profijt van uuitblijven te hebben, ein
oft twee dagementen genoucht zijn : beheltlick dat die geschieden
met intimatie ofte weten, dat al compt die gedaeghde niet, vorts
gevaeren sal worden, gelijck nae stijl ende rechtspleginge behoirt.
23.
Als onder anderen in sake van
maintenue, oft handthaldinge in 't besit ende gebruick van einich goet, in
dewelcke soeverre der gedaeghde op d'ierste dagement niet en compt, word
versteken van alle sijne exceptiën, ende defensiën als voir, ende der cleger
ontfangen tot bewijs van sijn vermeten oft te kennen geven, ende op sijn bewijs
wordt hem die recredentie, te weten, 't gebruick van 't goet daer questie om is
soelangh 't proces geduert, aengewesen, ende partie vorts daertoe oick
gedaeght, ende die saken in staet gestelt naer behoiren.
24.
Van gelijcken in saken van
nieuwicheit, ofte feytelicke turbatie, oft inbreuck op jemandts besit,
is genouch ein dagement om partiën van alle haere exceptiën, ende defensiën te
versteken, ende op 't bewijs des clegers daertoe hie voir 't profijt van het
deffault wordt ontfangen, bie provisie mit vonnisse dese nieuwicheit gewehrt,
ende in sijn besit ende gebruick gestelt te worden.
25.
Is oick genouch ein deffault in sake
van guarandt, oft waer-
/305/ schap om te crijgen acte van protestatie van
neersticheit, ende daervan hem te dienen daer ende alsoe het behoeren sal, Item
in sake van resumptie, oft herneminge van processen naer d'affsterven van ein
van de partiën, oft dat die bie niet vervolginge derselver van ein jaer interrupt
sijn gevallen, oft inbrueck hebben geleden.
26.
Desgelijcx is ein dagement ende
deffault genouch, in saken van getuigen te sien sweren, ende bescheiden over te
geven, ende tegens d'originalen sien collationieren, in saken van kennen oft
ontkennen einigh handtteicken, oft handtscrift, oft segel ende brieff, ende
daerop handtvuldinge te hebben.
27.
Item in saken van cassatie van
einige procedure, oft van attentaet, om daervan revocatie oft herroepinge te
hebben, ende alles in sijnen iersten staet te stellen, van taxatie van costen,
ende om van diminutie, ofte verminderinge derselver versteken te sijn, ende die
naer ein deffault te mogen doen taxeren.
28.
Item, om ein vonnis dat
verjaert is te doen verclaren executabel tegens den verdampden, is genouch ein
dagement, ende tegens sijnen erffgenaem twee, ende dat sie daerop niet en sijn
gecommen, om 't selve te wederseggen ende beletten.
Achde titul
Van
procureurs ofte voirspreckers, volmechtige ende voirmunders.
1.
Alsoe partiën voir het meestendeil
niet bequaem noch gestelt en sijn, oft hunne gelegentheit niet toe en laet,
hunne saken selver voir recht te kennen te geven ende te bedingen, wordt hun
toegelaten ten beyden sijden 't selve te mogen doen doir procureurs,
voirspreckers, ofte volmechtighe.
2.
Welcke procureurs ofte voirspreckers
sullen voir elcke
/306/ partie, die dat begeert, hun wordt, ende des rechten nootturft
doen, nae gebruick des gerichts, wie sich gebuert, voirdragende erbarlich,
zuchtich ende verstandelich, dat tot oepeninge ende bewijs van partiën goet
recht dienende is.
3.
Sullen oick die procureurs oft
voirspreckers hun zuchtich halden, niet allein in 't mundelingh bedingen van
partiën saken, sonder malcanderen, ofte partiën te lasteren, maer oick in alle
schrifturen, ende oft sie daertegens deden, sullen t'elcke reise vallen ende
verdampt worden, boven die beteringe van d'eere van partiën, in de boete van
drie guldens, halff den heer, halff den gerichte.
4.
Item, sullen d'ein den anderen hunne
saken gerustelick doen bedingen, sonder d'ein in d'anders woorden te vallen,
haestige, onbeleeffde, smadelicke, oft scheldtwoorden te gebruicken, noch op
einige ordelen bie den gerichte gegeven, verachtelick te spreken oft schrijven,
op alsulcken boete, als 't gericht naer de gelegentheit van de overtredinge
t'elcker reise sal bevinden te behoeren.
5.
Die procureurs oft voirspreckers en
mogen gein part oft deil hebben in de saken daerin sie in dienen, noch derwegen
mit die partijen einige voirwaerden maken, oft hunne actiën oft gerechticheiden
gelden, dan sullen hun laten genuegen, ende tevreden halden mit hunnen
behoirlicken loon, op de bruecke van teen guldens, ende van onweerden van
alsulcke contracten oft voirwarden, ende daerenboven gestraeft te worden ten
goetduncken van den gerichte.
6.
Sullen oick partiën niet raeden die
waerheit te swijgen, noch einige onrichtige saken aennemen, ende oft sie
naermaels bevonden, dat haere partie saken niet oprichtig en sijn, sullen sich
derselver ontslaen oft affmaken, sonder nochtans die wederpartie in deselve
sake te dienen, op pene van gestraeft te worden, tot erkentenisse des gerichts.
7.
Vorts sullen die procureurs oft
voirspreckers hun dragen ende halden, volgende den inhalt van hunnen eidt, den
sie gehalden sijn te doen ten platten lande, voir drost, scholtis, ende
landtschrijver, ende in steden ende onderheerlickheit, voir scholtis ende
schepenen.
/307/ Procureurs ofte voirspreckers eidt
8.
Ick N. geloeve ende sweere,
scholtis, burgemeistere ende schepenen deser stede, ampts, heerlicheits, ofte
gerichts, alle eere ende ontsicht te dragen, ende mij eerlick te laeten
gebruicken, ende allerhande lasteren mij onthalden, den partiën derwelcker
saken ick aengenoemen hebbe oft aennemen werde, trouwelick ende oprechtig
dienen, hunne saken nae mijnen besten verstandt tot hunnen voirdeel ende te
goede voirbringen, daerinne mit weten geine valscheit oft calumnie gebruicken,
noch gefehrlicke dilayen oft uuytstellen, tot verlengeringe ende omdrijvinge
der saken suecken, noch den partijen sulcx te doen, raeden oft onderwijsen, de
documenten ofte bescheiden, secreten ende behulp, die ick van de partiën ontfangen
hebbe, denselven tot naedeil ende schade niemanden veropenbaeren, die partiën
boven die gerichtsordnungh niet beswaeren, de saken soe ick aengenomen heb,
ende noch voirtaen aennemen werde, sonder redelicke oirsaecke mij niet
ontslaen, dan daerinne getrouwlich, ende wie sich gebuert tot den einde des
rechtens dienen, ende eindtlich mij der christlicher catholischer roomsche
religion gemees halden, soe helpe mij Godt ende alle sijne lieve heiligen.
9.
Partiën die in persoon niet voir
recht en commen oft begeeren te commen, sullen ire volmacht mogen geven voir 't
gericht, 't sij alhier oft op andere plaetsen, maer niet voir notaris ende
getuigen, ende sullen daervan schijn ende bescheidt bringen onder des gerichts
ofte twee schepenen siegel, daer sulcx bruickelick is.
10.
Tot welcken einde sal elck gericht,
daer tot noch toe geinen schependombsiegel is geweest, sich mit einen eigen
siegel versien, om onder denselven siegel alle gerichtlicke volmachten, wie
insgelijcx opdrachten, erffenisse end onterffenisse, vonnissen ende andere
gerichtelicke acten uuyt te geven, ten versueck van partie.
11.
Edoch sal prelaten, geistelicke ende
riddermaetige persoenen onder hun handt ende siegel, ende den steden ende
gemeinten onder hunnen siegel alleen, geloeff gegeven werden van hunne
volmacht, ende sal dieselve van soe volco-
/308/ mene cracht ende weerde gehalden werden, aloft die gerichtlick
ende onder gerichtssiegel waere gegeven.
12.
Wanneer jemant als volmechtiger in
recht compt, is derselver gehalden sijn volmacht, ten versuecke van partije, te
toonen, ende die in handen des landts oft gerichtsschrijver te laeten, om
daervan de principaelste ende noodichste puncten op 't register aen te
teickenen, teneinde, dat bie gebreke derselver, op des constituens naem niet tevergeeffz
en worde geprocedeert oft de sake bedinght.
13.
Alle die volmechtige procureurs oft
voirspreckers die 't recht van partijen sullen hebben versuimpt, sijn gehalden
voir den schaden ende interesten, die sie daerduer commen te lijden, te
verandtworden, als daervan oirsaecke sijnde, ende oversulcx sullen ten
versuecke, oft op aenhalden van de beschadigde partie daerin verdampt werden.
14.
Soe wanneer procureurs,
voirspreckers, oft volmechtige hun einige saken ondernemen, ende daerin
uuytstel genoemen hebben, sonder van partie last ofte volmacht te hebben, ende
dat sie naermaels onder 't dexsel van gebreke derselver, hun der sake willen
affdoen, soe sullen sie verdampt werden in alle costen, schaden ende interesten
die de wederpartie daerduer sal commen te lijden.
15.
Ende oft sie tot den einde toe in
het beleit van der sake bleven, ende die hun ondernaemen, sullen alsdan
gehalden sijn te voorschijn te bringen hun schriftelick bescheidt, daerbie magh
blicken dat hetselve bie hun is gedaen uuit laste van partie daervoir sie
gedinght hebben, daermit op de sake recht gedaen magh werden.
16.
D'welck oft sie niet en deden, ende
dat die wederpartie op 't bedinghde van de sake recht versochte, sal 't selve
geschieden tot laste ende perickel van den procureur oft voirsprecker, die hem
alsulcke sake heeft ondernoemen, sonder daertoe last oft volmacht te hebben:
Beheltlick hem sijn verhael, daer ende soe hie sal meinen berechticht te sijn.
17.
Wanneer minderjaerige persoenen die
gein voirmunders en hebben, in recht betrocken worden, oft andere in recht
trecken, sullen hun van tevoiren, eer men hun in rechte hoeren sal, voirmunders
gegeven worden, die hunne saken in rechte sullen vertreden, wie sich gebuert,
diewelcke eerst ende voir al
/309/ tot bewaringe van de minderjaerige gerechticheit den
naervolgenden eidt gehalden sijn te doen.
18.
Ick gelove ende sweere dat ick alle
gerechticheyt van N.N. (dien ick tot einen voormunder ende
voirstender sijner saken verordent ben) naer mijnen besten verstande
getrouwelick ende mit alle neersticheit voirbrengen ende aendienen sal, oick
die waerheit sonder einigh argelist gebruicken, wat hem onprofijtelick is
vermijden, ende vorts alles doen ende laten dat einen getrouwen voirmunder
oplight ende gebuert, soe help mij Godt ende alle sijne heiligen.
Niegende titul
Van
't commen van partiën voir recht, ende des aenleggers aenspracke ende
versuecken.
§ 1. Aenspraeck mit die
bescheyden daertoe dienende.
1.
Als partijen voir recht commen, soe
sal der cleger tegens den gedaeghden sijnen eisch pertinentelick, mundelinge
oft bie geschrifte doen, naer gelegentheit van de sake, sonder dat hem daertoe
einigen uuytstel vergunt sal werden: ten waere bie wil ende believen van
partiën, oft dat het gerichte om merckelicke oirsaken bevonde 't selve alsoe te
behoeren.
2.
In 't doen ofte dienen van den eisch
oft aenspraecke, antworde, ende alle voirdere bedinge der sake, sullen partiën
oft hunne voirspreckers claere duytsche ende beduydelicke worden gebruicken,
daeruuyt hunne meininge ende vorderinge lichtelicken verstaen can werden.
3.
Item alle saken, is 't mogelick, sal
men niet dan mundeling bedingen, ofte de conclusie ende eisch ten
beiden sijden in 't register bie den gerichtsschrijver doen stellen, ende
sunderling in saken
/310/ van schuldt ende schade oft bruecken niet beloepende over de
vijftich guldens, die men in 't recht clein saken magh noemen, ende oversulcx
sonder vertreck behoiren uuytgedinght ende affgedaen te werden.
4.
Tot welcken einde is der verweerder
gehalden, als hie op alsulcke cleine sake is gedaeght, ten iersten dage voir 't
gericht te commen, ende hem te verantworden, bie kennen oft ontkennen, oft
anderssints, soe hie geraeden vindt, ende doet hie 't selve niet, wurdt bie
provisie, ende onder genouchsaeme versekerheit, verdampt te moeten namptiseren
oft handtvuldinge doen.
5.
Ende soeverre der verweerder voir
recht compt, ende de schuldt bekendt, maer daertegens einige defensie oft
verantwordinge doet, oft dat die sake in feyte niet en is gelegen, maer in
rechte oft costuime, sal het gericht partijen vereinigen, is 't doenlick, ende
soe niet, staendtsvoets recht doen, oft wurdt daerinne einige sunderlinge
swaericheit bevonden, sal die allein in bedencken worden gehalden, tot den
naesten gerichtsdagh.
6.
Maer als de schuldt niet en wordt
bekendt, oft dat einige redenen van verantworden vorts gebracht worden, die
bewesen moeten werden, soe wordt partiën belast, dat sie ten naesten
gedinghsdagh, wederom sullen commen, ende alsdan mit hun bringen alle hun
schijn ende bescheidt, ende hunne konden oft tuygen, om alles gesien ende
gehoort te worden.
7.
D'welck gedaen sijnde, sullen
partijen aenstondt dieselve mondtling wederleggen, salveren ende verantworden, ende
daerop sal men oick alsdan recht doen, sonder partie te laeten commen tot
schrijven, is 't einichsints doenlick
8.
Ende oft 't selve alsoe niet
doenlick en waere, d'welck staet tot discretie ende goetduncken van 't gericht,
soe sal bie den gerichte geordonneert mogen werden, dat partijen alle hun
bedingh, bie ein schrifture van verhael oft mundelingh bedinghde,
ten beyden sijden binnen den derden dage sullen mogen overgeven, mit alle hun
schijn ende bescheidt daertoe dienende, om al 't selve bie den gerichte gesien,
in de sake eindtlick gewesen, oft anderssints daerinne geordonneert te worden,
als men bevinden sal te behoeren.
/311/ 9.
In saken beloepende niet over de ses
guldens brabants, sal men terstondt, op mundeling bedingh van partiën, recht
doen, op 't behalt ofte eidt van den eisscher, sonder anderen toon behoeven te
doen: Ten waere dat den verweerdere ter contrariën bereit waere te sweeren,
niet schuldich te sijn, in welcken gevalle men de sake bedingen ende daerop
wijsen sal, als voir.
10.
Als de gelegentheit van de sake
verheist, dat partiën hun proces schriftelick doen, soe sijn sie gehalden, bie
hunne aenspraecke, antworde, ende naervolgende schrifturen, alle die middelen
ende feyten, daermede sie hun willen behelpen, opentlick ende bescheidelick te
stellen, artickelsgewijse, sonder in einen artickel meer als ein feyt
te begrijpen.
11.
Ende oft alsdan, oft oick in saken
van mondelingh bedingh, den heisch ende middelen daertoe dienende, te groot
solde vallen, om bie den gerichtschrijver in 't register gestelt te werden, soe
sal d'aenleggere, oft sijn voirspraecke ende volmechtige schuldich wesen,
denselven op den staenden voet, bie hem onderteickent, den gerichtschrijver in
geschrifte over te leveren, sonder daerin einigen uuytstel te mogen genieten,
gelijck voor is gesaght.
12.
Al is den eisch gedaen ofte
overgegeven, ende daerbie conclusie genoemen, soe magh evenwel d'aenlegger
denselven voir litiscontestatie oft rechtsvestunge veranderen, mits
betalende die gerichtscosten, bie den gedaeghden gedaen ende geleden, maer naer
gedaene rechtsvestinge, en is sulcx niet toegelaten: ten waere dan sake dat men
bie dwalinge ende onwetent, sich in 't stellen van de conclusie misgrepen
hadde.
13.
Ende in dem vall sal die
veranderinge van den eisch ofte conclusie, oick tot den vonnisse, toegelaten
werden, soe wanneer 't selve mit requeste wordt versocht, mits draegende bie
den aenlegger, die 't selve versueckt, de costen bie den verweerdere tot daertoe
gedaen ende geleden.
14.
Oft jemandt einen anderen, om
schuldt, achterstedigen pacht oft renten, mit recht voirgenomen hadde, voir
ende aleer der beclaeghde hem gehalden was die te betalen, ende daerbie blijft,
soe sal der cleger niet allein in de costen van den processe vallen, maer sal
oick soeveel tijts meer, den beclaeghden laeten genieten, als hie te vruech op
geweest is.
/312/ 15.
Ende als jemandt ter quaeder trouwen
meerdere somme van den beclaeghden voordert, dan hie hem schuldigh is, soe sal
der cleger boven alle die gerichtscosten, ende alle schaden, die der
beclaeghder doir alsulcke claghte geleden heeft, oick in eine
bruecke van drie goltgulden, oft meerdere, naer gelegentheit van de sake,
verdampt worden.
16.
Soe d'aenlegger ofte verweerdere
einigh schijn oft bescheidt hebben, d'welck sie achten tot bewijs van hunne
aenspraecke oft antwoorde dienlick te sijn, moeten 't selve daermede overgeven,
sonder dat sie sulcx naermaels sullen mogen doen, mit hunne replicke oft
duplicke.
17.
Danwel sullen d'aenlegger ende
verweerder, noch daernaer mogen overgeven mit hunne replicke ende duplicke,
alle 't geene dat hun solde mogen dienen, om den inhaldt van des verweerders
antwoorde, oft des aenleggers replycke, te strafen ende wederleggen, maer
voirder niet.
18.
D'welck nochtans al te verstaen is,
soeverre d'aenleggers oft verweerders niet geweten en hebben alsulcken
bescheidt, als sie naermaels solden willen overgeven, onder gehadt te hebben,
ende dat hun 't selve tot bewijs van hunne intentie dienlick solde sijn, ende
niet als sie 't selve niet en hebben ondergehadt oft geweten, welcken aengaende
sie gelooft sullen worden, onder hunnen eidt: Ten waere dat haer partie bereidt
waere contrarie te bewijsen.
§ 2. Versueck van cautie oft
versekeringe voir 't gewijsde, verkiesinge van woonplaetse, ende stellinge van
volmacht oft voirspraeck.
1.
Der aenlegger, naerdat hie sijnen
eisch heeft gedaen, magh van den verweerder, onder den gericht niet genouchsaem
geërft oft geseten, burgen oft genouchsaeme versekerheit voir 't gewijsde
versuecken, dewelck oick bie den verweerder gestelt sal moeten worden: ten
waere dat hie sijn uuyterste neersticheit gedaen hebbende, geine burge oft
andere versekerheit en conde becommen oft vinden.
2.
Ende in dem val, sal der verweerder mogen
bestaen, mit eidtlicke verclaeringe, dat hie sijn uuyterste beste heeft gedaen,
ende gein burge connen becomen, ende beloefde van het gewijsde te
/313/ voldoen, d'welck staet tot erkentenisse van 't gerichte naer den
staet van de persoen, ende gelegentheit der saken, 't welck dem aengaende ,
sal ordonneren, soe 't selve sal bevinden te behoiren.
3.
Van gelijcken magh oick der
verweerder alsulcke cautie eisschen, ende is d'aenlegger gehalden hem die te
stellen, ende dat niet allein ten aensien van de rechtsvorderinge die op den
eisch des aenleggers tegens hem wordt gedaen, maer oick van den wedereisch oft
reconventie des aenleggers, naerdat die gedaen sal sijn.
4.
Welverstaende, dat altijt
d'aenlegger ende verweerder ten beyden sijden mit gelijcke burgschap volstaen,
't sij van burgen, verbintenisse van einigh goet, ofte geloefte onder eidt van
't gewijsde te voldoen, sonder dat d'ein vorder gehalden is dan d'ander, al
conde hie voirdere versekerheit geven oft stellen.
5.
Als d'aenlegger oft verweerder onder
't gericht, daer sie dinghplichtich sijn, niet en is geseten, soe magh dergeene
die aldaer woenachtich is versuecken dat d'ander aldaer sal kiesen domicilie
oft woenplaetse, om aldaer alle daeginge ende weten te mogen doen, aloft sie
aldaer woenachtich ende tegenwordich waeren, ende dat die deselve crachte
sullen hebben oft die aen hunne persoen waeren gedaen.
6.
Soe wanneer d'ein oft d'ander van
partiën geinen procureur oft volmacht en heeft gestelt, om die sake te
bewaeren, bedingen, ende uuyt te vueren, soe vermagh d'andere versuecken dat
hie schuldich sal sijn 't selve te doen, oft dat bie gebreke van dien, tegens
dengeenen die in gebreke is, sal worden vorts gedinght, als tegen uuytblijvende
oft niet verschijnende partie.
§ 3. Versueck van eidt de
calumnie oft geferd, ende van antworden bie kennen oft ontkennen, onder
denselven eidt, merckelick op schriftelick bescheidt staende tot handtvuldinge.
1.
Vermogen oick in alle
rechtsvorderinge der aenlegger ende verweerder terstondt versuecken den eidt die
men noempt van calumnie oft geferdt, denwelcken oick alsdan, soe sie
tegenwordich sijn, bie hun gedaen sal worden, sonder daertoe einigh uuytstel te
mogen begeeren, op pene, dat soe der cleger die
/314/ niet en solde willen doen, hie sijne claghte verlooren sal
hebben, ende oft der gedaeghde dat weigerde, oft daerinne gebrekelick viel, dat
hie sal gehalden werden, alsoft hie die claghte gestendigh were.
2.
Bie den eidt van calumnie wordt
aldus gesworen: Ick N. sweere tot Godt, dat ick geloeve ende meine eine goede
ende oprechte claghte te doen (is 't der aenlegger) oft eine goede sake
te hebben, om mij tegens den aenlegger te weren ofte verdedigen, ende hem
sijnen eisch te leugnen, (is 't den verweerder) oick tot onbehoirlicke
verlengeringe der sake geenerley uuitstel oft vertreck sal begeeren, de
waerheit gebruicken, ende soe menighmael ick in rechten gevraeght werde,
deselve seggen ende niet verswijgen, ende mij willens ende weetens niet en sal
behelpen mit einige valsche weeringe, hetsije van getuigen, schriftelick
bewijs, oft andere, oick niemandt iet geschoncken oft geloeft hebbe, noch
schencken oft geloven will, noch bie mijselven, noch jemandt anders, daermede
ick dat oirdeil in deser sake voir mij vercrijgen moghte, anders als 't recht
toelaet, alles trouwelick ende sonder bedroch.
3.
Soe wanneer partijen selver niet
tegenwordigh en sijn, om den voorschreven eidt te doen, sullen hunne procureurs
ofte volmechtige, denselven in heurer ende heurer principael siele sweeren,
ende daertoe sal elck van hun, van sijnen meister ofte principael moeten hebben
besundere volmacht.
4.
Waer 't sake dat jemant bevonden
worde mit openbare calumnie oft moetwillicheit, ende ongerechticheit einen
anderen in recht getrocken te hebben, om hem quellinge aen te doen, die sal mit
ein boete gestraeft werden, nae den eisch van der calumnie, ten goetduncken van
het gericht.
5.
Waer 't sake dat jemant terstont
naer d'overgeven van sijn aenspraecke, den eidt van calumnie gedaen hadde, ende
daernaer sijnen eisch oft conclusie veranderde, soe sal hie wederomme (soe
partije sulcx begert) gehalden sijn den eid te doen, als wesende ein nieuwe
actie, daerop der voorgaenden niet gedaen en is.
6.
Oick naerdat in de sake is
geantwoordt, oft die sake tot den toon gebracht, ende den
voirschreven eidt van calumnie gedaen, vermogen partijen soewel der cleger als
der gedaeghte tot bewijsinge van hun bedingde, bie bekentenisse van partie hun
weder-
/315/ partie te doen antworden puerlick ende simpelick, sonder einigh
omhanckxsel oft toevueginge, bie kennen oft ontkennen onder eide, op hunne
gearticuleerde feiten, oft hie die gelooft waer sijn ofte niet.
7.
D'welck partie daervan sulcx
versocht wordt, gehalden is te doen, op pene dat dieselve feiten oft articulen
voir bekandt gehalden sullen worden: ten waere dat die geheele gelegentheit van
der sake daerbie niet volcomentlick waere verhaelt, in welcken gevalle de
partije die volcomentlick sal mogen verhaelen, ende haer daerop
presenteren, t'expurgeren, ende sal daermede volstaen, d'ander op haer
geheel, in 't bewijs van heure intentie, oft contrarie bewijs van der
wederpartie defensie.
8.
Als jemandt eine claere ende liquide
obligatie oft handtschrift heeft, oft oick schepenen ende notariael bescheidt,
magh sijne partie doen dagen, om 't selve te kennen oft ontkennen, ende daervan
voldoeninge te hebben, ende 't selve bekendt hebbende, oft voir recht niet
comende, om te bekennen, magh ten versuecke van partie terstondt verdampt
werden tot namptisatie oft handtvuldinge.
9.
D'welck niettemin te verstaen is,
ten waere dat der beclaeghden vorts brochte einige peremptoire exceptie oft
verantwordinge, daervan hie bereidt waere voir den naesten gerichtsdage te doen
blijcken, in welcken gevalle hie des te weiniger niet tot derselver
handtvuldinge ten voerschreven iersten gerichtsdaege verdampt sal worden: ten
waere dat hie binnen den voorschreven tijdt daervan hadde doen blijcken.
10.
Der cleger en magh de handtvuldinge
mitderdaet niet genieten: ten waere dat hie genouchsame ende machtige burge
hadde gestelt, om die somme bie provisie aengewesen, mit den interest derselver
rentsgewijse wederom te geven, indien ten principaele bevonden wordt 't selve
alsoe te behoeren.
11.
Die tot handtvuldinge verdampt is,
moet den cleger ten principaelen binnen jaer ende dagh doen vorts procederen,
oft doet hij 't niet, soe gaet het vonnisse provisionel in crachte van gewijsde
ten principael, sonder einigh toedoen van den cleger, ende is daermede der
burge van sijn burgschap ontslaegen, volgende 't geene onder den titel van Namptisatie
oft handtvuldinge is gesaght.
/316/ § 4. Versueck op attentaet.
In hangende recht, sal noch doir den
richter, noch bie partiën iet geattenteert ofte nieuws voirgenomen worden, tot
achterdeil van hunne rechtsvorderinge, maer sal dergeene die dat strijdige goet
besit, darinne blijven, tot uuitdracht der sake, sonder 't selve middelertijt
te verderven, vervrembden, belasten ofte verminderen, oft in vrembde handen te
stellen , ende insoevern iet ter contrariën gedaen oft vorts gekeert
waere, sal 't selve op aenhalden der wederpartie in sijnen voirgaenden staet
gestelt worden, bie alle middelen van bedwanck, naer recht daertoe staende.
Teenden titul
Van
des verwerders exceptiën oft inreden, ende verandtworden, versuecken ende
wederheysch.
Exceptiën oft inreden ende
verantworden.
1.
Die gedaeghde magh hem tot
affweringe des aenleggers behelpen mit driërley manieren van exceptiën ende
defensiën, als te weeten, declinatoire, dilatoire ende peremptoire,
die hie al gehalden is t'eenemael, ende niet d'ein naer d'ander te bedingen,
Doch bie ordre ende onvermindert sijn gerechticheit derselver, ende onder
protest van dat bie ordre daerop recht gedaen sal worden.
2.
Uuytgesondert, dat bie den
verweerdere d'exceptie declinatoir litis pendentie, oft van strijdtbaere
sake van compromis ende inlaetinge tot het seggen van goede mannen, oft
van gewesen vonnisse, oft van accordt ende verdragh, alleen voirgewendt mogen
worden, voir de litis contestation, om die te beletten, soe wanneer bie
gerichtlicke acte openbaer instrument oft eigen handt van partie daervan binnen
acht dagen blijcken can.
/317/ 3.
Al is 't dat tot noch toe, op einige
plaetse gebruicklich is geweest, dat der gedaeghde op den iersten dagh van
rechten bie sittende gerichte heeft moeten antworden, Soe sal doch van nu
voirtaen den gedaeghden, insoevern hie 't selve versueckt, dagh van beraedt
gegeven werden, uuytgenomen in kleine saken, daerinne over vijftich guldens
niet geheist en wordt.
4.
In welcke sake de gedaeghde
aenstondt mundtdelingh sal moeten antworden, soeverre ten tijde van de daginge
hem bie den gerichtsbode is verclaert, waerom, oft voir wat somme hie is
gedaeght, ende en sullen voirts aen partiën haer inbedinghde bie geschrifte
niet mogen overleveren: ten waere hun 't selve bie den gerichte uuyt mercklicke
redenen toegelaeten werde.
5.
Ende oft der gedaeghde in 't gericht
tegenwoirdich sijnde, sonder einige erheffelicke oirsake weigerden t'antworden,
niettegenstaende dat hem bie den richter oft gerichte bevolen waere 't selve te
doen, op pene dat men die claghte voir bekandt sal halden, soe sal alsdan de
beclaeghde in den eisch des aenleggers verdampt werden.
§ 2. Versueck van besichtinge van
het strijdigh goet, ende van warhandt oft warschap.
1.
In saken daer einigh goet wordt
geëischt, d'welck der verweerder niet sekerlick en weet oft hie het besit, magh
hie voir sijne verantwordinge te doen, oft in des aenleggers eisch te
bewilligen, versuecken, dat men hem toene 't goet dat men heischt, opdat hie
niet tevergeeffs genootdringht sij in proces te treden, op 't geene
dat hem moegelick niet aen en gaet.
2.
Als der gedaeghde sekerlick weet dat
hie het geëischt goet besit, ende dat hie 't selve bie aenwijsinge oft
besichtinge in strijtbaere plaetse alsoe bevindt, soe magh hie voir 't gericht
dagh versuecken, om sijne warhandt tot warschap op te roepen, opdat
hie naemaels op hun sijn verhael magh hebben.
3.
Van gelijcken als ein gedaeghde bie
ein ander costeloos ende schadeloos gehalden moet worden, van de schult die hem
geëischt wordt, 't sij als burge, ofte als t'samen verbonden, oft als van ein
geselschap van handel sijnde, oft anderssints, soe wordt oick die gedaeghde
bequaemen tijdt vergunt tot versueck van war-
/318/ schap, ende die saken te commen verantworden, oft hem
costeloos ende schadeloos te halden.
4.
Als der gedaeghde oft bescrevene om
warschap t'aenveerden, oft die sake te verantworden, oft den verweerdere
costeloos ende schadeloos te halden, voir recht niet en compt, oft dat hie compt
ende verclaert die niet te willen aenveerden oft verantworden, magh
de verweerder tegens hem protesteren van alle schaden ende interesten, ende dat
hie op desselfs gevaer ende perickel de sake sal laeten gaen tot kennisse des
gerichts, ende daervan vonnisse verwachten, daermit hie alsdan volstaet om sijn
verhael te hebben.
5.
Waernaer en magh den verweerdere
gein voirder uuytstel genieten om t'antwoorden, ende in de sake vorts te varen,
maer is daertoe terstondt gehalden, hoewel ingevalle d'opgeroepen tot
guarandt waer gecommen, ende voirder waerschap versocht hadde, de sake stil
solde staen tegens den verweerdere, totdat alle degeene die tot waerschap
gehalden sijn, opgeroepen solden wesen.
6.
Als bie den opgeroepen oft
beschrevenen tot guarant de waerschap word aengenomen, soe wort der verweerder,
als hie des versueckt, verlaten van den proces: ten waere d'aenleggere hadde
einige redenen ter contrariën, maer blijft desniettemin onderworpen 't geene
dat tegens den aenveerder van de waerschap sal worden geweesen, aengaende de
restitutie oft affstandt van het goet mit de vruchten, dan als die
verantwordinge van einige personele schuldt wordt aengenoemen, soe moet den
gedaeghden, dien niettegenstaende, blijven in 't proces, ende wordt tot sijnen
laste vonnisse gegeven, beheltlick hem sijn verhael.
7.
Soe wanneer jemant niet allein en is
gedaeght, oft beschreven tot guarandt, oft om voir ein ander de sake aen te
nemen tot sijner onbeschadicheit, maer mede om bie gebreke van 't guarandt oft
verantwordinge van de sake t'aenveerden, t'antwoorden ende contesteren op
alsulcken eisch als hie tot sijnen last van meininge is te doen, teneinde dat
bie gebreke van aenveerdinge van guarandt oft verantworden van den eisch des
aenleggers, hem van alles costeloos ende schadeloos te halden, (gelijck nae
stijl ende practijcke magh geschieden) soe en volstaet
/319/ derselver gedaeghde niet mit sijn verclaeren van 't guarant niet
te willen aenveerden, oft de sake verantwoorden, soeverre hie te recht gehoirt
voir denselven richter.
8.
Maer is alsdan gehalden op alsulcken
eisch t'antwoorden ende te contesteren, ende de sake voirts te bedingen tot den
einde toe, oft bie gebreke van sulcx, wordt tegens hem voirt gefaren tot
vonnisse condemnatoir, als tegens allen anderen achterblijvende partijen, soe
hiervoir is gesaght, Ende desniettemin is den verweerder gehalden tegens den
aenleggere voirts de sake te bedingen, sonder voirderen uuytstel, oft en heeft
oft weet hie geine redene van verantwoordinge, magh ter goeder trouwen hem
gedragen tot verclaeren des gerichts.
§ 3. Wedereisch oft reconventie.
1.
Der beclaeghder in recht
aengesproecken sijnde, magh niet allein besichtinge van de plaetse ende grondt
versuecken, maer staet hem oick vrie ende magh voir denselven gericht den
cleger bi reconventie ofte wedereisch aenspreken, ende dat niet allein voir
litiscontestatie, maer oick daernae.
2.
Doch mit den bescheide oft
onderscheidt, dat als den wedereisch voir de litiscontestatie, ofte terstondt
daernaer worde gedaen, sonder einige andere gerichtlicke acten ondertusschen te
doen, dieselve gelijckelick bedinght sal worden mit de sake van den eisch ofte
conventie, ende insoevern die daernae gedaen wordt, dat dieselve de sake van
den eisch niet en magh verhinderen, ophalden, oft haeren loop beletten.
3.
In sake van conventie ende
reconventie sullen partiën van besundere schriftueren dienen, ende op elck in
't besunder de saken beleiden, opdatter geine confusie ofte mengelinge van
rechtsvorderinge ende schriftueren en valle van beide processen, ende daerdeur
de sake niet verdonckert en worde.
/320/
Eilfde titul
Van
't voirder beleyt oft bedinginge van der saken ende d'intitulatie, opschrift
oft naem van de schriftueren.
1.
Om vortaen alle processen te
becorten, ende desniettemin pertinentelick, ende bescheidelick alle saken te
bedingen, sullen partiën in d'ierste instantie niet vorder mogen schrijven,
noch hunne schrifturen anders intituleren, dan van aensprake ofte heisch,
antworde, replycke, duplycke, ende daermede sal die sake sijn gesloten: tensij
dat partiën bie den gerichte mit kennisse van sake werde toegelaten vorder te
mogen schrijven bie triplicke, op de nieuwicheiden in de duplycke bevonden,
ende bie quadruplycke, oft dat sie tot toon bie gemein consent, oft bie
ordonnantie van 't gericht worden ontfangen.
2.
D'welck als geschiedt, sullen
partiën naer affleidinge van hunnen toon, oft overgeven van hun bescheit,
daertegens dienen van reprochen, ofte wederlegginge van dien , ende
voirts daerop van salvatie, ofte verantwordinge van hun bewijs, ende sal
daermede wederom die sake gestelt sijn in staet van wijsen, sonder dat sie in
hunne reprochen, ofte salvatiën sullen mogen stellen einige nieuwe feiten de
sake principael aengaende, ofte einich nieuw bewijs, oft bescheidt overgeven,
ende oft sie sulcx deden, en sal daerop in 't wijsen van de sake niet gelet
worden.
3.
Maer oft partijen iet vergeten
hadden, tot hun voirdeil dienende, oft dat sie van meininge waeren noch andere
getuigen te doen verhoeren, op 't geene daerop sie van tevoirens niemant en
hadden doen tuigen, noch haer partie op 't contrarie van 't geene daerop sie
van meininge solden sijn van nieuws toon te leiden, sullen tot dem einde
requeste presenteren, om daertoe, niettegenstaende den staet van de sake,
ontfangen te werden, d'welck hun alsdan d'antworde, oft rescriptie van partie
gesien, sal toe-
/321/ gelaten worden, indien bie den gerichte bevonden wordt dat sulcx
behoirt te geschieden, mits betalende de costen van retardatie ofte verlet.
4.
Als d'ein partie tot inbringen van
nieuwe feiten, oft schijn ende bescheidt ontfangen wordt, Soe magh d'ander
partie van gelijcken doen, duncket haer goet, sonder nochtans vorder te
schrijven, dan dat men op de nieuwe kondtschap, schijn ende bescheidt magh
dienen van reproche, ende salvatie, ende daermede die sake wederom in staet
stellen, ende dat tot dem elck van partijen altijt geoorloft is te dienen van
informatiën van rechte, soeverre als 't hun belieft, dewelck secret blijven,
ende gein nieuwe feiten en mogen inhalden.
5.
Die voirschreven maniere van
beleidinge van processen, ende intitulatie, oft opschrift van de schriftueren
sal oick gehalden worden, als men dinghplichtich is op dagementen van arreste,
oft commer, pandinge, eisch van reeckeninge, bewijs ende reliqua, ende sal
alsdan voir opschrift van de schrifture gestelt worden, aenspraeck op arrest,
commer, pandinge, oft van reeckeninge ende antworde, replicke, duplicke, ende
anderssints als voir.
6.
Ende oft die reekeninge in
behoirlicke forme waere overgegeven, ende dat daerop viel te seggen, 't sij om
te becomen vermeerderinge van den ontfanck, oft roieringe oft
minderinge van 't uuytgeven, soe sal der eisscher daertegens dienen van
contradictie oft wedersegginge van reekeninge, ende daerbie sulcke conclusie
nemen, oft eisch doen op de partijen derselver als hie geraden vindt,
daertegens der verweerder sal dienen van salvatie, oft verantwordinge van
reekeninge, end daerbie contrarie conclusie nemen, ende sal vorts de sake bie
replicke, ende duplicke, ende anderssints bedinght worden, als voir
7.
D'welck nochtans niet anders
verstaen en wordt, dan ten aensien van de partiën, die duyster sijn, ende
vorder ondersueck van doen hebben, sonder dat die op mondeling verhoir van
partiën affgedaen solden connen worden, want daer sulcx can geschieden, is men
gehalden 't selve alsoe terstondt te doen, sonder partiën tot schrijven te
laten commen, om deselve ahm spoedichste van malcanderen te helpen, ende
daermede van moyten ende costen van processen t'ontlasten.
/322/ 8.
Als partie in plaetse van ten
principaelen t'antworden, replicieren oft duplicieren, voirtsbrenght einige
exceptie, inrede oft versueck, soe sal 't selve mondelingh geschieden,
stellende allein haer conclusie, oft versueck in 't gerichtsregister, ende
daerop sal bie mondelinge antwordt, ende bedingh van partiën recht gedaen
worden, ende oft 't selve niet en couste geschieden, sal partiën ten beiden
sijden, oft hun voirsprekers geordonneert worden, hun mondelingh bedingh mit
den bescheiden bie hun bedinght, binnen vierentwintich uren bie geschrifte over
te geven, om daerop terstondt recht gedaen te worden, sonder vorder schrijven,
naer behoiren.
9.
Al d'welck oick gevolght sal worden
in de procedueren, oft gedingen van de tweede, oft derde instantie: Beheltlick,
dat aldaer den appellant oft revident sijn schrifturen (indien hie van meininge
is einige te dienen) sal intituleren, beswaernissen van N. appellant
oft revident, ende den geappelleerden oft gedaeghde sijne schriftueren,
antworde op beswaernisse voir N. gedaeghde in saken van appellatie oft revisie,
ende soe daer voirder solde vallen te schrijven, replicke, duplicke, ende
daermede sal die sake wederom gesloten sijn, ende daerop recht gedaen worden:
tensij dat die als voir in d'ierste instantie is gesaght, wederom wordt geopent
bie requeste civil.
10.
Soe wanneer d'advocaten oft
procureurs anders hunne schrifturen intituleeren, oft noemen, dan hiervoir is
gesaght, d'welck men mitderdaet tot verscheiden reisen heft bevonden, dat niet
en dient dan tot verdonckeringe van de sake, ende om onder 't dexsel van nieuwe
namen menighte van onnutte ende nergens toe dienende schriftueren over te
geven, ende partiën op groote onnutte costen te brengen, soe sullen sie
t'elcker reise als sie dat doen mitderdaet vervallen in de boete van drie
guldens, daervoir sie oick terstondt gepandt sullen mogen werden, ende daertoe
aen partie teruggegeven, dat sie voir sulcke schrifturen hebben ontfangen.
11.
Niemandt en magh sijn begouste
rechtsvorderinge laten rijsen ofte vallen, ende daernaer van nieuws beginnen,
maer die sake die voir ein gericht begoust is, moet aldaer voleindt werden,
opdat partie van d'ein gericht ende swaericheit niet in 't ander en valle, ende
eins gerust magh sijn.
/323/ 12.
Niettemin, oft partie die goet recht
solde hebben, haere saken quaelick aengelaght hadde, ende daerduer
in gevaer oft perickel solde sijn van die te verliesen, ende in voirder
vergeeffsche costen te vallen, soe en solde die niet gehalden sijn tot den
einde toe in sulcken gedinge te blijven, maer solde daervan mogen scheiden,
ende van nieuw sijne sake te recht beginnen.
13.
Maer 't gerichte en solde alsdan 't
selve niet anders toelaten, dan doende aldaer van nieuws d'aensprake ende
vervolgh, (soe de kennisse ende 't wijsen van de sake aldaer genoemen, ende
gedaen magh werden,) betalende ende voldoende aen partije alle de costen,
schaden ende interesten, bie haer gedaen ende geleden, oft immers daervoir
versekerheit stellende, tot erkentenisse des gerichts.
14.
Niemandt en magh oick einige
rechtsvorderinge bie hem begoust jaer end dagh laten stilstaen, ofte verjaeren,
sonder daerinne einige gerichtlicke acten te halden: ten waere dat die sake
soeverre waere bedinght, ofte gebrocht ten principaelen, oft op einigh
incident, dat die den gerichte waere voirgebracht, ende dat daerinne recht
stonde te doen, ende oft daerin jemandt gebrekelick waere, solde vervallen van
de instantie oft begouste rechtsvorderinge, ende gehalden sijn te betalen die
costen, schaden end interesten, bie de wederpartije gedaen ende
geleden.
15.
Doch solde den verweerder om daertoe
te geraecken den aenlegger oick moeten doen dagen, ende tot sulcken einde
tegens hem conclusie nemen, ende vonnisse vercriegen, d'welck op ein dagement
geschiedt, soeverre hie niet en compt, ende soe hie compt wordt gehoirt in
sijne redene van verantworden, ende daerop recht gedaen naer behoiren.
16.
Welverstaende, dat soe d'aenlegger
die sake drie jaeren liet berusten, der verweerdere alsdan gein dagement van
doen solde hebben, maer solde den blooten overstrick van den tijdt die
rechtsvorderinge doen smilten: Ten waere dat d'aenleggere selver ter contrariën
bestendelicke redenen biebrochte, waerom die hem niet en behoirde te letten,
ende daerop vonnis vercreegh tot sijnen voirdel.
17.
Als ein rechtsvorderinge is verjaert
, ofte wordt gehalden voir verclaert ofte verstorven, soe compt mit einen
te smilten, ende verdwinen, alle 't profijt ende voirdeil, dat deselve den
/324/ aenlegger was gevende, 't sij van interruptie, oft inbrueck ende
belet van prescriptie, oft verwijlinge van tijdt, oft van te genieten die
vruchten, oft interest ende profijt van die schuldtpenningen, van
den tijdt aff van litiscontestatie, oft des gerichtsvestinge, oft van burge
ende versekerheit voir 't gewijsde: Beheltlick dat allein in wesen ende van
weerden blijven die bekentenisse van partie, schriftelicke ende mondelicke
kondtschap ende thoen bie partiën ten beiden sijden geleit,
ingevalle men nieuwe rechtsvorderinge wilde instellen.
18.
Maer tot nieuwe rechtsvorderinge en
wordt men alsdan niet ontfangen, voir ende aleer dat men alle de costen van 't
voirgaende proces, oft rechtsvorderinge aen sijne wederpartie heeft betaelt,
ende goet gedaen, Ende soe die gerechticheit die men van tevoirens heeft
vervolght maer en waere van sekeren tijdt, als van ein, ofte twee jaeren, oft
mindere, als van vernaerderinge, handthaldinge in 't besit, ende dergelijcke,
sijnde maer van sekeren tijdt, soe en solde die niet van nieuws begoust mogen
worden, al wolde men die costen betalen, maer solde den aenlegger bie den
verloep van gelijcken tijdt, sonder vervolgh van de sake t'einemael gesmolten,
doot ende teniet sijn.
Twelfden titul
Van
konden ende verhoir derselver
1.
Als partiën niet en hebben bekent,
daermede die wederpartie haer solde connen behelpen, tot bewijs van haere
gerechticheit, ende dat de sake in contrarie feiten ofte op bewijs gelegen is,
soe worden sie ontfangen oft gewiesen ten toon om dieselve te bewijsen, 't
waere bie getuygen, schijn ende bescheidt, eydt ofte anderssints, nae de
gelegentheit van de sake.
2.
Waernaer is der cleger gehalden sijn
bewijs te doen binnen ses weken, aenvangende van den dagh dat partiën tot bewijs
gewiesen oft ontfangen sijn waervan die ierste veerteen da-
/325/ gen, voir d'ierste, die andere veerthien dagen voir de tweede,
ende die derde veerteen dagen, voir 't derde dilai oft uuytstel van bewijs
sullen dienen.
3.
Welcke ses weken overstreeken
sijnde, sal den aenlegger gein voirder uuytstandt gegeven werden, dan uuyt
erheffelicke oirsaken, ende mit kennisse van de sake, opdat partije bie langer
uuytstandt niet vercort, ofte in langhduerige oncosten van proces worde gehalden.
4.
Geduerende den tijt dat den cleger
sijn bewijs moet doen, en is der gedaghde daertoe niet gehalden, dan allein
ierst naerdat des clegers tijt overstreeken is, naer denwelcken der gedaeghde
ofte verweerder alsdan gelijcke ses weken op denselven voet sal hebben,
als hiervooren van den cleger gesaght is geweest.
5.
Die sijn getuygen wilt doen
verhoeren, sal gehalden wesen niet allein sijn getuygen tijdelick te doen dagen
om kontschap te geven, maer oick sijn tegenpartije, om hun den eidt te sien affnemen,
diewelcke, al en compt hie dan niet, sullen evenwel die getuygen beleidt ende
verhoirt werden, sonder naerdeil van de wedersegginge oft straff van hunne
persoenen ende kondtschap.
6.
Eer men die getuygen den eydt
affnempt ende verhoirt, sal men hun wel scherpelick ende rijpelick voirhalden
't recht gebruick van den eidt, ende de straffe des meineydts, soe op der eerde
als in der eewicheet, ende daernaer hun den eydt affnemen, naer het volgende
formulier, ende vervolgens hun bescheidelick ondervraegen op 't
stuck daerover sie beleidt werden, ende allen omstandt mit de redenen van hunne
wetenschap, opdat de volcomene waerheit sonder einigh argelist verdonckeringhe
oft omwinpelinge in den dagh magh comen.
7.
'T geene dat men den getuygen
voirhalden sal is, dat diegeene die meyneydigh sweert, Godt almachtig lastert
ende hemselven daerduer berooft van alle genaede Godts, dat hie die straeffe
ende vloeck Godts op hem treckt, ende hemselven buyten alle Godts hulpe stelt,
ende mit seele ende lychaem vervloect ende gein deil in dat rijck Godts en can
hebben, dat hie daerom hemselven wel wil bedencken, ende d'oprechte waerheit
seggen tot Godts eere ende voorderinge van de rechtveerdicheet, sonder hem bie
vrundtschap oft vijantschap, maeghschap, giften oft gaven, oft iet anders
daerin te vergeten, ende hemselven in staet van verduymenisse te stellen.
/326/ 8.
Den eidt den de getuygen hebben te
sweeren, is. Ick geloove ende sweere dat ick die waerheit, die ick weet ende
mij bedencken can sal seggen op 't geene mij gevraeght sal worden, ende bewust
is voir beyde partijen, geiner te lieff off te leet, ende dat ick dat niet sal
laeten om gaven, geschenck, mit gunst, ongunst, haet, frundtschap,
viandtschap, oft om einige andere dinghen, daerduer de waerheit verhindert ofte
verdonckert moghte worden, wie dat eines menschen hert erdencken can, alles
trouwelick ongeverlick ende sonder argelist, So helpe mij Godt ende alle sijne
lieve heiligen.
9.
Eer ende bevoir einige
van de partijen de getuygen doet ondervraeghen, sullen sie voir ierst gehalden
sijn den gerichte over te geven hunne billeten, van aenwijsinge van den
articulen daerop sie die getuigen willen doen verhoiren, opdat sie daerop
volcomentlick ondervraeght, ende hun getuychenisse bie geschrift gestelt magh
werden.
10.
Die tegenpartije magh tegens
dieselve aenwijsinge contrarie vraeghstucken ofte interrogatoria
overgeven, soe het haer goetdunckt, daerop bie die van den gerichte oft
commissariën tot verhoeringe van de getuygen, alsulcken aenschouw genomen sal
worden, als sie tot ondersueck van de oprechte waerheit ende gelegentheit van
der saken bevinden sullen te behoeren.
11.
Den getuygen sullen die articulen
end vraeghstucken, daerop sie hun kondtschap hebben te doen, claerlick ende
bescheidelick voirgelesen, ende daerop vlijtigh ondervraght ende hunne
kondtschap uuyt hunne mondt getrouwelick opgeschreven werden, ende sal hun die
oirsake hunnes wetens, wie, waervan, ende in wat gestalt hun sulcx bewust is,
ende andere omstanden volcomentlick affgevraeght werden.
12.
Die getuygen moeten elck in 't
besunder gehoirt, ende hunne getuychnisse in 't langh ende volcomentlick bie
geschrift gestelt werden, sonder voirtaen alleen te stellen: Heeft verclaert
naer inhalt des artickels, oft als in den artickle, oft gelijck de voirgaende
getuygen, oft bie andere dergelijcke manieren.
13.
D'welck al gedaen sal worden bie
twee schepenen end den gerichtsschrijver secretelick, end in affwesen van
partije, sonder dat van nu voirtaen, die getuygen samentlick oft in 't openbaer
in
/327/ biewesen derselver partije verhoirt sullen moegen werden,
niettegenstaende 't gebruyck dat tot noch toe in etlicke plaetsen oft steden
ter contrariën is geweest.
14.
Naerdat de getuygen haer kondtschap
hebben gedaen, sal hun die voirgelesen, ende daernaer gevragt werden, oft sie
daerbie blijven, oft dat sie daeraff oft toe willen doen, ende daervan sullen
die schepenen ende gerichtsschrijver nota halden, ende aenteickeninge doen bie
der getuygen verclaeren, belastende hun wel scherpelick hunne kontschap secret
te halden ter tijdt toe dat die gerichtelick geoepent sal sijn.
15.
Van nu voirtaen en sal noch den
cleger noch gedaeghde den einen den andern als getuyge niet mogen doen
verhoeren, wie aen etlicke plaetsen gebruycklick is geweest, aengesien dat
beyde partijen gehalden sijn op des wederpartijen articklen te antwoorden, bie
kennen oft ontkennen onder eidt de calumnia, soe hierboven is gesaght.
16.
Soe jemandt van de partijen getuygen
leiden wilt, die buiten de jurisdictie ofte gebiedt van 't gericht, daervoir
sie dinghplichtigh sijn, woonen, die sal sulcx den gerichte te kennen geven,
d'welck hem daerop requisitoriael oft versueckbrieven aen den gerichte van der
plaetse daer sie woonen mitdeilen sal, om bie 't selve gericht ondervraegt ende
hunne kondtschap gesloeten overgesant te woirden , die wederpartije
hunne contrarie vraeghstucken in dem val mit in deselve brieven over
te seinden onbenomen.
17.
Van nu voirtaen en sal gein recht
gedaen worden op certificatiën ofte attestatiën van getuygen: tensij dat
dieselve ten versuecke van den gerichte, daervoir partijen dinghplichtich sijn,
oft bie denselven gericht verhoirt oft gehoirt sijn.
18.
Welverstaende dat soeverre die
getuygen waeren overzee, oft overleden, oft anderssints niet te becommen, in
sulcken val sal 't gericht alsulcken aenschouw ende insien daerop nemen, als 't
selve naer recht ende gelegentheit van de sake bevinden sal te behoiren.
19.
Als is 't dat ordinarlick naer den
gemeinen regel van rechte gein getuigen voir de litiscontestatie ofte
rechtsvestinge niet beleidt noch gehoirt en mogen werden, soe en heeft doch
sulcx dickwijls gein plaetse.
/328/ 20.
Als ierstlick, wanneer jemant
gedreicht wordt oft besorght is, dat hem einighe aenclaeghte ofte voorderinghe
moghte aengedaen werden, in welcken gevalle magh de getuigen ter eewiger
gedechtenisse, voir aenvanck des proces, als hem sulcx het beste te passe
compt, doen verhoeren.
21.
Desgelicx, als den cleger, oft die
van meininge is einighe claghte oft eisch te doen, in sorge ende peryckel is,
dat die persoonen die hie van meininge is tot getuygen te doen verhooren,
reisveerdigh sijn, oft anderssints haest hebben, oft geern verre uuyt den lande
solden willen trecken, oft ten tijde van haestige sieckten, oft oirlooge, oft
dat sie soe cranck, oft alt waeren, dat dieselve voir den ordinarissen tijdt
van verhoir der getuygen moghten affsterven.
22.
Sullen desniettemin alsdan dieselve
getuygen (is 't doenlick) voor des beclaghte ordinarissen richter, ofte voir
andere bie compas oft requisitoriaelbrieven (daertoe versocht) verhoort moeten
werden, de tegenpartije daertoe gedaeght, oft daervan de weet gedaen sijnde,
die alsdan sulcke protestatie oft contrarie bewijs sal mogen doen, als haer
goetduncken sal.
23.
Als die konden wegen 't geene
voirschreven, oft andere dergelijcke voir den ordinarissen tijt van veuren, van
getuygen gehoirt sullen sijn, sal men hunne kondtschap bie den
richter, die deselve heeft verhoort, oft daervoir men die solde willen
gebruycken, besloeten laeten verblijven, oft overbringen ter tijt toe, men
dieselve in rechte sal willen tewerckstellen.
24.
Tot welcken einde de cleger gehalden
is binnen 's jaers naer 't veuren van sijn getuygen voir den gebuerlicken
richter sijn aenspraeck te doen, oft anderssints wordt alsulcke getuychnisse
voir nichtich ende van onweerden gehalden, maer de verweerder ofte beclaeghter
magh hem altijt mit alsulcke kondtschap in rechte behelpen ende die gebruycken.
/329/
Derteende titul
Van
briefflicke schijn ende bescheydt, ende
liggende
konden
1.
Der gedaeghde en is niet schuldigh
noch gehalden tot bewijs van des clegers voorderinge sijn eigene brieff oft
segel over te geven: ten waere dat bie den gerichte uuyt rechtmaetige
oirsaecken bevonden werde 't selve alsoe te behooren, maer dem
niettegenstaende, magh den gedaegden wel versuecken, ende is den cleger
gehalden hem sijn eigen brieff ende segel oft rekenboeck ende anderen bescheidt
tot bewijsinge van sijnder verweringe ende verantwordinge te toenen ende over
te brengen.
2.
Ende soeveel belanght brieven ende
bescheiden die beyde partiën gemein sijn, als sijn hun openbaere geplegen
gerichtzhandelungh, contracten, opdrachten, maechscheidingen, testamenten, ende
dergelijcke, dieselve moeten op 't begeeren der partijen, die sulcx van doen
sal hebben, tot erkentenisse des gerichts, tevoorschijn gebracht ende aen
partie daervan copie oft affschrift gegeven worden.
3.
Die sijne intentie ofte vermeten mit
einighe brieven oft schriftelicke bescheiden, die men noempt liggende konden
wilt bewijsen, sal 't selve gehalden sijn te doen binnen die voorschreven ses
weken hiervoir onder den titel van de konden vermelt.
4.
Waerop die wederpartije daertegens
alsulcke schriftelicke bescheiden, brieff, segel, ende instrumenten overgegeven
werden, gehalden is deselve ter goeder trouwen te kennen ofte ontkennen,
doch haer verantwoordinge ende wedersegginge daertegens in aller wegen
voirbehalden.
5.
Wanneer einige originel brieff ende
segel oft andere schriftelicke bescheiden overgegeven sijn, daeraen den
partijen veel gelegen is, oft dat sie die in andere landen, steden, oft
plaetsen
/330/ solden willen gebruicken, sal dieselve wederom tot haer mogen
nemen: Ten waere dat mit kennisse van sake uuyt merckelicke redenen anders bie
't gericht werde geordonneert.
6.
Des moet daervan copie oft
affschrift bie den gerichtsschrijver in biewesen van partie, ofte haeren
volmechtigen gecollationeert onder 't gericht blijven, ende magh dieselve
partije alsulcke schriftelicke bescheiden oversien, om versekert te wesen, off
die in behoirlicke maniere gemaeckt ende geloeffweerdich sijn ofte niet.
7.
Ende insoeverre hie einigh
tegenseggen als van mangel aen den segel, teeckeninge ofte schrifture derselver
documenten vermeint te hebben, sal staensvoets, oft op denselven gerichtsdagh
gehalden sijn 't selve voirts te bringen: ten waere dat hem 't gericht, uuyt
bewegende oirsaecke, langer tijt daertoe gaeve.
8.
D'welck alst al ist geschiedt, sal
die partije oft haeren volmachtigen haere schriftelicke bescheyden wedergegeven
ofte restitueert werden, mits laetende daervan copie autentycque bie den
gerichtsschrijver gecollationeert ende onderteekent in 't gerichte, als voir.
9.
Voirtaen en sal gein recht gedaen
werden op copiën, tensij dat dieselve bie den secretaris van den gerichte
tegens den principaelen brieff gecollationeert ende geautentiseert sijn, die
wederpartije oft haeren volmechtigen daertoe geroepen, oft dat 't gericht uuyt
bewegende oirsake bevonde dat niet noodigh waere die principaele oft originele
bescheiden over te leggen.
10.
Oick en sal voirtaen den schepenen
gein geloove gegeven worden van de passeringe die sie aen den secretaris van
den gerichte verclaeren solden, in sijn affwesen voir hun gedaen te sijn, noch
en sal den secretaris daerop gein segel ende brieff maken oft aen partijen
geven.
11.
Maer om iet bestendelick gepasseert
te worden, ende daervan brieven uuytgegeven te mogen werden, sal men 't selve
voirtaen ierst bie geschrifte doen stellen, ende daernaer bie den
gerichtsschriver aen partije ten overstaen van den schepenen voirlesen, ende
bie deselve schepenen doen affvraegen oft haer alsoe beliefft ende sie
tevrieden sijn 't selve alsoe te passeeren, ende daerop haer jaewoordt hebben.
/331/
Vierteende titul
Van
den eydt
1.
Als partijen noch levende noch
liggende konden, oft schriftelick bescheidt en hebben, om hunne claghte ofte
verantwoordinge te bewijsen, soe mogen sie, als de sake op hunne eigen feyt oft
weten berust, d'ein den anderen die op hunnen eydt geven, ende is alsdan
dergeene soe dieselve ten eide is gestelt, gehalden den eidt te doen, oft die
aen sijne wederpartije weder te stellen.
2.
Ende oft der , tot
welckes eydt die sake is gestelt, die niet en wilde doen, noch denselven sijne
wederpartije toestellen, oft dat dergeene die den eydt wedergestelt is,
denselven niet en wolde doen, ende dat de sake van hun eigen feyt waere, soe
sal dergeene die in den eidt te doen weigerich valt, is hie verweerdere, in den
heisch des clegers verdampt worden, oft is hie aenlegger, den beclaechden
daervan onslaegen werden.
3.
D'welck desniettemin te verstaen is,
ingevalle dergeene, die de sake ten eide is gestelt oft wedergestelt, geene wettige
redenen en hadde, om denselven te weigeren, ende niet als het gericht, om de
voirgemelde oft andere merckelicke redenen, dengeenen die de sake ten eyde is
gestelt, oft wordt gestelt, daervan ontlasten.
4.
Soe wanneer bie ein van de partijen
de sake ten eydt is gestelt, ende bie de wederpartije aenveerdt, soe sal de
partije die de saecke ten eyde gestelt heeft, daernaer niet mogen veranderen,
noch tot haer bewijs ontfanghen worden, maer sal hem tevreden moeten halden mit
den eydt die sijn wederpartije aengenoemen heeft te doen: Ten waere dat
naermaels onversiens einich bewijs ofte bescheidt tot kennisse waer gecommen,
daervan men ten tijde van het geven ten eyde niet en hadde geweten.
5.
Die de sake ten eyde gestelt is, sal
denselven eydt gehalden sijn
/332/ te doen, ten naesten ordinaris gerichtsdagh, op pene, dat soe hie
denselven alsdan niet en dede, daervan versteken sal sijn, ende die sake
daervoir gehalden worden, aloft hie denselven eyd geweigert hadde te doen, oft
sijn wederpartie weder te geven: ten waere dat hie merckelicke redenen ter
contrariën hadde.
6.
Magh oick der richter ofte gerichte
somwijlen aen d'ein oft d'ander van partijen den eidt toestellen, tot
volmaeckinge van haer bewijs, niet geheel volcomen sijnde, als te weten, als 't
bewijs ende die 't selve heeft gedaen, ein mann mit eeren ende buiten alle
wederseggen is, ende dat de gelegentheit van de sake dat toelaet, d'welck al
light in de wijsheit ende discretie van den gerichte oft richter.
Vijffteende titul
Van
oepenninge van konden, straeff ofte wedersegginge, ende verantwordinge derselver
ende sluytinge
in
der saecke
1.
Wanneer die getuygen verhoirt sijn,
ende beyde partiën van wijderen toon vertegen hebben, soe mogen partijen
samptlich, oft elck besunder begeeren eroepeninge van den toon ende bewijs,
daervan denselven partijen copie oft affschrift mitgedeilt sal worden.
2.
Nae gedaene oepenininge van toon, en
wordt partijen niet toegelaeten, op deselve oft contrarie feyten van dengeenen
daerop toon geleidt is, wijder toon bie getuigen te doen: ten waere uuyt
merckelicke redenen in rechte bevesticht.
3.
Den toon sullen beyde partijen
gehalden sijn, binnen drie weken te reprocheren oft wederseggen, ende drie
weken daernaer te salveren, ofte denselven te verantwoorden, ende in de sake te
sluyten, op pene van versteke, ende dat die sake sal worden gehalden voir
gesloeten: ten waere dat het gericht, uuyt merkelicke redenen, bevonde anders
te behoeren.
/333/ 4.
De saecke wordt gehalden voir gesloeten,
om daerin recht te doen, als partijen dienende van duplicque, ofte salvatie
verthyen van alle wijdere allegatiën, ende versuecken recht, soe sie
gehalden sijn te doen, oft als ein van de partijen daerin gebrekelick sijnde,
bie 't gericht wordt verklaert, dat men de sake haldt voir gesloeten, ende dat
recht gedaen sal worden, op de stucken die onder 't gericht bevonden sullen
worden.
5.
Beyde partijen moghen voir
d'overleveringe van de stucken in handen des gerichts, deselve oversien, om te
weten, oft daer min, meer, toe, oft in gedaen is, als gerichtelick is bedinght,
ende 't selve wederom daertoe ofte aff te laeten doen.
Sesteende titul
Van
vonnissen
§ 1. 'T wijsen van eindelinge
vonnissen oft voerordelen bie tusschenspraken.
1.
Die sake bedinght ende gesloeten
sijnde, sal 't gericht den partijen voir d'oversien der acten bieëin mogen
wijsen, om sich te vergelijcken binnen sekeren tijt bie het gerichte daertoe te
stellen, soe doenlick is, ende hun daertoe ernstelick vermaenen, besonder als
die sake doncker ofte twijfelachtich is.
2.
Edoch sullen die richters ende
schepenen , soe binnen als buyten recht, hun overal onpartijdigh
halden, noch hun irgens einsijdigh laeten vinden, om partijen van
hun gein achterdencken te geven, van meer den einen als den anderen toegedaen
te sijn.
3.
Insoevern partijen sich niet en
connen, noch en begeren te vergelijcken, sullen die gerichtsschrijvers, die
gerichtsacten bie extract aen partijen, oft hunne volmechtige voir hunne
gebuerlicke gerechticheit laeten volgen, om in biewesen, van deselve gerichtsschrijvers,
oft hunne stadthalders, die al mit de ingedinghde stucken, ende schrifturen in
goede ordre bei ein te
/334/ vuegen ende mit einen inventaris te beyden sijden onderteckent
den gerichte voer te bringen.
4.
Als die overgegevene stucken bie den
gerichte oversien ende gelesen sijn, sal der altste van den schepenen jederen
sijne meininge ofte beduncken mit de redenen hun daertoe bewegende affvragen,
ende moeten alsdan die gerichtschrijvers stilswijgen, ende scherpelick
toehoiren, nae die stemme van ein jegelick, end dieselve opteicknen, teneinde
dat daernae die stemmen getalt, ende 't vonnisse beraempt magh
werden.
5.
Indien in 't beraemen van den
vonnisse, einge sunderlinge swaericheiden vielen, sal hetselve, ende die
uuitsprake van 't selve uuytgestelt worden, totdat men geproeft sal hebben, oft
men partijen bie accort can vergelijcken, oft dat alle die schepenen in de
banck sijn, oft tot einen anderen dagh, om rijpelick daerop te dencken, ende
sekerlick te mogen wijsen.
6.
D'welck die schepenen oick voir de
tweede reise sullen mogen doen, insoeverre die sake nae hun beduncken soe swaer
solde wesen ,dat het noodigh solde sijn, noch einmael die sake in bedencken te
stellen, maer naer die tweede reise sal het gericht dieselve sake niet wijders
mogen uuytstellen, dan daervan het oirdeel uuytspreken.
7.
Als 't getal van de stemmen te
beyden sijden even groet is, sal 't vonnisse gesloeten worden, tot voirdel van
den beclaghden: ten waere in geprivilegierde sake, daerin bie den rechte anders
waere versien, oft in sake van revisie ende appellatie, daer alsdan d'ierste
vonnisse bestedicht sal worden.
8.
In 't wijsen van saken, die in
feiten sijn gelegen, sal niet allein aenschouw genomen worden op den toon, ende
schriftelick bewijs van partije, maer oick op de gelegentheit ende
waerschijnlickheit van de sake, ende voir welcke die presumptie, ende 't
vermoyen van recht is.
9.
Ende al waer 't, dat die sake ter
einre oft andere sijde niet volcomelick en waere bewesen, soe solde nochtans 't
bewijs oft vermoyen soe sterck mogen sijn, dat om 't selve volcommen te maken,
d'ein van de partijen tot den eidt ontfangen solde worden, naer 't voirsienich
goetduncken van de richters, gelijck hierboven gesaght is.
10.
Over het raemen van
vonnisse en mogen niet sijn, noch hun-
/335/ ne stemmen geven, die in der sake getuygen sijn geweest, oft raet
oft daet gegeven hebben, ende oft anders gebuerde, sal alsulcke vonnisse
nichtich, ende van onweerden sijn, noch en sal daertoe einige executie ofte
volbrengung staen, totdat bie den overgericht van nieuws van de sake kennisse
genomen, ende dieselve gewesen sal sijn.
11.
Alle diffinitive oft eindtlicke
vonnissen moeten inhalden verdamminge, oft ontlastinge van den verweerder, van
't geene hem was geheist, 't sij in 't geheel, oft ten deil, naer de
gelegentheit van de sake, maer 't selve en is niet van noede in voir oft
bie-oirdel dan is genouch, dat daerbie recht wordt gedaen, ofte verordent op 't
voirgevallen versueck.
§ 2. Van costen, schaden,
interesten ende vruchten.
1.
Die 't proces verliest, wordt
verdampt in de costen, sonder dat men dieselve magh compenseren, oft tegens den
anderen stellen, om elck de sijne te dragen: ten waere dat 't gericht uuyt
sunderlinge redenen anders bevonde te behoiren, 't welck einen jederen op sijn
gewissen ende gemoet gestelt wordt.
2.
Ende oft bie den vonnisse van de
costen niet en waere vermaent, soe wordt evenwel verstaen, dat partije die de
nederlage heeft gehadt, daerin is verdampt: tensij dat uuytdruckelick bie den
vonnisse is gesaght, dat die worden gecompenseert, oft dat elck die sijne sal
dragen.
3.
Maer aengaende de schaden ende
interesten, als die sijn geheischt, ende dat bie den vonnisse daervan niet en
is vermaendt, wordt verstaen dat partije daervan is ontslagen ende vrie
gewiesen , ende oversulcx en valt derwegen gein vorder vervolgh noch
executie.
4.
Van gelijcken, als einigh goet mit
de vruchten is geheischt, oft als dat goet allein is geheischt
sonder de vruchten, ende dat die duerende rechtsvorderinge sijn genoeten,
insoeverre der richter bie den vonnisse van de vruchten niet en vermaent, wordt
verstaen den verweerder daervan ontslagen ofte vrij erkant te hebben.
§ 3. Beleeringe ende uuytsprake
van vonnissen ende revisie derselver.
1.
Soe wanneer die lege bancken der
sake niet wijs en sijn, sullen
/336/ sie dieselve aen hun wettich overheuft, oft ander heuftfahrt, die
sie van alts gehadt hebben, mit die acten (ter presentiën van beide partijen,
oft hunne volmechtige, behoirlick gecollationneert, ende toegesegelt sijnde)
, overbringen, ende 't vonnis aldaer doen beramen naer het aldt gebruick,
sonder dat sie sich sullen mogen beraden mit einige rechtsgeleerde ofte bie
deselve 't vonnis doen stellen.
2.
Ende alsoe die van 't landt van Crieckenbeeck
hierbevoirens sich beroepen hebben op den Geer, sal 't selve gebruick alnoch
gevolght werden, ende sullen dem volgende hunne vonnissen beraempt, ende
gewiesen worden, gelijck men van alts gewoon is te doen.
3.
Al is 't dat naer die gemeine
rechten, partijen moeten gedaeght werden, om die vonnissen te hoiren
uuytspreken, soe wordt doch 't selve in desen Ruremundtschen Quartier niet
gehalden, dan is genouch, dat partije in aenvanck des proces, haere
wederpartije heeft doen dagen, d'welck verstaen wordt te wesen tot alle
gerichtsacten, ende 't vonnisse te hoiren uuytspreken.
4.
Behalvens, dat soe wanneer die sake
ein jaer onvervolght is gebleven, oft dat einige van de partijen afflijvigh
waere geworden, alsdan die wederpartije, oft die erffgenaemen gedaeght moeten
werden, om het proces weder aen te nemen, ende in de sake vorts te vahren, op
die voirgaende stucken, oft om dieselve te doen verclaeren desert, oft voir ein
verlaten ende verstorven proces, ende dat daerop oversulcx gein vervolgh meer
en valt.
5.
Daer en magh gein oirdel boven
oirdel gaen, noch 't voirgaende vonnisse verandert, vermeerdert oft vermindert
worden, bie den gerichte daerbie 't selve is gewesen, maer
insoeverre einige partije haer daerbie beswaert vindt, sal daervan mogen
revideren naer inhalt van het provisioneel placaet, nu onlancx op 't stuck van
revisie bie heure durchluchtige hoicheiden gegeven.
6.
Welverstaende, dat van vonnissen
gewiesen in saken criminel ende van iniurie, daerin criminelick
ticht oft heisch gedaen is tot straeff aen den lijve, geine revisie bie 't Hoff
genomen sal worden, wie van alts gebruyckelick is, maer dat die haer volco-
/337/ mene cracht sullen hebben: ten waere dat daerbie alsulcke straff
niet en waer aengeweesen, maer andere boeten ofte bruecken.
§ 4. Cautie ofte versekerheit
voir de costen van de revisie ende voir 't volbringen van 't gewijsde.
1.
Die revideren wilt van einigh vonnis
bie gerichtsluyden gewiesen , sal burgh, oft genouchsame
versekerheit stellen voir de costen, ende boeten, ende bie gebreke
van sulcx, en sal tot vervolgh van de revisie niet ontfangen worden: ten waere
uuyt merckelicke redenen 't Hoff daertoe bewegende.
2.
Soe wanneer men einigh vonnis geern
ter executiën solde willen stellen, ende dat daervan revisie aen 't Hoff is
versocht, oft den tijdt alnoch loept, om die te moegen versuecken, soe is men
gehalden ierst, ende voir al genouchsame versekerheit te stellen van 't geene
men solde willen executeren, ingevalle bie 't vonnisse van den Hove bevonden
wordt dat daervan erstadinge solde behoiren te geschieden.
3.
Ende oft der winner alsulcke
versekerheit niet en couste doen, soe sal 't gewijsde blijven bie den
verlieser, mits stellende bie hem voir de voldoeninge van dien burgen, ofte sekerheit
totdat der winner die solde konnen stellen.
4.
Ende off noch d'ein, noch d'ander
burge, ofte versekerheit couste vinden, soe sal het goet gestelt worden in eine
derde handt, oft gerichtlicken bewaerder, tot behoeve van dengeenen, die in 't
einde winnen sal.
§ 5. Uuytspraecke van arbiters,
oft seghsluyden, ende cracht derselver.
1.
Als einige sake in handen van
arbiters ofte seghsluyden is gestelt, die de sake aengenomen hebben, ende dat
sie naermaels hun weigerich maken, daervan uuytspraeck te doen, soe sullen sie
daertoe ten versuecke, van ein van den partijen mit breucken ende boeten
bedwonghen moegen worden, sonder dat sie hun daervan connen ofte moegen
ontlasten: ten waere uuyt sunderlinge ende redelicke oirsaken.
2.
Die seghsluyden om hun uuytspraeck
te doen, moegen partijen belasten binnen sekeren tijt hun vermeten, bewijs,
ende bescheidt over te bringen, ende soe jemandt derselver onwillich oft
versuymlick were dat te doen, soe moegen sie hunne uuyt-
/338/ spraeck oft verclaeren doen, partijen daertoe beschreven oft
geroepen, op 't geene hun ter handt is gecommen.
3.
Niemandt en magh hem tegens
uuytspraecke van vrundtlicke scheidts ofte seghsluyden beroepen,
ofte beclaegen, dan in saken daertoe revisie staet, ende 't selve doende, moet
sulcx in 't werck stellen, ende vervolgen binnen den verordenten tijt tot die
revisie gestelt, ende ofte hie 't selve niet en hadde gedaen, en wordt daernaer
daertoe niet ontfangen.
4.
Partije die haer weigerlick maeckt
d'uuytspraecke naer te commen, magh tot volbrenginge derselver bedwongen worden
bie pandinge, soe weghen het principael, als van de costen, ende besproeckene
pene, ingevalle hie hem mit d'uuytspraecke niet tevreden en hiele.
5.
Ende voir ende aleer, soewel d'ein als
d'ander t'eenemael is voldaen, onder genouchsame versekerheit van 't geene dat
wedergegeven solde moeten worden, en magh die clagende partije tegens
d'uuytspraecke bie 't Hoff niet gehoirt, noch tot vervolgh van haer claghte
ontfangen werden.
6.
Welverstaende, dat als tot
voldoeninge van der uuytspraeck, soeverne executie is gedaen, dat men niet meer
en vind, noch en weet om t'executeren, dan dat vercocht, oft in des heere, ofte
panders handt is, om vercocht te worden, ende dat der geëxecuteerde onder eydt
verclaert anders niet te hebben, hie alsdan in sijn redene van beclaegh, ende
de wederpartije in haere antwoorde gehoirt magh worden, om daerop recht gedaen
te worden, naer behoiren.
7.
Al waer 't dat den cleger tegens
d'uuytspraecke van de vrundtlicke seghsluyden bevonden worde, hem terecht in 't
geheel, oft deil beclaeght te hebben, moet evenwel die geloeffde pene gelden
ende betalen, indien die niet en bedraeght over de helft van hetgeene dat
strijdtbaer was, ende soe die meer bedraeght, allein tot deselve helft.
8.
Ende oft die clagende partije in
haer beclagh bevonden worde niet befueght te sijn, solde niet allein
d'uuytspraecke van de seghsluyden haer cracht hebben, ende die besproeckene
pene verbuert sijn, hoe groet die oick waere, maer solde oick verdammt worden
in de costen van den processe, voir 't Hoff geresen, wie oick in gelijcke pene
van onwijsen beclagh, als tot onwijser revisie is staende.
/339/ 9.
D'welck oick plaetse sal hebben, al
waer 't dat der cleger van der uuytspraecke hem van sijn begouste claghte wilde
verdragen, uuyt vreese dat sijn ongelijck bevonden, ende hie in alles verdampt
solde worden: ten waere dat hie voirdat de sake in rechte is gesloeten, ende
behoirlick overgegeven, van het Hoff daertoe oirloff vercrege, in welcken gevalle
hie sal moegen volstaen, mits betalende die helft van de ein ende andere peen,
ende de costen, schaden ende interesten wegen 't bedinghde gevallen.
Seventeende titul
Van
executiën oft uuytrichtinge van vonnissen.
§ 1. Tijdt tot voldoeninge ende
uuytrichtinge van vonnissen naer de gesteltenisse van de aengeweesen claghte.
1.
Alle vonnissen, soe haest die gegaen
sijn in cracht van gewijsde, sullen ter behoirlicker voldoeninghe oft executie
gestelt worden doir den officier oft scholtis des gerichts, des versocht
sijnde, naer forme ende inhaldt van deselve.
2.
D'welck in vonnissen, streckende tot
leveringhe ende restitutie, ofte wedergevinge van einigh goet, terstondt sal
geschieden: ten waere dat den verdampden tot sijnen versuecke, om redenen tijt
vergunt waere om 't vonnisse te voldoen.
3.
Maer in vonnissen tot betaelinge van
schulden gegeven, wordt den tijt van executie opgehalden tot vierthien dagen,
te reckenen van den dagh aff, dat aen den verdampden bie den gerichtsbode den
weet is gedaen van 't vonnisse, om 't selve te voldoen.
4.
Alle vonnissen moeten binnen jaer
ende dagh tewerckgestelt werden, ende soe 't selve niet en is geschiet, soe
moet der winner nae omloop des jaers, voir ierst den verdampden wederom doen
dagen, om 't vonnisse te sien ende hoeren verclaeren executabel, ende 't selve
gedaen sijnde, mag uuit cracht van denselven, dat als-
/340/ dan wederom binnen den tijt van ein jaer tewerckgestelt worden,
als voir.
5.
Vonnissen daerbie den cleger einigh
goet ofte gerechticheit aengeweesen is, moeten mitderdaet voltoegen, ofte
volbracht werden, stellende den cleger in 't geene hem aengewesen is, ende den
besitter daeruuyt stellende.
6.
Desgelicx in saken, daer den cleger
die possessie ofte besit van de goederen aengewesen is, moet der verweerder
uuyt, ende der cleger daerinn, vermoegh den vonnisse gestelt ende
gehalden worden.
7.
Als der verweerder selver contrarie
conclusie genoemen heeft, om in 't besit van het strijdigh goet gehalden te
worden, ende dat hem die aengeweesen wordt, soe sal hie daerin bie den officier
gehalden werden, ende sal alle belet ter contrariën voortsgekeert, geweert ende
affgedaen werden.
8.
Windt der verweerder in 't petitoir,
soe en valt daer geine executie, dan allein van costen, wie insgelicx van
schaden ende interesten, insoeverre daer einige sijn, ende dat der cleger
daerinne is verdampt, ende dat die bie den gerichte sijn getaxeert, ende
geliquideert ofte begroot.
§ 2. Maniere van executie oft
uuytrichtinge van vonnissen van schuldt op ruerlicke goederen.
1.
Als jemandt einige somme van
penningen aengeweesen is, sal der bode naer den overstrijck van vierthien
daghen, als voir, sich verfuegen tot den verdampden, ende denselven
wederom vermaenen tot betaelinge van die somme daerinne hie verdammt is, binnen
den tijdt van vierentwintich uren te doen, ende hem aenseggen, dat bie gebreke
van sulcx, men vort sal gaen mit d'executie.
2.
Welcke vierentwintich uren
overstrecken sijnde, insoeverre daer gein betaelinge gedaen en is, sal hie soe
veel gereide goederen panden, dat hie genouch hebbe om d'executie daeraen te
volbrengen, ende sal daervan doen maken ein behoirlick inventaris bie den
gerichtsschrijver.
3.
Waernaer sal hie dieselve goederen
halden tot den achsten dagh, binnen welcken tijt, ende tot die vercoepinge toe,
der verdampde sal moegen betalen die aengeweesen somme, ende die co-
/341/ sten van d'executie, ende sijne goederen daermede weder naer sich
nemen.
4.
Maer als der verdampde niet en betaelt,
soe sal men die gepande goederen openbaerlick op einen mercktdage te coepe
stellen, ende dieselve leveren dengeenen die lest hoocht, ende 't meest
daervoir is biedende ende betaelende.
5.
Edoch soeverre d'executie moet
geschieden ten platten lande, oft daer gein mercktdagen en sijn, sal der
gerichtsbode van de plaets van d'executie, op einen heiligendagh, voir ofte
naer de predigh tevoiren uuytroepen ende verkundighen den dagh ende plaetse van
de vercoepinge van alsulcke manns goederen, teneinde , oft jemant
daervan iet wilde gelden, dat hie daer comme.
6.
Van den dagh ende plaetse van de
vercoepinge, sal oick de weete gedaen werden aen den schuldenaer
daervan de goederen gepandt sijn, soe hie voirhanden is, opdat hie, soevern hem
belieft, sijnen schade voircomme, 't sij bie betalinge end voldoeninge, oft
present te sijn ende sorge te dragen dat sijne gepande goederen ten hoichsten
vercocht werden.
7.
Den dagh gecomen sijnde, sal der
officier oft gerichtsbode op denselven dagh die vercoepinge doen, als boven,
ende dieselve gedaen sijnde, sullen die vercochte goederen den coeper blijven
ende gelevert worden, mits daervan den prijs betalende, ende voldoende
als voir.
8.
Maer oft die goederen aldaer tot
redelicken prijs niet vercocht en conden werden, sal der scholtis
oft den gerichtsbode, alsdan deselve brengen in de naeste stadt, ende aldaer op
einen mercktdagh die vercoepinge, ende den weet daervan oick aen den verdampden
doen, als boven.
9.
Van vercoepinge van de gepande
goederen, sal scholtis oft gerichtsbode goede register halden, ende
maken oft doen maken, bescheidelick inhaldende hoeveel, oft tot wat prijs, ende
waeraen dat elcke partije vercocht is.
10.
Ende hiermede sullen alle andere
manieren ende gebruycken van executie van gereide goederen opgenomen, doot ende
tenietgedaen sijn, ende sal alleen gebruyckt worden de maniere hiervoir
verhaelt.
/342/ § 3. Maniere van pandinge ende executie van vonnissen van
schult op onruerlicke ofte erffelicke goederen, ende van stueringe derselver.
1.
Als daer geine gereide goederen en
sijn die solden reicken tot voldoeninge van den vonnisse, ende des daertoe
behoirt, sal der boede einige onbeweglicke goederen mogen aenslaen, die hie
vermeinen sal bie te reicken, ten minsten schade van den schuldenaer ofte
verdampde, denwelcken hie daervan den weet sal doen, teneinde hie bie
betaelinge ofte anderssints sijne vordere schade verhuede, dunckt het hem goet.
2.
D'welck oft den verdampden niet en
dede, soe sal der boede d'aengeslaegene goederen bie drie sonnedaeghsche
kerckgeboden, van vierthien dagen tot vierthien dagen, ende pleckinge van
billetten op de kerckedueren, ofte andere gemeine plaetsen, daer men die
gewoonlick is te doen, te coep stellen, den tijdt van ses weken lanck, ende sal
daervan, wie insgelijcx van de naervolgende coepdagen, den gepande schuldenaer
gerichtelicke weete doen, soe ende gelijck hierboven onder den titel Van
vervolgh tot betalinge van de renten is gesaght.
3.
Die vruchten ofte profijten die van
de gepande goederen commen, sijn ende blijven tot behoeve van den pander oft
executant, tot voldoeninge van 't geene dat hem bie vonnisse is aengewesen, oft
van de schult daervoir hie pandinge heeft gedaen, tot der tijt toe, dat ein
ander in oppositie comt, die alder oft beter recht heeft van voir te gaen, ende
ierst voldaen te werden.
4.
Soeverre jemandt sich beclagen wilt,
dat hie boven recht oft vonnisse wordt geëxecuteert oft gepandt, oft dat hie 't
vonnisse heeft voldaen, oft dat 't selve tot geine voldoeninge en staet, magh
daertegens pandkeeringe doen, tot den naesten gerichtsdagh, ende alsdan die
redenen van sijn pandtkeeringe mit de bescheiden daertoe dienende, voirbrengen,
om daerop sijn tegenpartije, daertoe gedaeght ende gehoirt, cort ende
onvertogen recht gedaen te worden, naer behoiren.
5.
Dan niettegenstaende alsulcke pandtkeeringhe,
sal die pandinge haeren voortganck hebben tot versekeringe van des heere handt,
tot behoeve van den executant, bie aenslaen ende bewaeringe van de panden des
verdampde, daer der heer oft
/343/ sijnen officier, dat geraedtsaem vindt, maer mit die vercoepinge
derselver sal opgehalden worden, totdat op de pandtkeeringe, oft beroepinge
tegens de pandinge recht gedaen sal sijn.
6.
Ende oft die gepande in gebreeck
blieve, ten iersten gerichtsdaeghe naer de pandtkeeringe, oft beroepinge tegens
die pandinge, hem te verweren, oft dat hie bevonden worde hem t'onrechte tegens
de pandinge beroepen, oft daertegens pandtkeeringe gedaen hebben, sal t'elcker
reise, ten profijte van den heere, verbueren die boete van drie goltgulden.
7.
In saken van beroepinge tegens
executiën ofte pandinge, en sal men gein tegenspraeck ontfangen, die strecken
solde tegens den vonnisse, om die geweesene saecke wederom in nieuwe kennisse
te brengen, ende anders te doen wijsen dan die geweesen is: ten waere dat
claerlick bleke van de nichticheit van denselven vonnisse.
8.
In 't aenslaen van de goederen tot
voldoeninghe van den vonnisse, sal der boede wel toesien, dat hie niet en
neempt oft aenslaet, dan 't geene daervan der verdampden schuldenaer in 't
besit ende gebruyck is, ende daervan hie in 't gemein bie de naebueren oft
naeste geërffde ende d'ingesetene van de plaetse, daer die gelegen sijn, wordt
gehalden voir eigenaer ende meester derselver.
9.
Ende oft der executant, bie gebreke
van andere goederen begeerden, dat men de hand solde leggen op einige goederen
die ein ander in sijn besit oft gebruick heeft, als haldende dat die den
verdampden toecommen oft toebehoeren, soe sal der bode den besitter van sijnen
aenslaegh de weete doen, ende ingevalle van oppositie, becroeninge oft
stueringe, hem tegens sekeren dagh voir 't gericht bescheiden, om sijn
verantwoordinge te doen.
10.
Op welcken dagh, comende der
opponent voir recht, magh versuecken dat den executant sal verclaeren sijn
redene van executie, ende pertinenten eisch doen, gemerckt dat hie in 't
kennelick besit ende gebruyck van het aengeslaegen goet is, ende dat hie
niemandt daertoe einigh recht kendt, ende dat der verdampder selver, om daerop
sijne handt te leggen, van sijn recht solde moeten doen blijcken, ende 't selve
hem aengeweesen sijn.
11.
Maer is der verdampder in
't kennelick besit ende gebruick
/344/ van het aengeslaegen goet, als van sijn eygen, soe is der
opponent, die de pandinge oft executie als van sijn eygen goet wilt beletten,
selver gehalden sijne gerechticheit te bewijsen, ende conclusie te nemen,
teneinde, dat den aenslaegh oft pandinghe verclaert sal worden qualijck ende
onbehoirlick gedaen te sijn, ende dat der executant verdampt sal worden in alle
costen, schaden ende interesten.
12.
Ein besitter van 't gepandt
goet, die hem voir eigenaer draeght ende d'executie van het vonnisse niet aen
en gaet, ende wordt van sijn recht niet versteken, oft en vervalt daervan niet
bie ein gerichtelicke daginge, maer moet die tot drye reisen geschieden, de
derde op versteken van sijn recht, ende voir 't profijt van deselve, soe hie
niet en compt, wordt den executant toegelaten, mit sijne begouste executie te
moegen vortvaren.
§ 4. Pleckinge van billetten
teneinde van vercoepinge sitdagen, coep, erffinge ende guedinge daerop
gevolght, ende voldoeninge van den prijs.
1.
Die billetten, die men om te commen
tot voltreckinge van de executie moet plecken, sullen inhalden de partijen die
men te coepe stelt, tot welckens versueck, uuyt wat cracht, tot welckes laste
de vercoepinge wordt gedaen, ende op wat plaetse, die sal geschieden, ende
daerenboven die daginge van alle degeene die op oft tot het gepandt goet einigh
recht, 't sije van eygendom, last van rente, verbintenisse, einige andere
gerechticheit, oft huere sijn vermetende, ende sal daervan weete gedaen worden
aen dengeenen, tot welckes laste d'executie geschiedt.
2.
Sullen oick deselve billetten
inhalden, dat diegeene die voir dato van de vercoepinge hunne schult oft t'
achterheit niet aen en geven, ende die aen den gerichte kennelick maken,
daervan bie den lesten toeslagh van 't gebot ende keertsbrandinge daerop
gevolght, aengaende 't selve goet, ende den prijs van 't selve, versteken oft
vervallen sullen sijn, ende sal men die t'elcker reyse (opdat ein
jeglick van de vercoepinge de weete magh hebben) van vierthien dagen tot
vierthien dagen, als voir, ten uuytganck van de misse opentlick lesen, ende aen
de kerckduere, of andere gewoonlicke plaetse plecken.
3.
Naerdat die voerschreven billeten
tot driemael, als voir,
/345/ sullen sijn gepleckt ende opgelesen, sal ten aengestimpten daghe
van de vercoepinge die keertse aengesteken, ende 't meeste voer het goet
biedende, den palmschap gegeven worden, ende sullen daernaer noch twee sitdagen
tot verhooginge ende vermeerderinge van den prijs van het goet, op voirgaende
aenpleckinge van billetten gehalden, ende ten lesten daghe van deselve, sal den
eindtlicken palmschlagh gegeven worden.
4.
Doch opdat daerbie niemandt en worde
verrast oft verongelijckt, soe sal men in de leste billetten, daerop den lesten
sitdag sal worden gehalden, claerlick stellen ende uuytdrucken, dat men op
sulcker plaetse, ende tot sulcker tijt voir die leste reise, op de vercoepinghe
van alsulcken goet sal sitten, ende daervan nae brandender keertsen, den lesten
toeslagh geven aen den hoichsten, meesten, ende lesten daervoir biedende.
5.
Welcken hoichsten verduerder sal
daernaer bie den officier in plaetse van den eygenaer, uuyt den naem van den
heere, daerin geguet ende geërft werden, mits voldoende den prijs van de
vercoepinge, sonder welcke voldoeninge, al waer hie daerin geguet ende geërft,
ende sal daerduer tot oft aen 't selve goet gein recht vercrijgen: ten waere
dat hij 't mitderdaet betaelde ende voldede.
6.
Ende oft der coeper in gebreke waere
den prijs van het goet te voldoen, binnen den tijdt van vierthien daghen, soe
sal 't selve goet op den iersten mercktdagh comende, vierthien dagen naer het
aenpleckinge van ein billet ende oplesinge desselffs, in 't uuitgaen van de
misse, van nieuws ter selver plaetse vercocht worden mit der brandender
keertsen, tot last ende peryckel van den gelder.
7.
D'welck dermaeten wordt verstaen,
dat oft 't selve alsdan min vercocht worde, dan bie de voirgaende vercoepinge,
mit den costen daernaer gedaen, hij 't selve sal moeten opleggen, ende daervoir
geëxecuteert worden, ende dat nochtans, oft meer quaeme te gelden, 't selve tot
sijnen profijte ofte baete niet en solde sijn, maer sal comen tot profijt ofte
ontlastinge van den voirgaenden eygenaer, tot welckens laste d'ierste
vercoepinge was gedaen.
/346/ § 5. Verdeilinge van den prijs tusschen den creditueren ofte
schuldthebbers, ende wie daerin voergaet.
1.
Naerdat de cooppenningen van
vercochte goederen ontfangen sijn, soe sal men behoirlick doen dagen alle
diegeene, die einige schuldt oft t'achterheit, tot laste van deselve goederen,
oft van den eygenaer derselver, geduerende den tijt van de uuitwinninge ende
kerckgeboden ende pleckinge van billetten hebben aengegeven, om daerop hun
verhael te hebben, teneinde van ordre te sien stellen op de betaelinge, 't sij
bie concurrentie ende preferentie, ofte bie mededeilinge, oft voirdeel voir
anderen, ende dat sie tot sulcken einde daervan hun bewijs ende bescheidt
sullen overgeven.
2.
D'welck gedaen, ende partije van
alder sijden gehoort, sal daerop ten selven dage, is 't doenlick, ofte ten
naesten daghe gerichtlicke uuytspraecke gedaen werden hoe men die penningen sal
verdeilen, haldende daervan den voet, onder den titel van Preferentie van de
creditueeren, ende op andere plaetsen verordent, ende sullen vorts dien
volgende de cooppenningen uuytgereickt ende verdeilt worden, sonder dat daertoe
einigh ander dagement van noode is, ende die alsdan niet en compt, ende sijn
recht waernempt, en sal naermaels tot die verdeilde penningen gein recht meer
hebben, als gerichtelick ontfangen bie dengeenen die men in der waerheit die
schuldigh was.
3.
Beheltelick, allein dat weesen ende
andere vermomboirde persoenen, kercken ende cluysen, cloisteren, godtshuysen,
ende alle andere goddelicke oft godtvruchtbaere stifftingen, als van weesen,
ofte schamele alde persoenen huysen, oft van uuytreickingen van almissen, noch
sullen moegen spreken, ende hun verhael nemen binnen jaer ende dagh, ende
langer niet, op diegeene die niet en sijn geprivilegeert, ende dat tot sulcken
einde van die niet geprivilegeerde, die hun schuldt ontfangen, versekerheit
genomen sal worden, voir den tijt van ein jaer, naer den ontfanck van de
penningen.
4.
D'welck nochtans gein plaetse en sal
hebben tot achterdeil van dengeenen die d'executie heeft begoust ende
vervolght, ende daervan de moyten, costen, ongerust ende verdriet gehadt,
sonder dat d'andere creditueren daertoe iet hebben gedaen,
/347/ oft hun schult geduerende alle den tijt van de uuytwinninge ende
executie kundich gemaeckt, want die sal voir alle diegeene, die geswegen
hebben, betaelt worden, ende blijven, 't sij dat sie geprivilegeert sijn oft
ongeprivilegeert, opdat niemandt hem verlate, dat hie van eins anders moyte
verdriet ende cost het profijt sal genieten.
5.
Ende al waer 't dat jemandt van de
creditueren, geduerende den voerschreven tijdt van uuytwinninge, ende
oproepinge ter kercke, aenpleckinge van biletten hadde gesproeken, soe geeft
doch de pandinghe, uuyt crachte van vonnissen oft anderssints bie jemanden
gedaen, recht van preferentie, oft voirdeel op de gepande goederen,
voir alle andere creditueren, gein voirgaende pandtschappe verschrijvinge oft
voirdeel daerop hebbende, 't sij bie behoirlicke ende gebruyckelicke
verbintenisse van partije, oft anderssints, volgende 't geene dat onder den
titel van Preferentie oft voirdeel van creditueren wordt gesaght.
§ 6. Wanneer der cooper bie
executie gein recht tot de gecochte goederen vercrijcht, oft daeraen niet
vastelick bewaert wordt.
1.
Als der gelder oft coeper van einigh
goet weet , dat het goet, dat bie executie vercocht wordt, niet toe
en behoirt dengeenen tot welckes laste d'executie wordt gedaen, ofte dat
hetselve aen jemandt voir den executant verbonden is, alsdan en vercrijcht hie
bie den coop gein recht, tot achterdeil van den eygenaer oft voirgaende
creditueren, maer sie blijven op hun geheel in hunne gerechticheit,
niettegenstaende d'inhalt van de billetten van vercoepinge hierboven verhaelt.
2.
Als einige goederen bie executie
ofte decreet sijn vercocht, al is 't dat der oprechten eygenaer, die
de goederen toebehooren, ende d'executie niet en raeckt, ofte oick de
veronderpande credituers ofte rentiers hun daertegens gein partije en hebben
gemaeckt, om van hunne gerechticheit, tot laste van de goederen niet versteken
te worden, soe en verliesen sie nochtans daerduer in dit Quartier hunne
gerechticheit niet.
3.
D'welck desniettemin is te verstaen,
als sie van alsulcke executie ende vercoepinge niet en hebben geweten, oft als
die
/348/ niet en wordt gedaen, uuyt crachte van gerichtelicke
uuytwinninge, ende dat die jaer ende ses weken daernaer haere kerckgeboden ende
pleckinge van billetten hebben gehadt, als onder den titel van Gerichtlicke
aenclaechte ende vervolgh tot betaelinge van renten is gesaght.
4.
Maer oft d'oprechte eygenaer van 't
goet, dat bie executie wordt vercocht, ende d'executie niet en raeckt, oft oick
die voirgaende creditueren van deselve executie hadden geweten, oft dat sie
binnen jaer ende dagh, oick naerdat die tot haere kennisse gecomen waere, mit
recht niet en hadde gesproecken, en sullen daernaer niet meer gehoort werden.
5.
Van gelijcken en sullen niet gehoort
worden, als die goederen ter goeder trouwen gerichtlick sijn uutgewonnen, ende
daernaer voir de vercoepinge jaer ende ses weken, haer kerckgeboden ende
aenpleckinge van billetten, in der manieren voirschreven, hebben gehadt, noch
oick, al waer d'executie allein uuyt crachte van den bloeten vonnisse gedaen,
sonder voirgaende uuytwinninge, als die vercochte goederen jaer ende ses weken
daernaer, tot behoirlicke kerckgeboden ende pleckinge van billetten hebben
gestaen.
6.
D'welck al te verstaen is, op den
voet ende onder exceptiën ende restricten, bie den titel van verwijlinge oft
verloop van tijt verhaelt: Beheltelick dat die bie executie coept, 't sij uuyt
crachte van voirgaende uuytwinninge ende vonnisse, oft vonnisse allein, niet en
heeft t'ondersuecken, ofte dengeenen, tot welckens last d'executie geschiedt,
wettigen titel tot het gepandt goet hadde oft niet, noch oick oft hie die jaer
ende dagh voir den aenslag gerustelick ende vredelick hadde beseten, maer is
genouch, dat hie die ter goeder trouwen gerichtelick heeft vercocht.
7.
Van gelijcken, als einige goederen
van weesen oft andere vermomboirde persoenen, oft den anderssints 't recht,
uuyt bewegelicke oirsaecke het beneficie van restitutie is vergunt, bie
executie voir hun eigen schuldt sijn vercocht, ende dat daerin merckelicke oft
sunderlinge quetsinge ende achterdeil van alsulcke persoenen is geleghen, soe
moegen hun momboirs , ofte oick dieselve persoenen, ein jaer naerdat sie die
weete daervan hebben gehadt, ende meerderjaerigh sijn geworden, daerop bie
/349/ weghe van restitutie, hun vervolgh doen, mits wedergevende den
prijs daervoir betaelt mit den cost ende verbeteringe daeraen gedaen.
8.
Maer oft einige executie crachteloos
ende van onweerden bevonden worde, als sonder vonnisse, oft executable schult,
oft anderssints onbehoirlick, ende sonder onderhaldinge van de gewoonlicke
solemniteyten geschiedt, Soe sal der eigenaer, oft die anderssints daerbie
achterdeil compt te lijden, sijn actie openstaen, den tijt van thien jaeren,
naerdat 't selve tot sijner kennisse gecomen is, ende oft sie ondertusschen
wetens ende stilswijgens bie den cooper einige costen lieten doen, daervan
sullen sie den iersten penninck mit den lesten moeten goetdoen, oft die op de
vruchten die tot restitutie staen, laeten corten.
§ 7. Verhael des coopers van den
betaelde prijs, ende costen van verbeteringe aen de vercochte panden, gedaen op
de creditueren ende anderssints.
1.
Ende opdat der gelder die sijn
penningen getelt, end den prijs van den gerichtlicken coop betaelt heeft, niet
tecort gedaen en worde, soe sal hie, ingevalle uuyt einige van de voorschreven
redenen den coop hem niet en blijft, sijn verhael van den prijs hebben tot
laste van de credituers, die de penningen daervan hebben genoeten, alsoe sij
die tot naedeil van de gelders, die het goet niet en solden behalden, niet en
behooren te genieten.
2.
En heeft daerom alhier in desen
gevalle ten aensien van de wedergevinge van den prijs, gein plaetse, dat men in
't gemein seght, dat ein credituer vanwegen der evictie oft opwinninge van de
vercochte panden, in gein waerschap is gehalden, danwel ten aensien van de
schaden ende interesten die der gelder tersake van evictie compt te lijden,
daerin die credituers niet en sijn gehalden.
3.
Des sijn ende blijven die
credituers, die de penningen hebben genoeten, ende tot welcken versueck
d'executie is gedaen, op hun geheel, om hun verhael te hebben, op hunnen
schuldenaer, gelijck sie waeren voir dato van de executie, daervan sie die
penningen tot betalinge van hunne t'achterheit niet en hebben moegen behalden.
/350/ 4.
Soe oick die gelders in hun geheel
blijven, wegen de costen ende beteringhe, bie hun aen den vercochten pandt
gedaen, 't sij tot laste van dengeenen, die d'executie doet tenietten doen, om
daervan bie hem betaelt te werden, oft immers om die op den vercochten pandt te
verhaelen, bie preferentie ofte voirdeel van alle andere, personeele, oft
naervolgende veronderpande creditueren, oft van anderen die daertoe gehalden
solden moegen sijn.
§ 8. Executie op vonnissen elders
gegeven, mitsgaders op boecken van oproepers, bie gesworen clercq oft notaris
onderteickent.
1.
Vonnissen elders geweesen en sullen
alhier tot geine executie oft voldoeninghe staen, als die solden sijn tegens
d'oepenbaere landtrechten van desen lande, van goederen alhier gelegen, oft als
alsulcke vonnissen solden sijn gegeven sonder kennisse van sake te nemen, op 't
bloot uuytblijven van partije, oft als men claerlick siet, dat die nul oft
nichtich, ende van onweerden solde sijn, oft dat daerin openbaere
onrechtverdicheit is gelegen.
2.
Als alhier executie van einighen
vonnisse elders geweesen wordt versocht, ende dat daertegens oppositie oft
wederseggen wordt gedaen, soe compt daervan de kennisse alhier den richter die
tot de executie is aengesocht, ende niet den richter die het vonnisse heeft
geweesen, oft solde hie die willen nemen, soe en sal d'executie alhier geinen
vortganck gewinnen.
3.
Schulden van coop bie oproep van
gesworen oproeper gemaeckt, ende bie gesworen clercq of notaris, daertoe
verordent, te boecke gestelt, worden op den inhalt van denselven boeck bie den
clercq onderteickent, binnen 's jaers van de vercoepinge, bie executie oft
pandinge ingevordert, tot behoeve van dengeenen die deselve aengaen, gelijck
geweesene vonnisse, maer naer het jaer moeten die gerichtelick geëischt worden.
/351/
't
Sesde Deil
Eersten titul
Van
misbruycken staende tot kueren, ende bruecken, ende van vervolgh derselver.
Alsoe tot noch toe doir die
cleinicheit der boeten ende bruecken veel ongevallen, ende misbruycken sijn
entstanden, soe sullen hiermit alle voirige manieren van bruecken opgenomen,
ende teniet gedaen sijn, ende sullen die misbruyckers van nu voirtaen gebrueckt
worden, op de maniere als volght.
§ 1. Misbruicken tegen Godts eere
ende diensten.
1.
Soe wie Godt almachtich, sijne
gebenedijde moder, oft jemandt van de heiligen schandelick lastert, oft
blasphemeert, sal voir d'ierste reise verbrueckt hebben twintich goltgulden,
ende naer die gelegentheit van de sake te water ende broet gestelt worden, ten
goetduncken des gerichts.
2.
Item, die bie den heilige
sacramenten, oft dergelijcke heilige dinghen mit fellen moet sweert oft
vloeckt, verbuert voir d'ierste reise twee goltgulden, doch soe hie die niet
betaelen en can, sal hie acht dagen te water ende broet gesat worden.
3.
Ende oft jemant voir die tweede
reise d'ein oft d'ander dede, sal dobbel verbueren, ende boete moeten doen,
ende doet hie 't voir de derde reise, soe sal der lasterer, oft
blasphemiespreker op Godt ende sijne heiligen, aen sijn lijff gestrafft worden,
ten goetduncken van den gerichte, ende den sweerder oft vloecker sal ten euwigen
dagen gebannen worden.
4.
Soeverre jemandt op sonnedaegen, oft
andere geboden feest- ofte heilige dagen, hem tot einigh uuytwendigh werck
begeeft, als van bouwen, graven, tuynen, dersschen, wannen en-
/352/ de dergelijcke, die uuytstel van tijdt lijden cunnen, verbuert
aen den heer einen goltgulden, dan het mayen, gemayt goet op 't velt te keeren,
wenden ende in te vueren, en staet tot gein boete, als die noot oft
gelegentheit des tijdts dat verheischt, d'welck staet tot kennisse des
gerichts.
5.
Niemandt en magh ten tijde van der
misse, oft predicke, in herbergen sitten drincken, ende oft jemandt daertegens
dede, die verbuert aen den heere einen goltgulden, ende der weerdt, oft
werdinne oick soeveel: tensije dat het reisende ende weghverdige luyden waeren.
6.
Die op sonnedaegen, oft andere
geboeden heilige dagen op kerckhoven, oft gemein wegen, ende straeten gerucht
ende oproer maken, die verbueren derwegen aen den heere drie goltgulden, ende
sullen daerbeneffens ten goetduncken van den gerichte gestrafft mogen werden,
naer die gelegentheit der sake.
§ 2. Ontneminge van eins anders
goet, soe bie behendicheit als gewaldt.
1.
Soe wanneer jemandt eins anders
honder, ganssen, eindten, schrouten, duyven ende dergelijcke gevogelte
affhendigh maeckt, verbuert allein voir elcker reise twee goltgulden, ende moet
aen de partije betalen het dobbelt van de schade.
2.
Item die jemants tuynen, tinnen, oft
affschutsels brake, holt ofte vruchten name, sal t'elcker reise verbuert hebben
ses guldens, boven het dobbelt aen de partije te betalen, als voirs.
3.
Item die jemandts weickholt, boemen,
poten, oft andere dergelijcke affhouwt, ofte affhouwen dede, sal voir 't stuck
twee goltgulden verbuert hebben, ende moet partijen haer schaede ende interest
dobbel voldoen, ende betalen.
4.
Maer die eins anders eicken,
heisters, oft opgaende boemen van harden holte affhieff, ofte dede affhouwen,
verbuert vierdobbel brueck, ende moet des evenwel partije sijnen schade oick
vierdobbel oprichten, naer gelegentheit ende verargeringe van het goet, ende
niet alleine van de weerde van de affgehouwen boemen.
5.
Ende oft jemandt alsulcke boemen
moetwillichlick hadde affgehouwen, om ein ander leidt ende spijt te doen, solde
naer gelegentheit der sake, ende van de persoenen oick moegen wer-
/353/ den gebannen, oft anderssints aen 't lijff gestraft, naer
goetducken van het gericht.
6.
Die ein ander einigh goet, 't sij
ruerende ofte onruerende, ontneempt, ofte ontweldicht, oft bie vreise affdringht,
oft hem uuyt het besit ende gebruick van denselven stelt, oft iet doet
betaelen, als meinende dat hie daertoe berechticht solde sijn, als tot sijn
eygen goet, oft schult, is gehalden, dem niettegenstaende, terstondt hetselve
goet weder van sich te keeren, oft erstadinghe te doen: Ten waere
dat bie den oprechten eygenaer, ofte credituer sulcx waere gedaen aen dengeenen
die mit sijn goet oft schult op sijn verloep was, oft daermede meinde duer te
gaen.
7.
Maer derwegen is der ontnemer oft
ontweldiger, naer landtsgebruyck, niet gehalden in de pene van twee oft
vierdobbel, oft van 't verlies van 't goet, ofte weerde van dien, oft andere
dergelijcke bie den rechten daertoe gestelt, dan staet tot straffe
oft bruecken tot erkentenisse des gerichts, naer gelegentheit der sake, ende
derwegen naerdat hie restitutie ofte erstadinghe aen partije heeft gedaen, magh
sijn recht ofte schult mit recht eisschen end vervolgen, gelijck hie van
tevoirens moghte doen.
8.
Van de straffe van andere dyverie
oft geweldige berovinge van eins anders goets oft gelts, 't sij bie maniere van
steelinge, roverie, straetschenderie, oft anderssints schelmsgewijs, wordt
hiernaer gesagt onder den titel van Misdaden daer lijffstraff toe staet
§ 3. Beschadicheit van eins
anders goet.
1.
Als jemant eine geladene oft
ongeladene karre liggende mit die boemen op eine tonne oft scrage,
ofte op ein ander dinck, dat vaststaet, oft ein karre die mit den boemen voir,
ofte achter op die aerde rust, hadde omgevahren oft omgereden, ende die boemen
gebroecken, oft andere schade daeraen, oft aen het goet, oft coopmanschap
daerop wesende gedaen, solde alsulcken schade ofte boemen goet
moeten doen.
2.
Wan avers die karre op ein houwel
oft ander dinck gestanden hadde, dat lichtelick omvallen can, ende dan einige
schade bie ongeval, ende niet moetwilliger wijse aen de karre oft goet
gebuerde, sal men alsdan in den schaden niet gehalden sijn, dan solde 't selve
oversulcx geacht werden voir ein bloot ongeval oft ongeluck.
/354/ 4.
Van gelijcken sal alle andere
beschadicheit, die jemanden doir versuymlicke onvorsichticheit, ofte quade
toesicht aengedaen is, bie den dader, ofte beschadiger vergolden moeten werden,
sonder dat hie nochtans daerenboven, tersake van dien, in einige pene van de
geschreven rechten is gehalden.
5.
Ende oft jemandt den schade waere
aengedaen bie bloeten moetwille ende leckerie, tot jemandts spijt, solde
daervan die bruecke staen tot erkentenisse des gerichts, naer gelegentheit van
de sake ende die persoonen die den schade aengedaen ende geleden solden hebben.
§ 4. Mondelinge oft daetelick
lasteringe, versmadelickheit, oft overlast aen de officieren, gerichtsluyden,
oft dienaren aengedaen.
1.
Soe wie versmadelick spreect op oft
tegens der heeren ordenantiën oft vonnissen, oft einigh van denselven, ende
daeraff wordt achterhaelt, verbuert tegens elcken schepen einen halven
goltgulden, ende tegens den heer, soeveel als tegens alle die schepenen.
2.
Die den scholtis, burgemeester, oft
jemanden van den gericht , raedtsluyden, gesworen, secretarissen,
kuermeesters, stadt ende gerichtsboden versmadelick aenspreeckt, oft mit
woirden oploep doet ende lastert, ten aensien van hunne officie, staet tot
arbitrale correctie, ter erkentenisse des gerichts.
3.
Ende oft jemandt einige van de
officieren voirschreven gerichtdieners etc. hiervoir verhaelt,
dreighde te slaen, oft te crencken, solde boven die pene oft geltbruecken bie
den gerichte verdampt worden, sulcke bedevaert te doen, als 't
gericht solde goetduncken.
4.
Maer waer 't dat hie geweer trock,
oft mit andere wapenen dreighde, sonder nochtans te slaen, solde tot meerder
boete oft geltbrueck bie den gerichte verdampt, ende daerenboven uuit den lande
gebannen mogen werden voir den tijdt van ein oft meer jaeren, naer die
gelegentheit van de daet.
5.
Ende oft hem jemant soeverre
vergaet, dat hie oick den voirschreven officier mitderdaet oploep dede, hem
stiete, oft sloege, dat waer op verlies van de rechte handt, ofte om
anderssints aen het lijff gestraft te worden, naer de gelegentheit van de sake.
6.
/355/ D'welck al niet allein plaetse heeft als den officier sulcx
gebuert, als hie in des heeren dienst uuyt is, ende sijne officie doet, maer
oick daernaer, insoeverre blijckt, dat hem sulcx is gedaen oft wedervaren ter
oirsake van sijn officie, sonder dat hie daertoe oirsake heeft gegeven.
7.
Ende oft der officier oirsake hadde
gegeven tot die scheltwoirden, oft daetelicken overlast die hie geleden heeft
ofte niet, sulcx staet tot erkentenisse des gerichts, daer 't selve is
geschiet, oft van den Hove, oft bancke die alsulcken officier tewerck heeft
gestelt.
8.
Als jemandt den scholtis oft
schepenen, ende hunne dienaren comende om te panden, op te teickenen, oft
t'executeren, pantweigeringe doet, mit hun uuyt den huyse te sluyten, ofte
daeruuyt te keeren, oft die panden mit der handt te nemen ende vast te halden,
sonder die te laten volgen, verbuert vijffentwintich guldens.
9.
Maer oft jemandt einige van de
voirschreven officiers, oft hunne dienaren uuyt den huyss stiet, oft dreighde
te slaen, solde verbueren dubbel.
10.
Ende oft hie mit steinen, stocken
oft wapenen sloege, solde verliesen sijne handt, oft anderssints bie den heere
worden gestraft, naer gelegentheit van der sake, gelijck hiervoir is gesaght.
11.
Soe wie gerichtelick gearresteert
sijnde, 't sij aen sijn persoen ofte goederen, daerenboven vertreckt, oft 't
goet verfuerde, in versmadenisse van den arrest, verbuert die boete hiervoir
onder den titel van Verscheiden gerichtelicke procedueren, § commer, arrest
oft besetrecht vermeldt.
12.
Die bleken oft brieven van 's heeren
oft gerichtswegen opgeslagen, inhaldende einigh gebot oft verbot, oft de segels
van coffers, kisten oft dergelijcke, bie den scholtis oft schepenen
toegesegelt, aff, oft openbreeckt, oft den segel affbreeckt, verbuert aen den
heere vijffentwintich gulden.
§ 5. Mondelinge ende daetelicke
lasteringe, ende versmadelickheit anderen persoenen aengedaen.
1.
Die ein particulier persoen
vervloeckt, luegenstreupt , oft ander-
/356/ sints schelt, lastert, injurieert, ofte hem versmadelickheit
andoet, 't sij mundelingh oft bie geschrifte, indien partije daerover claeght,
verbuert ses gulden.
2.
Ende is die lasteringe ofte
versmadelickeit groet ende seer groff, wordt daerenboven arbitralick gestraft,
naer gelegentheit van der sake, ten goetduncken van den gerichte.
3.
Indien alsulcke lasteringe oft
smadelickheit gebuerde tegens ein persoen, die in aensienlicke dienste waere
van ein prince, onderheer, ofte van de stadt, oft anderssints van goeden
geslachte, eer, ende ansien, solde der lasterer vallen in dobbel bruecke, ende
bovendem gestelt worden te water ende broet, oft anderssints naer goetduncken
van 't gericht.
4.
Al waer 't dat ein lasterer tot
sijner verschooninge, oft ontlastinge saghte bereidt te sijn te bewijsen, ende
waer te maken 't geene hie bie quaden ende fellen moede, tot versmadelickheit
van ein anderen hadde gesaght, 't selve en solde hem van de bruecke,
ende voirdere straffe niet ontschuldigen, ende oversulcx en solde hie tot
bewijs van 't selvige niet ontfangen worden.
5.
Niettemin oft jemandt ein persoen
die openbaerlick bekendt is voir sulcx, als hie wordt genoempt, den naem
daertoe staende hadde gegeven, als heitende ein vrouwepersoen, hore, die in
openbaere oncuysheit leeft, ende daervoir bekendt is, die en solde
daeraen niet hebben misdaen, noch derwegen in einige beternisse gehalden sijn.
6.
Als jemandt aen den officier einigh
misdaet heeft aengegeven, 't welck mit kennisse van saken, oft andersints
bevonden wordt waerachtigh te sijn, oft immers niet ter quader trouwen
aengegeven te wesen, alsdan wordt der aengever niet verstaen den misdoender
gelastert te hebben, ende daeromme en is wegen 't selve oick in gein bruecke
oft beternisse gehalden.
7.
Maer als men solde toenen dat sulcx
mit quaden moet tegens die waerheit waere aengegeven, solde der aengever
daeromme als ein valsch lasteraer, gehalden sijn in allen schaden ende
interesse van de partije, ende daerenboven arbitralick gestraft worden, naer
gelegentheit van der sake.
8.
Soe wanneer einige gemeine
versmadelicke woirden oft verwijtingen sijn geresen uuit hitsigen hoefde, oft
haesticheit, oft tusschen naer magen end vrunden, ende dat diegeene, darvan die
comen
/357/ verclaert, 't selve mit haeste, ende heffticheit geschiet te
sijn, ende hem leit te wesen sulcx gesaght te hebben, ende dat soeverre hie 't
niet en hadde gedaen, 't selve niet en solde geschieden, solde daermede moegen
volstaen.
9.
Beheltelick: dat hie daerenboven
schuldig ende gehalden is, dieselve verclaeringe te doen in biewesen van die
personen, in welcker tegenwoordicheit hie alsulcke schelt, ende versmadelicke
woirden gesproecken heeft, oft immers den geinjuriërden van sijn verclaeren,
wettich bescheidt te leveren, tot sijnen coste, Ende daermede mits betalende de
costen, bie den geinjurieerden gedaen, sal der injuriant volstaen, soewel ten
aensien van den heere, als van partije om alle vordere misverstant te schouwen.
10.
Ende, oft der injuriant 't selve
niet en wilde doen, maer op sijne smadelicke, oft scheltwoorden in proces
treden, soe sal hie sulcke beteringe van eer, ende boete aen de partije, oft
ten versuecke van dieselve partije, tot godtvruchtige sake doen, als 't gericht
sal bevinden te behoiren: ten waere dat sie mit malcanderen consten accorderen,
daerbie nochtans der heer alsdan in sijne bruecke niet vercort sal worden.
11.
Maer soe die lasterlicke, oft
versmadelicke woorden geine gemeine injurie, oft versmadelickheit mede en
brochten, maer groetelick die eere, goeden naem, ende faem des gelasterden
raeckten, als daerduer hie in groet bedencken, in last, ofte lijden moghte
comen: Soe en solde der lasterer, mit alsulcke verclaeringe niet volstaen, maer
tot sulcke beteringe, ende bruecken staen, als 't gericht solde vinden te
behoiren.
12.
Van gelijcken, en sal gein vervolgh
van lasteringe, oft smadelicke woirden vallen, soe wanneer jemant bie des
anders voirgaende lasteringe, daertoe waere beroepen, maer sal alsdan d'eine
lasteringe, mit de andere verstaen werden vergolden te sijn.
13.
Desgelijcx als het jaer overstreken
is, naerdat die lasterlicke ofte smadelicke woirden, ende proposten gevallen
sijn, en heeft derwegen gein vervolgh plaetse, noch oick als men die proposten
van begin aff bie dissimulatie, oft duer de vingeren te sien, (wie men
gemeinlick seght) voirbie heeft laeten gaen, sonder die op te nemen, ofte
daervan te protesteren.
14.
Item, soe wanneer jemant in rechte
iet schandlick heeft gesagt, ofte geschreven tot der saken dienende, oft
desgelijcx gesaght oft
/358/ geschreven, tot wederlegginge van de getuigen tegens hem
verhoirt, ende hie bereit is 't selve te bethoenen, en valt tersake van dien,
tegens hem geine actie van injuriën.
15.
Maer solde hie sulcx niet connen
bewiesen, oft die persoon wijsen, daervan hie sulcx heeft verstaen, oft dat het
anderssints niet waerschijnlick en waere, en solde hem d'oirsacke van de
rechtsvorderinghe niet ontlasten van alsulcken schandelick seggen, ofte
schrijven.
§ 6. Gevecht van twistige
persoenen.
1.
Soe wanner einige persoenen
kijffvelick sijn geworden, ende widers niet dan tot vuistslegen sijn gecomen,
die slagers bruecken einen halven goltgulden, tot behoeve van den heere,
desgelijcx sovoel tot behove van den geslagenen: ten waere dat hie daertoe
oirsake hadde gegeven.
2.
Die in gramschap, oft ernstigen
moet, ein mets op ein ander treckt, ende steeckt, oft mit einigh handtgeweer,
wapenen, stocken, oft andere dingen naer ein ander sloegh oft wurp, het waere
mit luchters, potten, ofte anderssints, die verbuert aen den heere einen halven
goltgulden, al en hadde hie hem niet getreft.
3.
Als twistige, ofte vergrambde
persoenen malcanderen hebben geslagen, oft geworpen, ende geraeckt mit einigh
gewehr, kannen, stocken ofte dergelijcke saken, sonder bloet te laeten, soe sal
der misdoender verbueren einen goltgulden.
4.
Ende ingevalle d'ein den anderen
einighe quetsure toegevueght heeft, daerduer hie bloet gelaten heeft, soe 't
selve is aen ein handt, arm, voet, bein, oege, oire, mondt, nase ende
dergelijcke litmaten, ende dat die gequetste, soe verwondt oft gesweeckt is,
hetsij doir slaen, houwen, steken, stoeten, worpen, oft anders, dat derselviger
alsulcken gelit tot sijner natuerlicker gewoenheit niet gebruicken en can, Soe
wordt alsulcke wonde daerduer voir eine lembde erkant, ende sal dergeenige die
sulcx gedaen heeft, derhalven verbueren ses goltgulden.
5.
Maer wanneer die wonden sijn in 't
heuft, dat die herpanne, oft schenckel, kennebacken, oft tonghe gequetst is,
oft ein van beide oegen daerdoir verloeren gaet, oft aen d'oiren ofte in 't
aensicht, dat 't gesicht, oft gehoir daerduer gescheindt is, ende dat het haer
't selve niet bedecken can, oft dat die tanden mit de wortel uuyt sijn, oft dat
dieselve sijn in 't manns gemecht, ofte
/359/ anderssints, de wonden in sulcke plaetse, ende einde des lieffs
sijn gegeven, dat alle gefehrlickheit des doots daerdoir can entstaen, soe sal
der dader voir elcke wonde tien golgulden verbrueckt hebben.
6.
Andere wonden sullen nae gestalt der
sake onderscheidtlick gestrafft worden, als ierstlick vleischwonden, die
gehouwen, gesteken, geslagen, ofte geworpen sijn, in plaetsen daer sie gein
dootsgevaer hebben, oft gein lembdte mit en brengen, end die wijde ende diepte
van eines middelsvingersnaegel, ende die breide van ein gelidt desselven vingers
niet hebben, daervoir sal der dader verbueren van elcke wonde twee goltgulden.
7.
Dan alle die vleischwonden die de
voirschreve breide ende diepte sullen hebben, ten tijde als die noch versch
ende ongeswollen sijn, mitsgaders, die oick aen orden ende plaetsen toegevuecht
sijn, aen den hals, armen ende beinen, oft andere plaetsen daer deselve wonden
die lenghde ofte diepte vanwegen der schenckelen, ofte leden niet hebben
connen, daervoir sal der dader verbueren vier goltgulden van elcke wonde.
8.
Soe wanneer die voirschreven daeden
bie jemandt opsetlick oft verradelick, oft oick mit ein broetmes sullen
geschiedt sijn, sullen die voirschreven bruecken in allen puncten verdobbelt
worden, al waer 't soe, dat die wonden die mit ein broetmes sijn geschiedt die
voirschreven breide niet en waeren hebbende.
9.
Die ein ander heeft gewondt, oft
gequest, is niet allein aen den heer brueckachtich gevallen, soe
hiervoiren, ende onder den titel van Misdaden daer lijffstraff toe staet,
is gesaght, maer is oick gehalden aen partije ierst ende voir al te
vernueghen van haere smerte, schade ende interesten, ende terwijlen partije van
de wonde, ofte quetsure sieck te bedde light, oft binnenshuys moet blijven, op
haer versueck, bie provisie versien van 't geene dat tot haer onderhalt ende
genesinge van doen is.
10.
Als jemandt is gewondt oft gequetst
in ein geselschap, ende dat men niet en weet bie wat persoenen 't selve is
gedaen, tegens wien hie alsdan sijn vervolgh magh doen, ende sijn verhael
hebben, is hierboven gesaght onder den titel van Gemeinschap van handel ende
anderssints, d'welck oick plaetse heeft ten aensien
/360/ van de huysvrouwe ende kinderen, ende andere naeste vrunden, soe
den gequetsten afflijvich is geworden.
11.
Die ein gevecht begoust heeft,
soeverre hie bevonden wordt 't selve t'onrecht, oft sonder redelicke oirsake
gedaen te hebben, sal gehalden sijn oick te betalen die bruecke van dengeenen
die hem tot verwehr gestelt heeft.
§ 7. Andere brueckachtige saken
ende vervolgh van bruecken.
1.
Niemandt en magh bie dagh ofte nacht
op ein ander dragen iseren cloeten, bijlen, steinen, ofte andere onbehoirlicke
wapenen, ende oft jemandt sulcx dede, die verbuert vijff goltgulden: ten waere
dat hie wiste te bewijsen, dat hie 't selve dede tot sijn nootwehr, tegens sijne
wederpartije van gelijcken doende, in welcken gevalle, d'ein ende d'ander dat
verboden sal worden, op de hoichste bruecke, ten wille van den heere.
2.
Wat straffen ende bruecken daer
staen tot oncuysbare daden, als van vrouwenvercrachtingen, oft verleidinge,
overspeel, concubinat, oft biesitterschap, ofte ander oncuysheit, wordt
hiernaer gesaght onder den titel van Misdaden daer lijffstraffe toe staet.
3.
Item die ontrouwelick ende
bedrieghlick handelt, om ein ander uuyt te strijcken, ende mit sijnen schade
hemselven, oft ein ander te berijcken, is sijn leeffdagh lang infaem, oft
eerloes, ende is het bedroh groff, wordt daerenboven geboet, oft gestraft tot
goetduncken van den gerichte.
4.
Vanwegen alle andere misbruycken,
die tegen die eerbaerheit, gemeine ruste, ende welstandt sijn strijdende, sal
men moegen vorderen alsulcke bruecken, als 't gerichte naer die gelegentheit
van de sake ende persoenen sal bevinden te behoiren.
5.
In swaere brueckachtige saken, al is
't dat der cleger is gestilt, oft dat der verongelijckter swijght, ende niet en
claeght, magh der heere spreken, ende sijn vervolgh doen, 't sij tot gelt oft
lijffstraffe, oft ruiminge uuyt den lande, naer verheisch ende gelegentheit der
sake.
6.
Maer die eins mit sijn partije
tersake van overdaet, oft overlast verdragen is, en magh sijne claghte niet
wederom hernemen ofte verwecken: ten waere dat hie daervan niet en worde vol-
/361/ daen, naerdien hie 't selve ernstlich bie protest heeft versocht,
mit waerschouwinge, dat hie sijne voirgaende gerechticheit sal vervolgen,
insoevern partije binnen den derden dagh hem van den accordt niet en wilt
voldoen.
7.
Des heere bruecken sullen alletijdt
ierst ende voir alle andere saken bedinght, ende mit recht gesloten worden,
sonder andere saken voir te laten gaen, oft daerin einige uuytvluchten, ofte
verlengeringe te gedoegen.
8.
Dan sal der beschuldigder allein die
gewoonlicke dagen van uuytstel genieten, om hem te verantworden, ende hemselven
van de bruecken vrije te dingen ofte ontledigen, soe hie can, ende vorder oft
meer niet.
9.
Die voir heeren bruecken aen sijnen
persoen gedaeght wordt, moet ten iersten dagement voir recht erschienen, om
hemselven t'ontschuldigen, compt hie niet, wordt terstondt in de bruecke
verdampt, ende magh daervoir gepandt worden: ten waere dat hie einige wettige
redene van onschuldt hadde, waerom hie voir recht niet en is gecomen.
10.
Maer sonder voirgaenden vonnisse en
magh der drossart, amptman, scholtis oft andere officier niemandt brueck
affnemen, oft daervoir panden: ten waere dat der brueckachtiger liever hadde
gewillighlick die bruecke te betalen, dan daerop recht te verwachten, ende in
de costen te vallen.
11.
Die voir bruecke aengesproecken
wordt, ende niet genouch en is geërft, die is gehalden die bruecke te
verburgen, oft den heere sal hem burgen, dat is, de gevanckenisse verleenen:
ten waere dat die bruecke waerschijnlick soe clein solde vallen, dat het gereit
der brueckachtige persoen dat hie onder 't gericht heeft, daertoe ende voir de
gerichtscosten genouch waeren.
12.
Soe wanneer daer gein claer bewijs,
ofte bekentenisse van de brueckachtige daet en is, sal den beclaghden van de
geeischte bruecke vrije ende loos erkandt worden: Ten waere dat tegen hem groet
ende sterck vermoyen viel, in welcken gevalle hie tot erkentenisse des gerichts
gehalden is, hem daervan bie sijnen eydt te purgeren ofte t'ontlasten.
13.
Als ein brueckachtige persoen, oft
misdaediger compt te sterven, eer hie mit recht aengesproken is, compt die
claghte
/362/ mit hem te sterven, die tot sijnen laste viel. Maer sterft hie
nae gerichtlicke aenspraeck, ende antworde, soe sijn d'erffgenaemen schuldigh
het recht op de geltbruecke, ofte verbuerte van het goet te verwachten.
14.
Van alle die voerschreven bruecken,
ende anderen, daervan onder den titel van Misdaden daer lijffstraff toe
staet, sal worden gesaght, sal der scholtis ten platten lande, ende in de
steden die onder einige ampten gehoiren, hebben ende genieten sijnen
goltgulden, ofte hetgeene hie van alts in gelijcke bruecken gehadt heeft, ende
die meerreste den hoegen officier toecommen laeten, om daervan te verantworden
ende genieten naer behoiren, maer in die onderheerlicheiden, ende andere steden
sullen die voerschreven bruecken ontfangen werden wie van alts gebruycklick.
Tweede titul
Van
misdaeden daer lijffstraff toe staet.
Men magh niemandt om einigh misdaet
aen het lijff straffen: tensij dat naer stadtrecht, landtrecht, ofte placaten
bie de landtschap aengenomen, oft gemeine beschrevene rechten tot dieselve
misdaet lijffstraffe staet, ende in saken daer geine straffe en wordt
uuytgedruckt, staet die straffe tot goetduncken van 't gericht, die deselve
magh verstrengen oft versoeten, naer die gelegentheit van de sake, ende menighte
van de misdoenders.
§ 1. Wederstandt tegens den heere
ende sijne officiers in 't bedienen van hun officie.
1.
Soe wie tegens sijnen heere ende
prince opstaet, oft die de justitie, ofte officier wederstaet, als hie is om
jemant te vangen vanwegen dootlicke misdaden, daervan hie schuldigh is, oft
denselven mit invall oft gewalt daerinne stuert oft belet, oft den misdadigen
gevangen sijnde, ontweldigt, verbuert sijn lijff ende goet.
2.
Ende oft bevonden werde, dat
diegeene die ontloepen, oft
/363/ ontweldight is, onschuldigh waere van alsulcken misdaet, oft dat
hie mit minder misdaet werde belast, solde den stoerder oft ontweldiger, nae
gelegentheit van de sake, anders worden gestraft, tot goetduncken van 't
gericht.
3.
Tot gelijcke straffe staen tot
goetduncken van den gerichte, die den officier hadden gestoirt, oft belet in 't
vangen, oft einigen gevangen sijnde, hadden ontweldight, al werden die allein
vervolght oft gevangen om schulden, kuere, bruecken, oft andere burgerlicke
saken, ende solde gelijckewel der steurder, oft ontweldiger alsulcke schulden
selver moeten betalen.
§ 2. Opbreckinge ende ontloopinge
uuyt des heeren gevanckenisse ende verbodt van particuliere gevanckenisse.
1.
Die de gevanckenissen mit cracht
ende gewalt opbreken, oft helpen opbreken, om einige gevangens daeruuyt te
helpen, die verbueren 't lijff, soeverre die gevangens aldaer waeren om bekentelicke
dootlicke misdaden.
2.
Ende waeren die aldaer om misdaet
van mindere straffe, oft oick om schulden ofte bruecken, solden staen tot
arbitrale straffe, oft correctie naer gelegentheit van de sake, ende des
evenwel die schulden oick moeten goet doen, als voirs.
3.
Ende oft die gevangens aldaer waeren
om schulden, ofte misdaden daertoe alleinlick civile bruecken, ofte arbitrale
correctie solde staen, ende dat jemandts die mit loese vonden, sonder gewalt
uuyt der gevanckenisse hulpe, alsulcke hulpers solden oick arbitraelick worden
gestraft, ende die schulden evenwel moeten betalen, als voirs.
4.
Der gevangen die mit gewalt
ontcompt, ende uuyt den gevanckenisse breckt, soeverre hie 't misdaet ,
daercomme hie gevangen is, bekendt heeft, oft bie getuygen verwonnen is, wordt
gestraft aen den lijve, oft anderssints tot goetduncken van 't gericht, al waer
't oick dat anderssints tot het misdaet gein lijffstraff en stonde.
5.
Maer waer die gevangen onnosel, oft
dat hie uuyt die gevanckenisse geraeckte sonder cracht, ofte gewaldt, solde die
straf-
/364/ fe, alsdan soeter vallen, ende oversulcx solde die gevangen
worden ingeroepen.
6.
Quaeme hie alsdan niet voir rechte,
solde tegens hem geprocedeert worden, soe ende gelijcke men tegens affwesende
misdoenders gewoen is te doen, volgende 't geene onder den titel van D'ondersueck
ende vervolgh van gevluchte misdaedigen naerder wordt gesaght.
7.
Niemandt en magh kerckers oft
gevanckenissen opstellen, noch jemandt in 't heimelick oft in 't openbaer in
gevanckenisse halden, oft in 't banden van iser leggen, om einighe oirsake, dan
op des heeren gevanckenisse: tensij bie oirloff van den heere, oft scholtis
ende schepenen, op verbuerte van sijn lijff, oft van anderssints, naer
gelegentheit van den misbruycke gestraft te worden.
8.
Behalven, dat die alders hunne
kinderen, oft kindtskinderen wel moegen tot castiement, oft straffe ende
bewaernisse in hunne huysen besloeten halden, voir sekeren tijdt, maer soe sie
dieselve willen stellen in einige openbaere bekende plaetse, binnen, ofte
buyten de steden, en mogen 't selve niet doen, dan bie consent oft bewillinge
van den heer, oft scholtis ende gerichte, ende anderssints niet.
§ 3. Vrouwen, ende
maeghdenvercrachters, ende andere oneerlicke, ende verboden handel mit vrouwen.
1.
Alle vrouwencrachters, oft
ontschaeckers die vrouwen, jonge dochters , oft andere tegens hunnen
danck ontleiden, oft vervueren, verbueren aen den heer 't lijff ende goet, ende
worden mit den sweerde gericht, sonder einige kercken, oft cloisters vrijheit
te mogen genieten.
2.
Ende oft jemandt jonge megtkens,
ofte dochters heimelick ontleide, tegens hunner alders danck, in
welcker sorge dat die staen, solde vallen in de pene naer recht daertoe
staende, oft anderssints worden gestraft naer de gelegentheit van de sake, ende
goetduncken van 't gericht.
3.
Die einen anderen sijn wijff
ontleidt mit haeren wille, verbuert hondert guldens, ende wordt des evenwel
gebannen, ende soe des manns wijff mit den ontleider haeren mann einigh
/365/ goet ontdroege, ende dat beweesen wordt, solde der ontleider
daeraff worden gestraft, als ein dieff, ofte anderssints naer gelegentheit van
der sake.
4.
Wie willens ende weetens toelaet dat
sijn wijff mit ein ander doirgaet, oft sijn wijff mit einen anderen oneerlick
leeft, wordt ten eewigen dagen gebannen, ende soeverre hie sulcx om
profijts wille heeft gedaen, wordt vorder gestraft, mit aen die caecke
te stellen, geisselinghe, oft anderssints, ten goetduncken van den gerichte.
5.
Alle persoenen die bevonden worden
overspeel gedaen te hebben mit ein vrouwe die sie weeten gehylickt te sijn, die
verliesen, als eerloose ende trouwloese, hunne officie, ofte staet, indien sie
einige hebben, ende worden onbequaem om in toecomende tijden oick einigen staet
oft officie te mogen bedienen.
6.
Ende soe diegeene die mit eine
gehylickde vrouwe in overspeel wordt bevonden oick gehylickt is, soe verbuert
hie daerenboven tweehondert gulden, ende is hie onghylickt, hondert guldens,
ende valt hie daerinne voir de tweede reise, verbuert hie gelijcke pene, ende
daerenboven eine wereltlicke straffe, ofte te water ende broet te setten, tot
goetduncken des gerichts, ende die vrouwe staet tot gelijcke pene.
7.
Welverstaende, dat der mann van
alsulcker vrouwen, die deselve solde begeeren te stellen in ein cloister, oft
andere beslotene plaetse, om aldaer tot penitentie oft boete te wesen, magh 't
selve doen, oick dieselvige tot sijnen gevallen wederom bie hem nemen, als 't
hem gelieft.
8.
Als ein gehylickt mann hem verget
mit eine ongehylickde dochter, die verbuert voir d'ierste reise sijn officie,
ende hondert guldens, als voir, ende doet hij 't voir de tweede reise, verbuert
hie tweehondert guldens, ende daerbie ein wereltlicke straffe, oft ein tijdt te
water ende te broet tot erkentenisse des gerichts.
9.
Ende soeverre die vrouwe geweeten
heeft dat alsulcken mann was gehylickt, soe is sie oick onderworpen dieselve
pene, ende heeft sie die macht niet om die te betalen, wordt anders gestraeft
nae gelegentheit van der sake, tot erkentenisse des gerichts.
10.
Soe wanneer ein ongehylickden mann,
ende ein vrije onge-
/366/ hylickde vrouwepersoen oneerlick leven, ende t'samen huys sijn
haldende, die verbueren vijfftich guldens, Ende soe sie niet en scheiden, ende
hun oneerlick leven niet en laten, des bie den heere vermaent wesende, staen
tot vordere straffe, ofte bruecke, tot goetduncken des gerichts.
11.
Ende soe ein ongehylickt mann ein
ongehylickde vrouwepersoen, niet bie den anderen woenende, beswengerde, sal
t'elcke reise, tot profijt van den heere, ses guldens verbuert hebben: ten
waere dat alsulcke persoen gemein waere, daer oick andere toeganck hadden.
§ 4. Gewaltdoenders in eins
anders huys.
1.
Soe wanneer jemandt ein ingesetenen
deses Quartiers binnen sijn woonhuys, oft begryp van denselven, bie dage oft
bie nachte gewalt oft overlast dede, oft in huys quaeme, oft liepe tegens den
ingesetenen, sijner huysvrouwen, boden, oft familie danck, ende aldaer jemanden
quetsten, verbuert sijn lijff, ende wordt hie aldaer bie jemanden gewondt, oft
doot geslagen, derselve en solde niet verbueren aen den heere oft partije, maer
word 't selve alsdan gehalden voir nootweer.
2.
Ende ofte jemandt tegens einen deses
Quartiers, sijnder huysvrouwen, boden, ende familie danck, in sijn huys quaem
oft liepe, om aldaer jemandt te slaen, al waer 't dat hie mitderdaet niet en
sloege, oft en quetste, die word gebannen, ende wordt hie bie jemanden in huys
wesende gequetst, ofte doot geslagen, en solde men daermit niet verbueren aen
den heere oft partije, als voir.
3.
Soe wie in oft op eines ingesetenen
deses Quartiers huysduere, oft venster liepe, sloege, ofte stake, om daerinne
te commen, tegen den ingesetenen, huysvrouwe, boden oft familie danck, ende
wille, als voir, al waer 't oick dat hie in 't huys niet en quaeme, noch die
venster oft duere en brake, ofte open stiete, die verbuert hondert guldens, oft
wordt anderssints gestraft nae gelegentheit van de sake.
§ 5. Dootslagers, moordenaers,
verdoenders van hunselven, ofte doot gevonden.
1.
Die einen anderen ombringt oft
dootslaet, is des doots plich-
/367/ tich, ende verbuert sijn goet aen den heere: beheltelick dat van
ongevallen, ende dootslagen in onnoselheiden, oft uuit nootweringe geschiedt,
ein jegelick is vrije van den heere, ende partije, wie oick van de dootslaeghen
geschiedt aen moortbranders, brantschatters, oft affsetters, wederspannich
sijnde in 't vangen.
2.
Als jemant bie nachte einen dieff,
vrouwe ofte mannspersoen bevindt in sijn huys, oft palen sijner woeninge, ende
dat hie om sijn lijff ofte goet te bewaeren ende beschermen, den dieff, oft
dieffinne binnen sijnen huyse, oft begryp sijner woeninge dootsloege, oft soe
quetste oft sloege, dat hie oft sie daervan storven, die persoen is daervan
vrije aen den heere ende partije.
3.
Maer soe wanneer jemandt tijts ende
moyte genouch hadde, ende sterck genouch waere hemselven ende sijn huysgesin,
als insgelicx sijn gelt, ende goet te bewaren ende beschermen, ende den dieff,
ofte dieffin te halden, ende dem niettegenstaende, denselven dieff oft dieffin
uuyt wermen ende haestigen hoefde dootsloege, 't selve solde hie civilick moten
verbeteren, tot goetduncken van 't gericht, maer van de partije sal hie vrije
worden erkandt.
4.
Moordenaers, die jemant om gelt ofte
goet hebben omgebrocht, oft daertoe behulpelick geweest, worden sonder genade
op ein ratt geset, om aldaer te sterven bie rabraeckinge, 't sij terstont, oft
daernaer, ten goetduncken van den gericht, naer die gelegentheit end
menichfuldicheit van de moorden, bie hun gedaen.
5.
Die mit opsetten wille, oft
luipende, oft laeghliggende jemant dootsteeckt oft ombringht, 't sij van
voiren, ofte van achteren, wordt sonder einige genade als ein mordenaer, oft
mit anderen alsulcken doot gestraft, als 't gericht naer gelegentheit van de
sake sal bevinden te behoiren, ende ontcommt oft ontloept hie van de plaetse
daer hie die daet heeft gedaen, sal naegeschreven worden, om hem te doen
straffen naer behoiren, als einen moordenaer, sonder dat hie ten eewigen dagen
het lant sal mogen gewinnen.
6.
Ende oft jemant alsulcke moordenaer,
weetende den moort oft nederslagh bie hem gedaen te sijn, hielp versteken, oft
om uuyt den lande te commen behulpich waere, oft raedt ende daet daertoe gave,
die sal verbueren aen den heere einendertich goltgulden, oft andere vordere
bruecke ofte straiff , naer de gelegentheit van de sake, tot
erkentenisse des gerichts.
/368/ 7.
Als jemandt van veel persoenen is
verwondt, 't sij mit ein, oft meer wonden, ende daervan gestorven, ende dat men
niet weeten oft bewijsen can, wie 't feit gedaen heeft, ende dat 't
selve geschiedt is bie kijvagie, daer veel persoenen twistich ende strijtbaer
waeren, soe sullen alsdan alle die twistige persoenen arbitralick ende niet aen
den hals gestraft worden.
8.
Doch mit den bescheide, dat
diegeenige die des twists ein oirsake sijn, harder gestraft sullen worden, naer
die gelegentheit ende omstant van de sake, ende verheisch van de oirsake van de
misdaet, oft dootslagh, d'welck gestelt ende gelaten wordt tot goetduncken des
gerichts.
9.
Ende insoeverre 't selve niet en is
geschiedt in kijvagie, maer mit voirbedachten raede van einige van hun, ende
dat men weet wie de wonden den overledenen gegeven heeft, soe en sullen
diegeene die den overledenen niet verwondt hebben, noch die raeders van 't feit
en sijn geweest, noch van hun voirnemen geweten hebben, niet aen den hals, maer
omdat sie mede strijdtbaer sijn geweest, bie extraordinarisse pene, nae
gelegentheit der sake gestraft worden.
10.
Maer 't sij dat men weit ofte niet
wie den overledenen die wonden darvan hie gestorven is, gegeven heeft,
ende dat 't selve geschiedt is mit voirgaenden raet, ende opset van den
afflijvigen t'overvallen, te quetsen, oft om den hals te bringen, soe sijn alle
diegeene, soe den raedt gegeven, oft handtdadich sijn geweest,
straffbaer aloft sie den dootslagh gedaen hadden.
11.
Als der verwondter niet doot en is
gebleven, ende 't feit geschiedt is in kijvagie ende twist, sullen alle die
daders die voirschreven bruecken, naer gelegentheit van der saken gelijck
betalen, oft einen mann uuyt hun allen maken, maer is 't feit geschiet bie
voirnemen ende opsat, sal ein jederein alle die bruecken te betalen gehalden
sijn.
12.
Soe wanneer jemant moordaedigh, oft
mit opgesetten moet doodelick gewondt is, daerduer hie in perickel oft gevaer
van sijn leven waere, soe sal men den daeder, soe hie te becommen is, mit den
hals nemen, ende gevenckelick stellen, ten tijde ende wijlen toe, dat men sien
magh wie het mit den gequetsten gaen sal, ende soeverre hie naermaels quaem te
sterven, sonder sich selver versuympt te hebben, sal hie als ein dootslager
gestraft
/369/ worden, ende quaeme den gequetsten op, sal der dader staen ter
straffe, tot goetduncken des gerichts.
13.
Die ein ander mit heftige moet, oft
oploepende sinnen, sonder voirgaende opsat, soe verwondt, dat hie daervan
sterfft, soeverre hie ontcompt, en magh binnen 's jaers niet wederom commen in
dit Ruremundtsche vierendeil, noch binnen deselven tijt einige remissie oft
genade versuecken, ende soe hie daernaer 't selve versochte, ende vercrege, sal
evenwel binnen andere drie jaeren binnen 's landts niet moegen commen.
14.
Al waer 't dat jemandt duer
schijnbaerlick ongeluck, oft tot nootwendigh nootweer van sijn lijff, ein ander
omgebrocht hadde, die sal evenwel het landt jaer ende dagh ruimen moeten, off
sal hemselven moeten stellen in handen van den heer, oft officier, om hem te
verdedigen, ende t'ontlasten, naer behoiren, oft anderssints sal van de
justitie wegen moegen aengetast, ende in gevenckenisse gestelt worden, totdat
hie 't selve heeft gedaen.
15.
Die ein nederlagh heeft gedaen, en
sal van den heere gein genade genieten, totdat hie mit den erffgenamen, ende
weduwe van den afflijvigen is gesoent, naer verheisch van de sake, ende sijne
middelen ofte macht: Ten waere dat sie tot geine redelickheit en wilden
verstaen, niettegenstaende, dat der daeder daertoe bereit waere, ende in
sulcken gevalle, sal de heer die versochte genade, oft vergiffenisse moegen gunnen.
16.
Des staen alsdan die vrunden in hun
geheel, om redelickerwijse hunne vergeldinge te mogen heischen, ende
ondertusschen sal der daeder vrijegeley hebben tegen die vrunden, ende oft
daerenboven jemandt tegens hem einigh ongemack dede, sal 't selve gehalden
worden voir gewalt, ende bie den heere, naer gelegentheit der daet, gestraft
worden, tot exempel van andere.
17.
Als jemant bie dage ofte nachte,
naer jemandt mit cort oft lanck roer schiet, al en raeckt hie hem niet, sal
gestraft worden mit der doot, als ein dootslager: ten waere dat hie 't selve
hadde gedaen tot nootweer van sijn persoen oft goederen, die men hem bie nacht
oft dage geweltlick, oft diefflick solde willen nemen.
18.
Als bevonden wordt, dat jemandt
hemselven wetens ende willens, uuyt vreise van straff van einich misdaet,
verdroncken, verhangen, oft ter doot gebrocht heeft, alsdan sijn die guederen
van denselven verbuert, tot profijte des heeren, ende moet der
/370/ officier het doode lychaem aen die gerichtsplaetse in ein vorck,
oft dergelijck holt doen hangen, ten exempel van einen jegelicken.
19.
Als ein verdroncken oft ander doode
persoon word gevonden, soe en magh hem niemandt dat doode lichaem ende dat
daerbie wort bevonden, aendragen, oft daervan meister maken, maer moet die
persoen blijven liggen totdat het gerichtlick bie den officier is besichticht,
ende eer en sal het lychaem niet begraven mogen worden, opdat die gelegentheit
van de toecompste van het ongeluck te beter bekendt magh worden.
20.
Soe wanneer alsulcke doode persoen wordt
gevonden, magh der officier van de plaetse, 't geene dat hie bie oft over hem
vindt, wie oick alle ander verdroncken goet, in bewaer, ende tot hem nemen,
maer en magh noch hemselven, noch den heer daermit berijcken, maer moet
hetselve volghen den oprechten erffgenaemen van den dooden, oft den eigenaer
van het verdroncken goet, beheltlick den officier sijnen loon van den
twintichsten penninck.
§ 6. Falsarissen oft
vervalschers.
1.
Die einen anderen, als partije sijn
gelt oft goet willens ende wetens bie valschen eidt heeft affgesworen, soeverre
bie claeren schriftelicken bescheidt daervan blijckt, wordt ten vervolge van
den officier gestraft als meineydiger, mit ein iser doir die tonge, ofte
verlies van de twee erste vingern, oft anderssints tot goetduncken van den
gerichte, naer gelegentheit der sake, end moet tot dem aen partije goetdoen,
dat hie derselver affgesworen heeft, mit alle costen, schaden, end interesten
bie deselve partije geleden.
2.
Van gelijcken, als ein getuyge einen
valschen eidt heeft gedaen, als voirs. tot beschadicheit van eins
anders tijdelick goet, wordt gestraft, ende is gehalden tot beteringhe van de
schade, als voirs. Ende als der eydt is gedaen, in sake daer hals
end lijffstraff toe staet, soe is alsulcke getuyge onderworpen deselve straffe,
als geleden heeft, ofte geleden solde hebben dergeener, die bie den eidt
beschaedicht is geweest, wie oick die beteringe van alle costen, schaden ende
interesten bie hem geleden.
3.
Die valsche brieven, segels,
thinsboecken, ofte rollen maeckt, oft willens ende wetens hem mit valsche
ellen, maete, ofte gewichte behelpt, oft quaede ende gevalschte coepman-
/371/ schappen voir goet ende oprecht vercoept, ende ein ander daermede
bedriegt end schade doet, den schade moet hie oprichten, ende wort des evenwel
gestraft aen den hals, lijff oft anderssints, naer de gelegentheit van de
misdaet tot goetduncken des gerichts.
4.
Item, die goet einen anderen
toebehoirende aen jemant ter quader trouwen vercoept, verbindt, vermangelt, oft
in betalinge geeft als sijn eigen goet, oft einige renten, verbintenissen, oft
ander lasten, willens ende wetens, tot eins anders schade in 't verhandelen
verswijght, wordt gestraft aen den lijve, oft anderssints tot goetduncken van
't gericht naer de gelegentheit der sake.
5.
Item, die einige steinen, boemen,
hagen, graven, loep van einige wateren ende beecken, oft andere sake voir
regenoten oft palen dienende, ter quader trouwen uuytdoet, verset, oft
verandert, om die te verdonckeren, ofte anderssints daermede sijn profijt te doen,
die wordt gestraft mit geisselinge, oft anderssints nae gelegentheit van de
schade ende misdaet, als voirs.
6.
Item einen bottere, oft die mit
valsche dobbelsteinen, ofte caerten speelt, staet tot bannissement, ende verbuert
sijnen einen duym, ende oft einigh officier daermede duer die vingeren sege,
oft hem liet volstaen mit ein brueck, ende solde der misdoender daermede niet
bevrijet sijn, maer solde der officier selfs verbueren vijftich guldens.
§ 7. Dieven, roovers,
brandtstichters, corenbieters oft verdierders.
1.
Ein dieff verbuert naer landts
gebruyck sijn lijff, ende verdient die galge, sonder dat hie volstaet mit pene
van rechte van twee ofte vierdobbel: Ten waere dat het gericht mits de
cleinicheit van de dieverije, oft andere oirsake, bevonde, dat hie mit mindere
straiffe behoirde te volstaen.
2.
D'welck oick plaetse grijpt, ten
aensien van knechten ende dienstmaeghden, die in 't huys daer sie woenen,
stelen, ende hunne meister, vrouwe, ofte huysgesin, iet ontdragen, wie oick in
gasten, die hunnen weerdt oft weerdinne bestelen, oft iet uuyt den huyse
ontdragen, daer sie geherberght sijn geweest.
3.
Alle kerckeroevers ende
straetscheinders, die jemandt bie dreigement, cracht ende gewalt sijn gelt,
goet, oft cleideren affnemen, wel wetende hun 't selve niet toe te behoiren,
verbueren aen den heere lijff ende goet, ende staen naer gelegentheit van
/372/ de sake tot sulcke doot, als 't gericht dat goetvindt, ende en
mogen hun mit gein kercken, oft andere vrijheit behelpen.
4.
Ein brandtstichter, die den brandt
in jemandts huys ofte hoff steeckt, brandtpoppen leght oft worpt,
sal mit den vuyre gestraft werden, ende sijn goet verbueren, tot affschouwen
ende exempel van alle andere dergelicke misdaeders, al waer 't schoon soe, dat
het vuyr niet aen en gienge, ende en magh hem oick mit gein vrijheit behelpen,
als voirs.
5.
Item, die jemandt brandtbrieff
schreeff, sal sijn lijff ende goet verbueren, maer die allein mit woirden
dreight jemandts huys ofte hoff in brandt te steken, sal arbitralick nae erkentenisse
des gerichts gestraft werden.
6.
Die rogge, weidt oft ander corn
opcoept, 't sij allein, ofte mit anderen, oft dieselvige onder hebbende, tot
redelicken prijs niet en wilde geven, om daerinne dierte te maken, oft in
andere manieren 't selvige opjaeght, die sal bie geisselinge gestraft ende
gebannen worden aen sijn lijff, ofte anderssints, nae gelegentheit van de sake.
7.
Dat gesaght wordt dat die sijn lijff
verbuert, oick sijn goet verbuert, is te verstaen, als daer gein privilegiën
oft vrijheiden ter contrarie en sijn, ende als andere van tevoirens daertoe
niet en sijn berechticht, 't sij als langstlevende van mann ofte vrouw, oft
anderssints in wat maniere 't selve moghte wesen.
8.
Ende soe wanneer der misdaediger
onbejaerde kinderen heeft, daertoe gein middel van onderhaldt is, soe is der
heer gewoon, naer de voldoeninge van de schulden, mitsgaders van costen van de
justitie, hun van de overentsige goederen genade te doen ende bewijsen tot
hun onderhaldt, tot hun achthien jaeren toe, opdat sie niet verloeren
solden gaen.
9.
Tot welcken einde vergundt hun den
printz oft die restierende goederen, oft leght hun daervan soeveel toe, als hie
redelick vindt tot goetduncken van die van sijnen rade, daerop gehoort den
momboir mit interventie van die van sijne rekencamer.
10.
All en verbuert mann oft
vrouwe niet duer sijn misdaet de gerechticheit van sijn geselschap tot sijnen
goederen, als gesaght is, soe en magh nochtans d'onschuldige die niet genieten
voir ende aleer die schulden sijn betaelt, ende die costen van de justitie
voldaen.
/373/
Derde titul.
Van
d' aentasten, vangen, ende ondervraegen van de misdadigers.
1.
Als einigh misdaet tot kennisse is
gecommen, ende ein vrembder, gein ingeseten sijnde, van alsulcke misdaet
beruchtight, ende befaempt is, sal der heer denselven mogen aentasten, ende in
haftinge stellen, niettegenstaende, dat einige ingesetene oft burger denselven
willen verburgen.
2.
Van gelijcken, al waere der
misdaediger burger oft ingesetene, soe wanneer hie nochtans op de versche daet,
oft terstont daernaer gevangen is genomen, ofte dat anderssints die
daet openbaer is, soe magh der officier sonder decreet ofte ordonnantie van 't
gericht hem vangen, ende en magh alsulcke gevangen niet verburght worden, al
waer 't dat hie hem op landt- oft stadtrecht beriepe.
3.
Maer soe der gevangene niet op der
versscher daet is aengetast, ende dat ongewiss is, oft hie der misdaet
schuldigh, ende plichtigh sije, ende alsdan hem op stadt- oft landtrecht
beroept, soe sal derselver misdader in 't hoichste van den dagh in de steden op
de vier hoecken van de merckt, ende ten platten lande op de plaetse aldaer 't
selve van alts gebruickelick is geweest, gevuert, ende opentlick uuytgeroepen
werden, oft jemant voir des gevangene persoen burge werden wil.
4.
Ende soe daer einige persoenen sich
daertoe erbieden, die machtich genouch weren die burghschap te doen, soe sullen
alsulcke burge op ende aengenomen werden, mits verbindende sich soe hoich, ende
der gestalt, als der heer van hun sal vorderen, jedoch alles tot erkentenisse
des gerichts.
5.
Maer ingevalle niemandt sich tot
burge wert erbieden, oft die burghschap soe hoich ende der gestalt niet en
solde begeeren te doen, als der heer die begert, ende bie recht hem toeërkandt
solde worden, soe sal der heer den gevangenen burge
/374/ verleenen, ende hem in gevanckenisse stellen, totdat hie
genouchsame burge vindt.
6.
Als ein vremdelinck oft oick ein
burger oft ingesetener op der verscher daet, oft corts daernaer als voirs.
aengetast, ende in gevanckenisse gestelt is, soe en sal der officier hem
niet mogen ontslaen oft loslaten sonder erkentenisse van 't gericht.
7.
Soe wanneer jemandt in desen
Quartier om einigh misdaet oft misbruick aengetast oft gevangen is, soe sal men
denselvigen in tegenwordicheit van den heere, ofte officier, twee schepens ende
gerichtsschrijver daerop ondervraegen, sonder nochtans dat men den gevangen
alsdan magh bedwingen te doen einigh verclaeren onder eidt.
8.
D' ondervraginge moet geschieden
corts naerdat die persoen gevangen is, ende ondertusschen en magh niemant van
de vrunden oft magen, oft jemant anders bie den gevangenen commen oft
denselven spreken, dan in biewesen van den heer ende schepenen, ofte die van
hunnentwegen daertoe last hebben.
9.
Totdat die ondervraginge is
geschiedt, en magh der gevangen onder burghschap niet ontslagen worden, al is
't dat andersints naer landtrecht den gevangenen onder burghschap van den
gevanckenisse ontslagen mogen werden, soe hierboven onder den voirgaenden titul
is gesaght.
10.
Om d' ondervraginge well te doen, is
der heer schuldigh den schepenen over te leveren behoirlick schriftelick
vermeet van belastinge, inhaldende cort verhael van de feyten ende misdaden,
daermit hie den gevangen wilt belasten, mits circumstantiën oft
ombstanden ende aencleven daervan, d'welck bie den schepenen oversien wesende,
sal men denselven gevangen op elck punct ondervragen.
11.
In 't ondervragen sal men well
gaedeslaen, op 't geene der gevangen verclaert oft antwoirdt, oft hie iet seght
tot sijner belastinge, oft hie twijfelachtigh spreeckt, sijn propoest
verandert, oft uuyt einige andere oirsake hem suspect maeckt, als dat hie niet
en wilt antworden op 't geene hem gevraeght is, dat hie stamelt, bleick ofte
bange wordt, verandert van gedaente, dat hie uuyt sijner nasen wordt bloyende,
oft sijne oegen ter aerden slaet, oft dergelijcke.
12.
Soe wanneer den gevangen die
misdaet, oft misdaden be-
/375/ kendt, Soe behoirt, ende is men gehalden van officie weghen,
t'ondersuecken ter plaetsen daer die geschiedt solden sijn, oft die
gelegentheit derselver soe is, als die sijn bekandt, ende vindt men dat die
anders sijn, soe moet men den gevangen scherpelick overgaen, waeromme hie
anders als die waerheit gesaght heeft, ende soeverre die gelegentheit van der
sake dat verheischt, hem oick ter bancke bringen, in der manieren hiernaer
verhaelt.
13.
Als der gevangen 't misdaet, d'welck
hem opgelaght wordt ontkendt ende loechent, soe is men gewoin, ende behoirt men
hem te vragen, oft hie can bewijsen daervan ontschuldigh te sijn,
ende besonder, oft hie can betoonen dat hie ten tijde als het misdaet is gedaen,
op eine andere plaetse is geweest, opdat soewel bekendt magh worden sijn
onnoeselheit ende onschuldt als belastinge.
14.
Ende alle 't geene der scholtis ende
schepenen verstaen ofte gewaer worden, wie oick die bekentenisse van den
gevangen ofte ontkentenisse desselven, ende alle 't geene dat tot sijne
ontlastinge oft belastinge dient, sijn sie gehalden terstondt te doen
opschriven.
Vierden titul.
Van
ondersueck op swaere misdaeden ende vervolgh tegens de verloepene misdaedighe.
1.
Die drossarten, amptluyden,
scholtissen ende alle andere gerichtsluyden, sullen allen vlijt ende
neersticheit doen ende voirwenden, dat alle quaetdoenders, besonder van groeve
ende swaer misdaden ontdeckt, gestraft moegen worden, sonder einighsints doir
de vingeren te sien, ende soe sie dat niet en doen, sullen daervoir
verantwoirden, ende selver naer behoiren gestraeft werden.
/376/ 2.
Ende opdat 't selve te beter magh
geschieden, sullen alle officieren, drossarten, amptluyden, richters,
scholtissen mit hulp end biestandt van de burgers, ende huysluyden ten platten
lande, de quaetdoenders in hun gebieden gevonden mit den hals nemen, op verlies
van hun officie, ende van de burgers end huysluyden die weigerich solden sijn
hun biestandt te doen, op de straffe van vijffentwintich gulden oft meerder,
naerdat het gericht sal bevinden te behoiren.
3.
Doch sullen die officiers hun
wachten jemandt lichtelick te beschuldigen, sonder erheffelicke indiciën oft
sterck oft wetlich vermoyen van der misdaet, oft sonder daerop goet voirgaende
ondersueck gedaen te hebben, ende oft sie anders deden, sullen partijen hun
daerover aen 't Hoff mogen beclagen.
4.
Die gesworen gerichtsboden sijn oick
schuldigh op hunnen eidt, den drossaert, amptman, scholtis oft sijnen
stadtholder te kundigen ende aen te bringen alle misdaeden, die onder 't
gericht daer sie boden sijn, gebueren, alsoe haest als die tot hunne kennisse
gecommen sijn, al is 't dat sie die misdoenders niet en kennen, oft en weten te
noemen, opdat sie op staende voet daervan moegen nemen wettich ondersueck oft
informatie, ende daerinne versien naer gelegentheit van der saken.
5.
Soe wanneer einigh groff ofte swaer
misdaet is gebuert, ende dat men niet en weet duer wien, alsdan roept men voirt
alle degeene die 't selve hebben gedaen, doen doen, helpen doen, raedt daertoe
gegeven, opdat sie hun daeraff kommen te verantwoorden voir scholtis ende
schepenen, daertoe dat men hun geleide geven magh.
6.
Ingevalle daer niemandt mit der
derder uuytroepinge ofte daginge op aengestelten dage ende tijde te voerschijn
en compt in persoone, om hem te verantwoorden, alsdan worden die misdaediger
allegader mit hunne mithulpers ten eeuwigen daghen gebannen, op hun lijff oft
anderssints, naer gelegentheit van der misdaet.
7.
Ende om beter te comen tot kennisse
van degeene die sulcke misdaet mogen gedaen hebben, magh men gebieden dat
ingeval jemandt van de misdadige, oft van de geselschap wesende, ende hem des
gemoit hebbende, 't selve compt te kennen ge-
/377/ ven, ende die ander medemisdadige aenbringhen, dat hie van der
daet ende misdaet ten eeuwigen dagen vrije ende onbelast sal wesen.
8.
Ten selvigen ende magh men oick
gebieden dat ein jegelick wetende van sulcke misdaet te spreken, oft die
jemandt van de misdaedigers kendt, schuldigh sal wesen 't selve te commen
aenseggen, ende kundighen aen den heer oft 't gericht, op pene, dat soeverre
daraff jemandt wetende, oft oick die quaetdoenders geherberght, oft bie hun
ingenoemen hebbende, 't selve terstont niet en dede, dat men dieselvige sal
halden voir hulpers van sulcken misdaet, ende daervoir straffen.
9.
Men magh tegen niemandt procederen
bie inquisitie ofte ondersueck, dan ingevalle van swaere misdaden, die men
sekerlick weet dat geschiet sijn, ende dat diegeene daerop men ondersueck wilt
doen, daervan befaembt, berucht oft uuit waerschijnlicke redenen suspect oft
bedacht sijn, sonder dat alsulcken ondersueck wordt toegelaten tegens persoenen
van goeden naem ende faeme, ende daertegens gein bestendigh voirgaende gerucht
oft diffamatie, waerschijnlicke suspicie ofte achterdencken ende vermoyen en is
geweest.
10.
Soe wanneer der heer oft officier
niet anders en heeft om tot ondersueck te comen, dan den gemeinen roep, gerucht
ende fame, is hie gehalden, om te weten oft die bestendigh is, ierst ende voir
al te vernemen, waervan alsulcken roep compt: Ende soeverre hie bevint, dat die
compt van lichte persoenen, dronckart, vrouwen, oft van dengeenen die einighen
quaeden wille hebben tegens den beruchten, alsdan en mag hie tegens ein persoen
van eeren gein voirder ondersueck oft vervolgh doen, om niemandt sonder groote
oirsake in beschaemtheit te brengen.
11.
Maer oft van de fame ende gerucht
bleecke bie wettige ende tuychbaere persoenen, alsdan solde men daerop voirder
ondersueck mogen doen, Ende indien den beruchten persoen vorts werde beswaert
bie 't verclaeren van getuygen, al waer 't oick van ein allein, niet suspect
ofte van quaeden vermoede sijnde, oft dat der andere wettige lijckteickenen oft
redenen van vermoyen oft achterdencken toevielen, solde men daerop mogen comen
tot aentastinge ende gevanckenisse van denselven persoen, gelijck hieronder
naerder gesaght wordt.
/378/ 12.
Om informatie oft ondersueck op
jemandt te doen, en is niet van noode t'achtervolgen d'oirdere van de
gerichtelicke proceduere in 't verhoiren van de getuigen, maer men sal die
verhoiren sonder partije te doen dagen, om die getuygen te sien sweeren, oft
haer den naem ende toenaem van de getuygen te oepenen, om deselve te
wederleggen.
13.
Dan oft men naemaels hem mit
alsulcke getuygen tot betichtinge van den gevangen wilde behelpen, ende tot
hunnen laste einigh vonnisse vercrieghen , soe solde van noode sijn,
als de sake ten gewoonlicken oft ordinarissen toen gecommen solde sijn,
dieselve getuygen van nieuws te doen verhoiren, ende partije alsdan daerop tot
reproche ofte wederlegginghe derselver ontfangen, oft anderssints en solden alsulcke
getuygen gein geloeve maken, om daerop vonnisse condemnatoir te slaen.
14.
Als einigh misdaet tot kennisse is
gecommen, ende die misdoenders bie decreet van 't gerichte gesocht sijnde, niet
en werden gevonden, soe magh men 't goet van den misdadighen doir den
scholtis in biewesen van twee schepenen ende bie einen secretaris
doen aenteickenen, ende in bewaernisse halden: ten waere dat jemandt machtigh
genouch sijnde, burge wolde blijven van 't gewijsde te voldoen, aengaende die
verbuerte van de goederen oft geldboete, immers tot de weerde toe van de
aengeteickende gereide ende bewegelicke goederen.
15.
D'welck geschiedt sijnde, wordt der
misdadiger bie oepenbaere uuytroepinge ende pleckinge van billetten ter
gewoonlicker plaetsen gedaeght, om hem in persoen te comen verdedigen op 't
geene der heer oft officier hem wilt opleggen, ende dat binnen alsulcken tijdt,
als daertoe wordt geordonneert, ende soe hie alsdan compt, wordt ierst bie 't
gericht veraffscheidt oft der heer hem van sijnen persoen sal mogen versiekeren
ofte niet, ende voirts wordt darnaer in der saken geprocedeert van
gerichtsdaghe tot gerichtsdaghe tot den einde toe, gelijck hieronder sal worden
gesaght.
16.
Maer indien der misdadiger alsoe
ingeroepen wesende niet en compt, noch hem en vertoent, soe wordt hie noch tot
twee reisen van voertien dagen tot veertien dagen, wie voirs. gedaeght,
ende compt hie alsdan noch niet, wordt den heere toegelaeten, die feiten van
belastinge bie geschrifte over te leggen mit den
/379/ bescheidt, ende bewijs daertoe dienende, ende wordt daerop der
misdadiger voir die vierde reise geroepen, om 't selve te sien doen, ende sijn
vonnis te hoiren wijsen.
17.
Ende oft hie daerentusschen quaem
tot sijn verantwordinge, solde 't selve mogen doen, mits betalende die costen,
die tot sulcken tijt in 't vervolgh van de sake tegens hem sijn gedaen, ende
quaeme hie niet, solde op de feiten, ende stucken bie den heere overgegeven,
recht gedaen worden, hem verwijsende in de straffe, tot alsulcken
misdaet staende: beheltlick, dat deselve straffe, aengaende de persoon, niet
swaerder, noch meerder magh sijn, dan van bannissement.
18.
Naer welcken vonnisse, soe der
misdadiger, ofte betichter alnoch binnen drie jaeren quaeme in persoen, om hem
te verantworden, solde daertoe worden ontfangen, maer alsdan solde hie niet
geraken tot sijnen goederen, die als voir bie den heeren aengeslagen solden
sijn: Ten waere dat hie daernaer bie vonnis diffinityff, van de misdaet werde
ontslagen, oft dat bevonden worde, dat die sake soe were gelegen, dat daertoe
gein bannissement mit verbuerte van goet en solde staen.
19.
Maer oft den betichden de drie
jaeren liet overstrijcken, solde daernae in recht niet gehoirt worden, om
hemselven te mogen verantwoirden, ende daerduer wederom tot sijne goederen te geraken:
Ten waere, dat hie daertoe hadde vercrieghen behoirlicke brieven van
relevement, in welcken gevalle, hie alletijdts solde mogen comen tot sijn
verantwordinge, voir 't selvige gericht, daer die sake tevoirens gehangen
heeft, om daermede ontslagen te wesen van den bannissement, ende alsoe oick
wederomme sijne goederen te becomen.
/380/
Vijffde titul.
Van
pijnigen, ende scherper examinatie, oft
ondervraeginghe
der gevangenen.
1.
Soe wanneer der drossart, amptman,
scholtis, voight, oft ander officier begert te commen tot naerder bericht van
die waerheit, ende gelegentheit van het misdaet, daermede hij den gevangen wilt
betichten, ende belasten, oft oick weten sijne mitgesellen, ende andere die van
het misdaet, (daervan hie den gevangen aengesproecken heeft,) ruchtbaer sijn,
soe neempt hie conclusie preparatoire, teneinde dat der behafter sal gewiesen
worden ter bancken, oft tot scherpe examinatie.
2.
Der heer oft scholtis magh niemant
ter bancken bringen, noch doen pijnighen, tensije mit voirgaende toewijsinge,
ende oirdeel des gerichts, waertoe 't gericht niet en sal commen: tensij dat
die schepenen wel bericht sijn van die geschiedenisse van het misdaet, ende dat
der gevangen 't selve oick waerschijnlick solde mogen gedaen hebben.
3.
Als die stucken, oft misdaeden (die
den gevangenen opgelagt worden) niet geheel groff, ende leelick sijn, oft dat
uuyt voirgaende ondersueck, ende antwordt tegens hem klein vermoyen valt, oft
dat hie anderssints tot goeden naem, ende faem staet, alsdan magh alsulcke
gevangen ter bancke niet gebracht worden.
4.
Soe wanneer daer gevangenen sijn,
die malcanderen belasten, ende hun verclaeren niet overeincomen, soe moet men
elck van hun, besonder ondervraegen op de verscheidenheit van 't selve
verclaeren, ende omstandt daervan, ende daernae d'ein in de tegenwoordicheit
van d'andere, ende soe die alsdan blijven bie hunne verscheidenheit, ende dat
men anderssints die waerheit niet en can weeten, soe werden sie beide ter
bancken gebracht.
5.
Al is 't soe, datter vonnis oft
consent gegeven is om jemant te mogen pijnigen, dem niettegenstaende, en magh
der heer, oft scholtis die persoen geensints ter bancken bringen, dan in bie-
/381/ wesen van 't gericht, oft ten minsten van twee schepenen daertoe
bie 't gericht aengeordent, noch oick denselven anders oft oick langer pijnigen
dan die schepenen aldaer tegenwordigh sijnde, goetdunckt.
6.
In 't pijnigen van de gevanghen en
magh men hem in 't besunder niet vraegen op einige misdaden, daervan tegens hem
gein vermoyen, indiciën noch lijckteeckenen en sijn, als te weten oft hie
sulcke oft sulcke dieverie, dootslagh, moort, brandt oft andere alsulcke
misdaet niet en heeft gedaen, maer men mag hem in 't general wel vragen, oft
hie gein andere dieverie, dootslagen, oft dergelijcke misdaden gedaen en heeft.
7.
Generale woirden, om tot kennisse
van einigh misdaet te comen, sijn, dat men anschouw nemende op den tijt dat 't
selve is geschiedt, 't sij 's morgens, 'ts avondts, voir ofte nae noen, den
gevangenen vraeght, waer hie doenttertijt was, wat hie terselver plaetsen dede,
waeromme hie aldaer was gecommen, ende dergelijcke, opdat men bie sijne
bekentenisse oft ander circumstantiën tot de waerheit magh geraken.
8.
Als der gevangen het misdaet
bekendt, soe moet men tot naerder onderricht van de waerheit neerstelick
ondervraegen op alle die circumstantiën, sonder dat men nochtans dieselve hem
alsdan oick magh aen oft ingeven, te weten, oft hij 't soe oft soe gedaen
heeft, oft hie jemandt op sulcke plaetse op sulcken dagh oft tijt heeft
gequetst, aen sulcken oft sulcken lidt , mit ein roer, oft
dergelijcken, maer moet men den gevangenen sulcx selve doen ende laeten seggen.
9.
Ende om desniettemin d'oprechte
waerheit te weten, moet ende magh men den gevangenen die circumstantiën wel
affvraeghen, in 't generael, als, indien het einen moort is, wat hem daertoe
heeft beweght, in wat manieren die is toe gegaen, op wat plaetse, op wat tijt
ende uhre, wie hem daertoe heeft geholpen, mit wat wapenen oft gewehr, waer
dieselve geblieven sijn, hoeveel wonden het doode lychaem heeft, ende waer het
lychaem is, wat gelt ofte dingen der afflijviger over hem hadde, waer hie
daermede geblieven is, wat hie daeraff ontfangen heeft, ende duer wem.
10.
Item oft der gevangene einige
dieverie bekende, soe magh men hem oick vragen, wat ende hoeveel hie gestoelen
heeft, op
/382/ wat plaetse, oft hie geine medehulpers en heeft gehadt, ende wie,
ende waer die sijn, waer hie was woenende oft herberghde ten tijde van de
dieffstal, waer hie mit het goet geblieven is, wie 't selvige gecocht heeft,
tot wat prijs, ende wien hie tot die vercoepinge tewercke heeft gestelt, ende
wat hie ende elck van hun daeraff genoeten heeft.
11.
Gelijcken voet wordt gehalden soe
wanneer der gevangener einigh ander misdaet bekendt, als van verraderie,
vragende hem alsdan, wie hem daertoe tewercke heeft gestelt, wat hie daervoir
ontfangen heeft, oft uuyt wat andere oirsake hie daertoe is gecomen, waer ,
tot wat uhre, ende hoe 't selve toegegaen solde hebben, ende oft daer anders
gein persoenen en sijn die daervan weetenschap hebben , oft daertoe
behulpelick solden sijn geweest, ende wie, ende andere dergelijcke
circumstantiën, die de gelegentheit ende gesteltenisse van 't misdaet sijn
medebrengende.
12.
Soe wanneer die circumstantiën oft
ombstanden van einigh misdaet geheel claer ende openbaer sijn, oft dat men
daeraff genochsame indiciën, bewijs, oft lijckteickenen heeft, alsdan magh men,
om tot de waerheit te geraken, den gevangen dieselve circumstantiën oft
ommstanden van de daet oick in 't besonder voirhalden, ende hem daerop
ondervragen, maer voirder oft andersints niet.
13.
De scholtis ende schepenen sijn
gehalden alle 't geene dat der gevangen in de scherpe examinatie oft
ondervraeginghe verclaert, bekent oft niet en bekent, met 't geene daeraff ende
aen is clevende, soewel tot ontlastinge als belastinge, in geschrifte te doen
stellen bie den secretaris hem aldaer tegenwordigh vindende, gelijck hiervoir
van het ondervraegen terstont naer het vangen is gesaght.
14.
Item moeten die schepenen goede
toesicht nemen, dat die pijninge van de gevangene mit sulcker maeten geschiedt,
dat het lychaem van denselven gevangen niet verlambt oft te seer gequetst en
worde, ende dat die swaer, middelbaer ofte minder sij, naer de gesteltenisse
van die persoen, ende misdaet, ende naer de vermoyinghe, bewijs ende
lijckteickenen die men daervan is hebbende, ten laste des beschuldighden.
15.
Ende oft daer veel persoenen om
einigh misdaet ter banck gebracht ende gepijnight moesten werden, soe moet men
altijdt beginnen van degeene die 't meiste vreesen, ende die cleinmoe-
/383/ digste of swackste sijn, als die jongste van jaeren, oft vrouwen,
oft darduer d'andere meer verveert oft bewegt solden worden, om eer die
waerheit te bekennen, als de vader doir het pijnigen van sijn kint, oft
daertegens de meiste vermoyeinge ende lijckteicknen vallen.
16.
Die bekentenisse die ein misdadiger
gedaen heeft, in 't pijnigen oft daerbuyten in de gevanckenisse, soeverre hie
die doet in vaster hachten oft gevanckenisse, al is 't oick in de
tegenwordigheit van de schepenen, die en mogen ofte konnen hem allein niet achterdeiligh
sijn, om hem te verwijsen ter doot, uuytgenomen in verraderie, oproericheit,
ende onnatuerlicke misdaden, daer andere waerschijnlickheiden toevallen.
17.
Maer soe wanneer der misdadiger
buyten het gevanckenisse dieselve bekentnisse vernieuwt voir schepenen onder
den blauwen hemel, ende buiten alle hachten ende banden van iseren, alsdan wort
die geacht end gehalden voir wettige bekentnisse, ende daerop doet men recht
end justitie naer gelegentheit van de sake.
18.
Des moeten die bekentenissen daerop
men einigen gevangen solde willen verwijsen, gedaen ende vernieuwt sijn, ten
alderminsten vierentwintich uhren naedat hie van der bancke is geweest, ende
den gerichte moet gebleken ende kennelick sijn dat die misdaet bie hem bekendt,
oick in der waerheit is geschiedt.
19.
Ein gevangen naerdat hie eins
gepijnight is geweest, en magh voir die tweede oft derde reise niet gepijnigt
werden, sonder nieuwe indiciën oft lijckteickenen: Ten waere dat hie die
bekentenisse bie hem in 't pijnighen eins gedaen herriepe, oft dat die
voirgaende indiciën ende bewijsingen soe sterck waeren, dat sie doir
d'ierste pijnigen niet gesuyvert oft gepurgeert en waeren, oft dat der
gevangen het misdaet bekendt hebbende, anderwerff behoirde gepijnight te werden
om sijne medeplichters, oft beveelgevers, ende die hem in 't werck gestelt
hebben te melden.
20.
Welverstaende, dat men in 't
pijnigen van den gevangen, denselven alsdan in 't besonder oick niet en magh
vragen, oft die, oft desen hem daertoe beveel heeft gegeven, oft dat hie sijnen
mithulper oft medeplichter is geweest, maer magh alleinlick mit generale
woorden gevraght worden, wie bie hem was ten tijde van 't misdaet, hoeveel sie
waeren, wie den iersten slagh oft stieck gaff, wie hem daertoe last gegeven
heeft, ende dergelijcke.
21.
Niettemin soe wanneer daer einige
besondere indiciën oft lijck-
/384/ teickenen sijn tegens jemanden in 't particulier, oft dat het
misdaet seer swaer ende groff is, als van einigh voirnemen oft daet tegens de
mayesteit ofte persoen, ende hoicheit van den prince van den lande, moort,
valsche munte, tooverije ende dergelijcken, alsdan solde men in 't pijnigen den
gevangen oick in 't particulier end besunder mogen vraegen op diegeene daervan
men groot vermoyen ende achterdencken solde hebben, dat sie mitdaedich solden
hebben geweest, oft daertoe raedt ende last gegeven hebben.
22.
Soe der gevangene op die banck
liggende altijts loochent, ende niet bekennen en wilt, sal hie wederom in
gevanckenis gestelt, end aldaer noch einigen tijt gehalden werden tot
goetduncken van het gericht, ende soe daerentusschen tegens hem gein nieuwe
vermoyenge oft lijckteicknen sich en openbarden, wort van de hachte oft
gevancknisse ontslagen, mits doende gebuerlicke orphede ende geloifte van weder
te keeren, des gemaendt wesende.
23.
Die orphede is dat der gevangener
geloeft ende einen eidt doet, dat hie niet en sal vreken, ofte niemanden en sal
misdoen, duer hemselven oft jemant anders, 't waere officiers, schepenen, noch
jemandt particuliers, wegen 't geene tegens hem is gedaen, 't sij bie de
gevanckenisse, scherpe examinatie, ofte anderssints, ende dat oft bevonden
worde, dat hie anders hadde gedaen, hie gestraeft sal worden, aloft hie van de
misdaet daervan hie beclaeght is geweest, overwonnen ende verwesen waere.
Sessde titul.
Van
betichtinge ende gerichtlick vervolgh der gevangenen ende vonnissen daerop
gegeven.
1.
Niemandt particuliers en magh tot
openbaer straffinge van einig misdaet, ticht oft claghte doen, noch oick einige
gemeine oft popularie actiën, tot vervolgh van einighe bruecken oft boeten, den
heer aengaende, instellen, maer
/385/ moet den heer oft scholtis die sulcx toestaet, 't selvige van
sijnes officie wegen doen, ende sulcx doende, en can noch magh van den
misdadigen niet gedrongen worden einen anderen cleger ofte burge te stellen.
2.
Niettemin soe jemant hem vindt
beschadicht oft vercort bie den misdadiger, het were van bloets oft goetswegen,
die mag 't selve den officier aengeven, ende tot sijn verhael hem vuegen in 't
vervolgh bie den officier, daerop te doen, om die sake des te beter ende
neerstiger te beleiden ende gade te slaen.
3.
In saken van versmadelicke
lasteringen oft injuriën, oft als jemandt niet vorder en begeert te commen dan
tot verhael van sijne schade ende beteringe van sijne eere ende goet, magh ein
jegelick sijn recht in sijnen eigen naem vervolgen, daer ende soe dat behoirt,
sonder dat van nooden is 't selve den scholtissen aen te geven, ofte den
officier daerin te verwachten.
4.
Der heer oft scholtis, oft andere
des heeren officiers sijn gehalden partije sijne claghte ende aenspraecke te
doen binnen den derden dagh, goets tijts voir de noen, naer haer gevanckenisse,
oft anderssints moet den gevangenen costeloos ende schadeloos van der hachte
ontslagen ende gewesen worden, van wat misdaet hie oick is beticht, sonder dat
der heer oft scholtis daervan uuytstandt oft verlengeringe magh nemen: ten
waere mit decreet ende consent van 't gerichte oft van den gevangen, ende dat
daervan blijcke.
5.
Soe wanneer tegens den misdadigen
aenspraeck oft claghte wordt gedaen in saken lijffstraffe oft wereltlicke
schande verheisschende, soe sal daerinne onvertoglich vortgefaren worden,
sonder nochtans den beclagden genoichsamen tijt tot sijn volcomen noithwehr
ende ontschuldinge te weigeren oft t'ontseggen.
6.
Maer wanneer die sake niet hals noch
lijffstraffe oft wereltlicke schande verheischt, sal nae gedaene claghte van
acht dagen tot acht dagen, soe ten platten lande als in de steden de sake
bedinght worden, ende voirts alles gehalden werden, (soe hierinne bie dese niet
en is verandert) wie van alts gebruicklick is geweest, soewel in oepeninge van
toen als anderssints.
7.
Als der heer ofte scholtis genocht
bericht ende geïnformeert is van het misdaet, ende dat hie stoffs genoich heeft
om tot lijffstraffe sijn claghte te doen, soe neempt hie tegens den be-
/386/ haften conclusie uuyt die feiten bie hem oft sijnen voirspreeker
mondelingh verhaelt, teneinde dat der behafter gestraft sal worden nae recht ende
justitie, gelijck dergelijcke misdadigen gestraft behoeren te werden, anderen
tot ein exempel, oft mit andere alsulcken pene, als 't gericht in redenen ende
billicheit sal bevinden te behoeren.
8.
Men en magh niemant ter doot
verwijsen, tensij dat het misdaet bie den misdadiger is bekent, oft dat van 't
selve mit soe geheel claeren ende openbaeren toen oft bewijs blijckt, dat
daertegens niet en valt te seggen, ende dat der misdaediger daervan soe
openbaerlick overwonnen is, als het licht.
9.
Soe wanneer einigh vonnis in
alsulcken saken, oft op straffbaere misdaden gewiesen is, dat moet mitderdaet
volbracht werden, Ende oft der heer oft scholtis weigerde 't selve ter
executiën te stellen, oft te volbringen, alsdan en derven die schepenen gein
recht meer besitten, noch tot sijner manisse recht oft vonnis meer wijsen ,
totdat hie alsulcken vonnis, daertoe versocht sijnde, sal volbracht hebben.
10.
Als ein gevangen aen lijff oft
anderssints, t'onrecht bie den scholtis oft andere officiers beclagt wort, ende
dat hie mit vonnis van den gerichte van des scholtissen claght oft aenspraecke
wordt ontslagen ende ontlast, ende der scholtis nae verheisch van der saken, in
de costen, schaden ende interesten verwiesen, soe moet hie den gevangen
dieselve betalen ende goetdoen, beheltelick hem sijn verhael daer hie meindt
berechticht te sijn.
11.
Soe wanneer nochtans der scholtis
d'aentastinge ende betichtinge van de persoen gedaen hadde bie voirgaende
kennisse ende decreet van het gericht, oft doir aenbringen van einige persoen
oft persoenen daervan hie die namen hadde ontfangen bie geschrifte, ende hem
die aengebrochte feiten heeft doen oft laeten teickenen, oft hun merck
daeronder doen stellen, en solde hie alsdan noch in de costen noch in schaden
ende interesten moegen verdampt werden.
12.
Ten waere nochtans dat men uuyt den
proces bevont, dat der scholtis uuyt den voirtganck van der sake claerlick
hadde kunnen verstaen, in sijn voirnemen gein recht te hebben, ende dat hie,
dem niettegenstaende, bie 't vervolg van der sake were verblieven, want solde
oick alsdan verdammt mogen werden in de co-
/387/ sten, schaden end interesten: beheltlick hem sijn verhael, als
voirs.
13.
Als bie den voirtganck van der sake
bevonden wort, dat het aenbringen aen den scholtis doir quaet voirnemen oft
merckelicke lichtverdicheit is geschiet, ende dat der scholtis in de costen,
schaden ende interesten niet en is verdammt, Soe is men gehalden den gevangen
oft betichte daervan bie den vonnisse sijn verhael te behalden tegens den
aenbringer, denselven geheel in sijne defensie ende verantwordinge ter
contrariën.
14.
Om waertoe te comen, is der scholtis
schuldigh den betichden over te leveren het geschrifte bie den aenbringer
onderschrieven oft geteickent, oft denselven hem anderssints kondig te maken,
ende d'aenbringen staende te halden, opdat hie tegens hem sijne actie oft
vervolgh tewerck magh stellen.
15.
Als jemant wegen einigh misdaet eins
beclaeght ende gestraft is geweest, oft oick mit vonnis daervan volcomentlick
is ontslagen, en magh daernae om 't selve misdaet niet wederom gevangen noch
aengesproecken werden.
Sievende titul
Van
maniere van hem te suyveren oft ontschuldigen van befaemde ofte beruchte
misdaeden.
1.
Soe wanneer jemandt hem bevindt
befaembt, oft beticht te sijn van einighe misdaden ofte misbruycken, ende hem
daervan ontschuldigen wilt, mag comen voir scholtis ende schepenen, sittende in
't gericht ende gespannen bancke, ende vertoenen hem aldaer in sijn eigen
persoen ten rechte, tegens den heere, tegens partije, ende tegens alle
diegeene, die hem derweghen einighsints solden willen betyden oft aensprecken.
2.
Ende ten selvigen dage seght
dergeener die hem suyveren wilt doir sijnen voirspreker, dat gemerckt de bancke
gespannen is om ein jeglicken recht ende justitie te doen, soe vertoent hem N.
alhier uuyt oirsake, dat hie t'onrecht befaemt oft beticht wort
/388/ wegen sulcke misdaet, als men alsdan verhaelt, tegens den
heer ende einen jegelicken, om hem daervan te verantworden, versueckende dat
hem geoirloeft sal wesen einen jeglicken, die hem daeromme solde willen
belasten oft betichten, op te roepen.
3.
Waertoe consent van den scholtis
hebbende, wordt op versueck van sijnen voirsprecker alsdan uuitgeroepen aldus:
Alle diegeene 't sij heer oft partije die N. tersaken van sulcken feit ofte
daet (als hie verclaert heft) solde willen belasten oft betyden, dat hie 't
selve doe, come ende stae voir recht terwijlen die heeren, aldaer te recht
sitten, einwerff, anderwerff, derdewerff ende vierdewerff over recht, ende
ingevalle daer niemant voir recht en compt, soe eischt N. voir 't profijt van
sijnen iersten dagh van rechte acte van d'ierste deffault oft gebreeck van
betichter.
4.
Welcke acte van ierste deffault,
ingevalle datter niemandt aldaer en compt die hem tegens de suyveringe partije
maeckt, dengeenen die hem tot suyveringe heeft gestelt, oick aengewiesen wordt,
des moet hie in den gerichte blijven totdat die schepenen sijn opgestaen ende
wechgegangen.
5.
Waernaer moet ten iersten daernae
volgende gerichtsdag dergeenige die hem gestelt heeft om hemselven te suyveren
oft t'onschuldigen, anderwerff aldaer commen, ende wordt gedaen gelijck ten
iersten gerichtsdagh, uuitgenomen, dat alsdan wordt versocht het tweede
deffault, ende ingevalle niemant en compt om hem te belasten, sal hem oick
alsdan aengewiesen werden het tweede deffault.
6.
Ende ten derden naesten gerichtsdagh
als het gericht vergadert, ende die bancke gespannen is, wordt voir die derde
reise gedaen, als voirs. behalvens dat dergeenige die hem gestelt heeft tot
suyveren oft purgeren, alsdan versueckt doir sijnen procureur, dat aengemerckt
niemant aldaer en compt, die hem einige tichte ofte claghte doet, oft van de
misdaet belast, dat hem aengewiesen sal werden 't derde deffault, ende voir de
profijten van alle die deffaulten, dat hie daeraff sal wesen ende
blijven ontlast, ontslagen ende gesuyvert van den dage ten eeuwigen dagen.
7.
Ende soeverre datter alsdan oick
niemant en commt, die hem einige tichte doet, oft van die misdaet belast, soe
wort hie van deselve misdaet gehalden onschuldig, ende wort daeraff gewesen
vrije ende onbelast, ende den heeren ende allen anderen bevolen ein
/389/ eeuwig geswijgh, ende daernae en magh niemant den gesuyverden tersake
van de misdade meer aenspreken oft beschuldigen.
8.
Maer soeverre als 't den heere oft
partije belieft, mogen dengeenen die hem tot suyveringe heeft gestelt binnen de
voorschreven drie genachten oft dagen van suyveringhe, in den gerichte oft
daerbuyten doen aentasten, ende vangen, ende hem alsulcken ticht ende
aenspraecke doen, als hun belieft, daerop hie alsdan gehoirt wordt,
ende laet men voirts partijen in contradictorio iudicio de sake
bedingen, naer die gelegentheit derselver, om dieselve voldinght sijnde, recht
gedaen te worden naer behoiren.
Achste titul
Van
vredelegginghe tusschen twistige persoenen
1.
Soe wie twist oft geschil heeft
tegens einen anderen, ende hem vreist oft besorght van denselven gequetst,
geslagen ofte overlast te werden, ende 't selve onder sijnen eidt derff halden,
magh den heer aenroepen end denselven versuecken dat hie hem van alle
gewaldtdaeden van alsulcken N. wil bevrijen, in vrede stellen ende sekerheit
daervoir doen geven, daermit hie onbeschadicht van hem, oft jemant anders van
sijnentwegen moght blijven.
2.
Waerover der heer gehalden is sulcx
dengeenen daerover geclaeght wordt, aen te seggen, oft door sijnen boden doen
aenseggen, ende vrede tusschen hun beiden kundigen, mit bevele op lijffstraeffe
niet te letten noch misdoen, noch in einigerley manieren te beschadigen
dengeenen, die den vrede versueckt, ende daervoir genouchsame versekerheit,
ofte tenminsten juratoire cautie te stellen, soe hie anders gein criegen en
can.
3.
Soe wie vrede wederseidt oft
weigerde, als der scholtis ofte gerichtsbode sulcx hem aenkundight, verbuert
soe dickwils als hij 't verweigert achtien guldens, ende magh van hem 't selve
ver-
/390/ socht werden van acht dagen tot acht dagen, oft oick eer, indien
die gelegentheit van de sake dat verheist.
4.
Die ein ander boven vrede oft
aenkundinge van vrede qualick toespreeckt, injurieert ofte lastert mit woorden,
verbuert tsestich guldens, ende tot dien ein pilgrinagie ofte bevaert tot Ons
Lieve Vrouwe tot Milaenen, ofte noch andere dertich guldens daervoir, ende moet
die terstondt betalen, oft binnen vierentwintich uhren daernaer.
5.
In desen Quartier magh niet allein
scholtis ende gerichtsbode, maer oick burgemeistre, schepenen ende raedt,
gesworen, vrede gebieden, soe wanneer twee ofte meer persoenen kijvende, oft
twistende oft vechtende sijn ende in affwesen derselver magh jederein, soewel
in de steden als ten platten lande in tegenwordicheit van getuygen vrede
heisschen.
6.
De vrede alsoe bie jemandts oick in
't particulier in biewesen van getuygen bevolen, is ende blijft van weerden,
ende heeft dieselve cracht aloff die bie den heer selffs bevolen waere, ende
oversulcx moet oick onderhalden ende naergecommen werden.
7.
Ende ingeval diegeenigen den der
vrede in voiriger gestalt is bevolen ende aengekondight, denselven niet nae en
quaemen, dan bleven vechtende, solden hun lijff verbuert hebben, oft
anderssints aen den lijve gestraft mogen werden: beheltlick de genaede des
heer.
8.
Item partijen staende tegens
malcanderen in proces, insgelicx hunne advocaten ende procureurs, worden nae
der litiscontestatie in de sake gehalden aloft sie in vrede gelaght weren, ende
dat soelangh het proces niet en is geslicht mit recht, ofte die instantie
tenieten gedaen.
9.
Die boven vrede jemandt dreight te
slaen, oft te steken, bie hemselffs oft andere, verbuert hondert guldens ende
einen weg tot Roomen, oft andere vijfftich guldens, daervoir, ende moeten
betalen oft ruymen, als voirs. Ende oft jemandt niet allein en
dreighde, maer oick mitderdaet den anderen sloegh oft quetste, verbuert sijn
lijff.
/391/
Niegende titul
Van
soenen van dootslagen
1.
Soe wanneer jemandt einen doot- oft
nederslagh heeft gedaen, die moet hem met die naeste vrunden van den
afflijvigen, die 't selve nae deses Quartiers rechten toe staet, vereinigen,
ende den moetsoen doen in der manieren hiernaer verclaert, aleer hie deshalven
mit den officier sich magh verdragen, oft daervan vergiffenisse vercriegen, 't
sije van 't Hoff, oft van den heer ter plaetsen die deselve vermagh te geven.
2.
De maniere van moetsoen te doen sal
sijn, dat diegeene die den nederslagh gedaen heeft, naerdem hie mit die weduwe
ende kinderen oft vrunden, van de soenpennigen ende vergeldinge van hun verlies
ende schade is overcommen, opentlich mit den blooten hoeffde in de kercke moet
commen, hebbende ein stroohalm in de handt, ende aldaer aen de kinder van den
afflijvigen, oft andere moetsoeners, einen voetval doen, ende Godt ende die
kinderen ofte vrunden bidden om vergiffenisse, ter lieffden van het bitter
lijden ons Heern Jesu Christi, ende dat sie hem willen doen ein teicken
van bermherticheit, dewelcke sie alsdaen doen, hem gevende die handt, ende hem
opheffende oft heetende opstaen.
3.
Soe wanneer der afflijvige ein
vrouwe mit kinderen naelaet, compt der vrouwen ende kinderen die moetsoen toe,
ende die pennigen die daervan commen, sullen tot behoeff der kinderen
aengelaght worden, beheltlick die moeder daeraen haer leven lanck die tochte.
4.
Welverstaende dat soeverre der
afflijvige kennelicke schult naergelaeten hadde, ende dat gein ander pennigen
voirhanden sijn daermit die schult betaelt solde mogen werden, men in sulcken
gevalle die soenpennigen daertoe sal bekeeren.
5.
Ende als alleen kinderen naegelaten
sijn, sullen die soenpennigen gelijckelick onder hun gedeilt werden, sonder
onder-
/392/ scheit te maken oft daer dochters onder sijn oft gein, noch oick
wie van hunluyden d'altste oft jongste is.
6.
Soe gein kinderen voirhanden sijn,
sullen alletijt die moetsoeners sijn die naeste bloetsverwandten van den
afflijvigen, die vorts aen ende in de soenpenningen sullen succederen ende
erven, gelijck in andere goederen, soe onder den titel van Successie
gesaght is.
7.
Die vrunden ende maegen, ende oick
momboiren van einen moetsoener, die onder sijn jaeren is, moegen die soene
maken, Maer den soen magh der moetsoener als hie meerder van jaeren is, van
werden halden, believet hem, oft magh denselven weigeren oft breken, duncket
hem goet, d'welck in 't soenstuck alsoe sal worden uuytgedruckt.
8.
Des moet alsulcken moetsoener, soe
wanneer hie den soen wilt breken, partije wederkeeren die betaelde penninghen,
mit den verloep van dien, ende dat doende staet hie op sijn geheel alsoft die
soen niet gemaeckt en waere geweest.
9.
Maer als die momboiren van einen
onmundigen ende onbejaerden moetsoener peys ende soen maken, bie decreet van 't
gericht, den soen en magh der moetsoener, meerder van jaeren geworden sijnde,
niet wederroepen noch breken.
10.
Die soenpenningen moeten recht op
hunnen dagh, dat die geloift sijn, sonder uuytstel betaelt werden, oft
anderssints ende bie gebreke van dien, is der soener gehalden het dobbel te
betalen, oft daervoir sich in 't iseren bie den bode te stellen, ende heeft hie
burgen gestelt, dieselve sijn schuldigh dit te voldoen binnen den
derden dagh nae den valdagh, op gelijcke pene.
11.
Alss er veel persoenen strijdtbaer
geweest hebben daer einen dotslag oft ander misdaet is gebuert, end d'ein van
hun maeckt peys ende soen mit den gequetsten ofte moetsoener, in denselven soen
ofte peys werden begrepen alle diegeene die mede strijtbaer hebben geweest,
want soen ende peys van den einen is alhier peys ende soen voir alle die
andere: ten waere dat het anders waere besproecken.
ENDE
/393/ Volgende twee titulen moeten gestelt worden als hierbie
aengeweesen is.
WEDERCOEP
deeser titul behoort te staen nae den
titul van coep ende coepmanschap.
1.
Soe wanneer einighe goederen
vercocht ende gegoet oft geërft sijn, mit voerwaerden ende bespreeck, dat der
vercoeper binnen sekeren tijt, die wederomme aen hem sal moegen nemmen, soe
magh hie 't selve doen als 't hem gelieft, mits wederomb gevende binnen den
besproeken tijt, den prijs daervoer ontfangen, niettegenstaende dat die
goederen in ein derde handt waeren gecommen.
2.
Maer als den besproecken tijt
verloepen is, soe en is der coeper geenssints gehalden die besproecken lossinge
te gestaen, noch en can daertoe mit rechte bedwongen werden: ten waere dat uuyt
die kleinheit van den prijs oft anderssints bevonden worde, dat hetselve waere
geschiet, om onder 't decxsel van coep ende toelaetinge van lossinge binnen
sekeren tijdt, 't goet tot geringen prijs sijn te maken, oft groote profijten
van d'incommen van dien, in plaetse van redelick interest ten laste van den
benauden schuldenaer te genieten .
3.
Als ein erve vercocht ende
opgedragen is, op voorwaerde ende bespreeck, dat insoeverre den prijs daervan
op sekeren dagh niet en wordt betaelt, den coep van onweerden sal sijn, oft dat
der coeper het goet sal wederkeeren, oft den vercoeper laeten volgen, oft mit
gelijcke worden, soe moet den prijs daervan sonder einige maeninge oft
aensueckinge op den bestimpten tijt betaelt werden, oft bie gebreke van dien,
is der coep doot ende teniet, ende der coeper oft die in sijn plaetse is
gecommen, is gehalden den vercoeper tot sijnen versuecke, sijn goet wederomme
te laeten volgen oft wederkeeren.
4.
Maer als op alsulcke voorwaerde ofte
bespreeck der coeper daerinne niet en is gegoet, hoewel oick alsdan der coeper
/394/ gehalden es hem darnaer te richten, soe en is nochtans ein derde
persoon, die van den kooper 't selve goet gekocht heeft, sonder van anlsulck
bespreeck geweeten te hebben, niet gehalden 't selve naer te kommen, noch die
goederen bie hem van den ersten kooper vercriegen, weder te keeren, dan sal der
verkooper tersake van dien, sijn verhael van schaden ende interesten hebben
tegens den kooper die mit hem heeft gehandelt.
VAN ERFFPACHTGOEDEREN
Deeser titul behoort te staen nae den
titul van huere ende pacht.
1.
Voor erffpachtsgoederen die men in
't latijn noemt bona emphyteutica worden naer landtrecht gehalden, die
op jaerlixe erffpacht sijn uuytgegeven, 't sij van gelde, rogge, weidt, garste,
haver oft andere vruchten oft diensten om die te betalen oft doen van jaer tot
jaeren op besproecken tijt ende dagh tersake van den proufijtelicken eigendomb
die der erfpachter van den erffheer heeft vercrieghen.
2.
Erfflicke oft onruerlicke goederen,
vermoeghen tot erffpacht uuitgegeven worden, niet allein bie die heeren die
heerlick hof, laeten ende jurisdictie oft rechtsdwanck hebben, maer oock bie
andere gemeine persoonen, die volcommen eygenaers van hun goet sijn, al is 't
dat sij geen rechtsdwanck, banck oft laeten en hebben.
3.
Erffpachtsheeren die gericht, banck
ende laeten hebben ter plaetse daer het goet geleghen is, moegen hun
erfpachtsgerechticheit aldaer vervolgen ende tewerckstellen, ende die sie niet
en hebben, moegen daertoe gebruycken d'ordinarisse gerichten van scholtis ende
schepenen, oft andere gerichtsluyden daeronder 't goet behoort.
4.
Tusschen erfpachten ende erfrenten
oft grontrenten is groot onderscheit, want erfpacht beteeckent dat ein ander van
d'erff gerechte eygenaer oft erfman is, end der erfpachter allein
proufijtelick, oft nutbaer eigenaer op den erfpacht daertoe staende, Maer erf-
oft grontrente beteeckent, dat der erfnemer ofte rentgelder daervan selver
volcommen eygenaer.
/395/ is, ende dat hie oversulcx daermit sijnen vrijen will magh doen
als mit sijn eygen goet, sonder rentheffer aen te sien: ten waere dat hie
anders hadde besproecken.
5.
Als over d'erffpachte brieven ende
siegel opgericht sijn, soe wordt alles naer inhalt derselver tusschen den
erffpachter, ende erffheere ende hunne naecommelingen, oft hun rechthebbende,
gehalden, naer inhalt ende vermoegen derselver, ende dienvolgende moet tusschen
hun recht gedaen worden, sonder daertegens te commen.
6.
Dergestalt dat als bie erffpachtssiegel
ende brieven besproecken is, dat der erffpachter d'erffpachtgoet, sonder
consent oft bewilligung des effpachtsheer, aen niemandt en magh vervremden,
verhandelen oft aen ander handen brenghen, ende oft hie sulcx dede, dat
hetselve goet vervallen sal sijn aen den erffheer, d'erffpachter hem daernaer
overal moet richten ende halden.
7.
Ende oft d'erffpachters 't selve
niet en deden, maer daertegens iet voort keerden, sonder bewilligong des
erffheers, soe vervalt hie niet allein van 't goet, maer oock van alle die
beteringe die daerop bie hem oft sijn voorsaeten sijn gedaen, ende compt al 't
selve wederomb tot den erffheer, sonder in eenighe vergeldinge tersake van de
verbeteringe gehalden te sijn.
8.
Doch en magh der erffheer selfs oft
bie sijn eygen goetduncken, 't vervallen erffpachtsgoet niet aenveerden noch
hemselver in 't besit ende gebruyck van dien stellen, maer moet naer
rechteliche toeslagh oft commer daerop gedaen, daertoe gebruycken den wegh van
rechte, daerop vonnisse verwachten, ende 't selve tot behoirlicke executie ofte
voltreckinge doen stellen.
9.
Soe wanneer bie de erfpachtsbrieven
alleen besproecken is, dat men dat erfpachtgoet niet en magh verhandelen,
vervremden oft in ander handen stellen, sonder van eenighen brueck te vermanen,
ende dat dien niettegenstaende sulcx mitterdaet geschiedt, soe is 't selve
crachteloos ende van onweerden, ende verbeurt nochtans der verhandeler oft
vervremmder tot profijt van den erffheers, die gerechticheit die tot
behoirlicke ende bestendige verhandelinge solde staen.
10.
Doch alsulcke gerechticheit en is
overal niet einformich
/396/ oft even gelick, noch even groot, Want op einige plaetse staet
tot vervremdinge oft overgevinge in andere handen, den tienden oft twelffsten
penninck, oft een jaer erffpachts, ende tot versterff, einen halven pacht, oft
iet anders, oft min oft meer, daerin men volgt dat bie die erffpachtsbrieven is
besproecken oft van aldts gebruyckelick is geweest.
11.
Als bie die erffpachtsbrieven niet
en is besproecken, dat men 't goet niet en solde moegen vercoepen oft
verhandelen, alsdan en is den erffpachter die vercoopinghe oft verhandelinghe
niet verboeden, behoudelijck dat voor end alleer hij die doet, ende dat
erffpachtsgoet uuyt sijn handen stelt, hie gehalden is den erffheer 't selve
aen te geven, ende hem te vraegen, oft hie 't goet begeert voor den prijs die
hem daervoor wordt geboeden, ende soe derselven alsdan verclaert neen, staet
den erffpachter terstondt vrij, die vercoopinghe te doen: Dan oft hie saghte
dat hij hem daerop solde bedencken oft beraeden, soe moet der erffpachter noch
veertien daegen wachten, eer hie die verhandelinge ende daetelicke
overleveringe magh doen, end die verhandelinge ende overleveringe in den eenen
oft anderen val gedaen hebbende, sal der erffheer daervan sulcke gerechtigheyt
genieten als daertoe is staende, volgende 't geene hiervoor is gesaght.
12.
Ende oft der erffpachter oft sijn
naecommelinge, die vercoopinge ofte verhandelinge ende overstellinge in eens
anders handt anderssints oft eer dede, dan gesagt is, soe solde die van
gelijcke wesen nichtich, machteloos ende van onweerden, ende desniettemin staen
tot verbeurte van ein jaer erffpacht, ten prouffijt van den erfheer.
13.
Alles dat gesaght is van
verhandelinge ende vervremdinge van erfpachtsgoederen in derde handen, ende hoe
ende in wat maniere die magh geschieden ofte niet, wordt niet allein verstaen
als die uuyt beswaerlicke oorsaeke geschiedt, als bij coop, mangelinghe, ende
andere dergelijcke, maer oock als die gebuert bie gifte, maeckinge van uiterste
wil oft andere gewinnige maniere, behoudelick dat in gifte oft andere
gewinnigen titul, den pachter niet gehalden is, den erfheer 't goet aen te
bieden, om daertoe den naeste te wesen.
14.
Soe wanner bie siegel ende brieven
besproecken is, dat der
/397/ erfpachter van jaere tot jaere op sekeren dagh sijnen pacht sal
betalen, oft 't geene daertoe hie gehalden is te voldoen, op verlies van sijn
goet, ende dat hie daerinne drie jaeren vervolgens gebreekelick blijft, soe
vermagh der erfgever oft erfheer d'erffgoet wederom tot hem nemen, sonder den
erffpachter tot claeringe oft bevrijinge van sijn gebreeck bie betaelinge
t'ontfangen, noch hem de beteringe daerop oft aen gedaen, te derven goetdoen,
mits nochtans daertoe gebruickende den wegh van rechte, als voir.
15.
Ende oft den erffheer redelicker oft
geraedtsaemelicker dochte, sijnen erffpachter te behalden, dan denselven aff te
stellen oft verjaegen, soe magh hie op de gereide goederen die op den pandt
bevonden worden, ende oversulcx verstaen worden, voir den bedingden erffpacht
den erffheere verbonden te sijn, de betalinge van sijn verloepen suecken,
sonder dat den erffpachter geoirlooft is, deselve van den pandt te vervueren,
voor ende aleer de verloepene pachte mit de costen daerom gedaen, oft te doen,
in 't geheel uuytgericht ende betaelt sijn.
16.
Als daer geen bespreeck van
verbuerte, oft verlies van des erffpachtsgoederen en is gedaen, ingevalle van
misbetalinghe, hoewel oick alsdan naer d'eigentlicke natuere ofte wesen van
erffpachtsheersrecht, 't selve goet bie gebreeke van betalinghe solde
wederkeeren tot den erffheer, soe wordt nochtans der erfpachter bie
goederthiere ende mildt recht ontfangen tot betalinge, beschudt ende
behoudinge, ende bewaringe des goets, mits die doende terstondt, naerdat hie 't
bewijs van den erfheer tot ein erfpacht heeft gesien, ende hem daerop beraeden,
sonder daerop oft tegens te dingen.
17.
Der erfpachter is gehalden tot
betalinge van den erfpacht, al is 't dat ein deil daervan doir 't water bie
erdtbevinge, oft erdtsinckinge, oft afneminge van landts vianden, oft
anderssints is vergaen, hem afgenoemen, oft teniet gegaen, oft dat van 't 't
gewas niet mit allen en is gecommen: tensij dat der erfpacht soe groot is, dat
einighsints compt tot vergeldinge van de jaerlicxe vruchten, oft dat alsulcke
ongeval geheel langen tijdt hadde geduert, want solde alsdan der erfpacht, naer
advenant van 't verlies, gemindert worden.
/398/ [18.]
Als ein erffpachtsgoet, t'eenemael
in der maniere voorschrieven is vergaen, ontnoemen oft teniet gegaen, oft dat
oick die tot het goet berechticht is, niet en is in 't besit oft gebruick van
des erffpachtsgoet, maer dat hem 't selve mitderdaet bie ein ander wordt
onthalden, soe en magh hie tot de betalinge van den erffpacht niet bedwongen
worden, maer staet den erffheer vrij, sijn verhael met recht op den erffgrondt
oft gebruicker van dien te verhaelen.
19.
Der erffheer om van sijnen erffpacht
betaelt te worden, vermagh niet allein op 't goet ende incommen van dien te
procederen, bie uuyt oft affwinninge, maer oick op de gereide goederen die op
den pandt sijn bie peindonge oft pandinghe, soewal voor sijnen buyten- als
binnenjaerighe pacht, doch mit onderscheidt bie den titul van Pandinge
in den 7. ende 9. articul verhaelt.
20.
Soe wanneer d'erffpachtsgoet aen verscheidene
persoenen is gecommen, soe vermagh der erffheer op elck deil van dien, oft op
elck van de besitters, sijn verloepen volcommelick suecken, behoudelick
denselven hun verhael, daer ende alsoe sie berechticht solde moegen sijn: ten
waere nochtans dat sie van den last van den erffpacht niet en hadden geweten,
ende dat die aengesproeken wordt, liever hadde sijn deil te verlaeten, dan die
verloepen pachten te betalen, want solde alsdan daermede gestaen.
21.
Ein erffpachter die 't goet
misbruickt, bie vernielinge oft bederffenisse van dien, 't sij bie affhouwinge
van 't fruit oft opgaende eycken, verargering ende onderganck van huysen,
schueren oft anderssints, vervalt van sijnen erffpacht, ende 't goet keert tot
den erffheer, al en is daervan bie de erffpachtsbrieven niet gesaght,
behoudelick dat de bederffenisse soe merckelick ende schaedelick is, dat die
tenminsten solde commen tot ein vierdendeil van de weerde van het geheel goet.
22.
Ende al waere der schade soe groot
niet, solde evenwel der erffpachter gehalden sijn, ende mit recht gedwongen
moghen werden, 't goet wederom in staet te stellen, 't selve soeveele
verbeterende, als hie 't mit misbruick verargert solde hebben, oft solde
tersake van dien in redelicker wijse moeten gewinnen 't gemoet off den goeden
wil van den erffheer.
23.
Als der besitter van ein goet niet
en weet dat sijn goet erff-
/399/ pachtgoet is, gelijck gebueren can, uuyt dien dat hie bie
versterff daeraen compt, oft dat hem der aert oft wesen van 't goet in 't
vercrijgen is verswegen, alsdan al heeft hie 't selve goet vercocht, oft den
erfpacht niet betaelt, oft 't selve gebloot oft anderssints tot sijn behoeff
gebruickt, als sijn eigen goet, en vervalt daerom van het goet niet.
24.
Maer solde hie sulcx doen, oft in de
betalinge van den erfpacht gebreekelick blijven, naerdat de gesteltenisse oft
wesen des goets sekerlick tot sijnder kennisse gecommen is, so solde hie
terselver bruecke staen, aloft hie 't goet van begin aen selver in erfpacht
hadde genoemen.
25.
Al is 't dat ein erffpachtsgoet
staet tot vervallen ende wederkeeren aen den erffheer, uuyt redene hiervoor
verhaelt, als te weeten, van verhandelinge ende vercoepinge sonder sijn
gelieve, van niet betalinge van den erffpacht, ende van verargeringe des goets,
soe wanneer nochtans de verloepen van den erffpacht bie hem rechtelick worden
geheischt ofte ontfangen, soe wordt hetselve daermede bedeckt, ende der
erffpachter van de vervallinge des goets ontslagen.
26.
Soe wanneer der erffpachter oft des
erffpachtsgoets besitter, sijn verloopen pachten heeft voldaen, is hem
geoorloeft de goederen te verlaeten, tot behoeve van den erffheere ende hem
daermede voor den toecommenden tijt van den erffpacht t'ontlasten: ten waere
dat bie den erffpachtsbrieff anders waere besproeken.
27.
Van gelijcken wordt ein erffpachter
van den erffpacht ontslagen, soe wanneer hie d'erfpachtsgoet aen ein ander naer
behoiren heeft vercocht, oft anderssints verhandtplicht, in der maniere
hiervoor verhaelt, ende dat 't selve is gedaen op den last van den erfpacht,
ende daervan des erfpachtsheffer de weete gedaen.